بنا بر اعلام باغوحش برلین و رکوردهای جهانی گینس، «فاتو»، مسنترین گوریل شناختهشده جهان، حدود ۱۳ آوریل ۱۹۵۷ به دنیا آمده و در سال ۱۹۵۹، زمانی که هنوز بسیار جوان بود، به باغوحش برلین آورده شد. عمر او بسیار فراتر از ۳۵ تا ۴۰ سالی است که معمولا برای گوریلها در طبیعت ثبت میشود و نشان میدهد این حیوانات در باغوحشهای مجهز و بهخوبی مدیریتشده میتوانند سالهای بسیار بیشتری زندگی کنند.
باغوحش برلین در آوریل ۲۰۲۶ شصتونهمین سالروز تولد او را نه با کیک بلکه با وعدهای ویژه شامل سبزیجات نرم و دیگر خوراکیهای مناسب جشن گرفت؛ اقدامی که با نیازهای تغذیهای یک گوریل سالخورده همخوانی دارد. این باغوحش در سالهای اخیر بیش از پیش بر مراقبت بلندمدت از حیوانات مسن تاکید کرده است، از جمله تغذیه متناسب، محل نگهداری آرامتر و پایش منظم دامپزشکی.
فاتو پس از مرگ یک فلامینگو که پیشتر دستکم ۷۵ ساله برآورد میشد به مسنترین ساکن باغوحش برلین بدل شد، هرچند تاریخ دقیق این تغییر بهطور یکسان گزارش نشده است. بنا بر رکوردهای جهانی گینس، او احتمالا در حالی که هنوز حیوانی جوان بود از آفریقای غربی گرفته و سپس در اروپا فروخته شده است.
او اکنون در محوطهای جداگانه زندگی میکند و نشانههای پیری، از جمله از دست دادن دندانها و آرتروز خفیف، در او دیده میشود. باغوحش برلین میگوید وضعیت او همچنان باثبات است و مورد فاتو اغلب به عنوان نمونهای مطرح میشود که نشان میدهد محیطهای کنترلشده دقیق چگونه میتوانند به گونههای در معرض خطر انقراض کمک کنند تا به مراتب بیش از حیات در طبیعت عمر کنند.