جهان آگروگاسترونومی در سوگ کارلو پترینی بنیانگذار اسلو فود و ترا مادره است؛ مبارزه او برای غذای پایدار و محیط زیست جهانگیر شد و با پادشاه چارلز و پاپ فرانسیس پیوندی نزدیک داشت.
بنیانگذار اسلو فود و ترا مادره، کارلو پترینی، پنجشنبه شب در ۷۶ سالگی در خانهاش در شهر برا، در استان کونئو درگذشت.
اسلو فود در بیانیهای یادآوری کرد: «از بینش گسترده او و عشقش به خیر عمومی، به روابط میان انسانها، به طبیعت و تنوع زیستی، جنبش اسلو فود (۱۹۸۶)، شبکه بینالمللی ترا مادره و دانشگاه علوم گاسترونومیک پولنتزو (۲۰۰۴) زاده شد. او همچنین از همبنیانگذاران جوامع لاوداتو سی (۲۰۱۷) بود که از دورنامه پاپ فرانسیس الهام گرفتهاند.»
اسلو فود که در سال ۱۹۸۶ بنیانگذاری شدهاست، مهمترین انجمن ایتالیایی در حوزه فرهنگ غذایی دوستدار محیط زیست بهشمار میرود و هدفش ترویج حق لذت بردن و غذای «خوب، پاک و عادلانه برای همه» است، جنبشی که فرهنگ خوراکشناسی را با اخلاق پیوند میزند و در عین احترام به تنوع زیستی، سلامت مصرفکنندگان را نیز در نظر میگیرد.
ترا مادره در عوض شبکهای بینالمللی است که کشاورزان، دامداران، ماهیگیران، سرآشپزها، دانشگاهیان و مصرفکنندگان را گرد هم میآورد تا حاکمیت غذایی، تنوع زیستی و الگوی کشاورزی پایدار را ترویج کند.
کارلو پترینی که بود؛ از جوایز بینالمللی تا دوستی با پاپ فرانسیس و شاه چارلز
کارلو پترینی، خوراکشناس، روزنامهنگار و نویسنده، در سال ۲۰۰۴ از سوی مجله تایم بهعنوان «قهرمان اروپایی» معرفی شد و روزنامه بریتانیایی گاردین نیز در سال ۲۰۰۸ نام او را در فهرست ۵۰ شخصیتی قرار داد که میتوانند جهان را نجات دهند.
سازمان ملل متحد نیز تعهد او به پایداری و محیط زیست را بهرسمیت شناختهاست و برنامه محیط زیست این سازمان او را بهطور مشترک بهعنوان برنده جایزه «قهرمان زمین ۲۰۱۳» در بخش «الهام و عمل» برگزید. او در سال ۲۰۱۶ هم بهعنوان سفیر ویژه سازمان خواربار و کشاورزی ملل متحد (فائو) برای برنامه «گرسنگی صفر» در اروپا منصوب شد.
او در طول زندگی خود با چهرههای عمومی متعددی از جمله پاپ فرانسیس و شاه چارلز سوم بریتانیا دوستی داشت. در ماه آوریل، پترینی در بازدید پادشاه بریتانیا از راونا او را در توقفش در مرکز اسلو فود، در حضور رئیسجمهور سرجو ماتارلا، همراهی کرد.
اسلو فود در پایان این بیانیه نوشت: «کارلو پترینی دوست داشت بگوید: هر که بذر آرمانشهر بکارد، واقعیت درو میکند؛ او با این جمله زندگی خود را خلاصه میکرد و معتقد بود وقتی رویاها و چشماندازها زیبا، درست، توانمند در جلب دیگران و با یقین و شور زندگی شوند، قابل تحقق هستند. او بلد بود رویا ببیند و لذت ببرد، بسازد و الهامبخش باشد و در جهت رستگاری عینی اجتماعی، در کنار مردم و بهویژه جوانان کار کند و بر برادری، هوش عاطفی و نوعی آنارشی سختگیرانه تاکید داشت. انرژی او، همدلی شگفتانگیزش، میل به عمل و الگوی زندگیاش نیرویی خواهد بود که همه ما را راهنمایی خواهد کرد.»
پیامهای تسلیت برای درگذشت پترینی
شخصیتهای عمومی بسیاری با انتشار پیامهایی یاد پترینی را گرامی داشتند.
آنتونیو تاجانی، وزیر امور خارجه ایتالیا، در پیامی در شبکه اجتماعی ایکس نوشت: «با اندوه فراوان از درگذشت کارلو پترینی آگاه شدم، مردی دوراندیش که توانست غذا را به فرهنگ، هویت، احترام به زمین و همبستگی میان ملتها تبدیل کند. او با اسلو فود و ترا مادره به جوامع محلی صدا بخشید، از تنوع زیستی دفاع کرد و در جهان مدلی انسانیتر، پایدارتر و عادلانهتر از توسعه را ترویج داد. ایتالیا یکی از بزرگترین سفیران سنتهای خود، گفتوگو میان فرهنگها و آن پیوند عمیق میان انسان، سرزمین و کیفیت زندگی را که کشور ما را یگانه میکند، از دست میدهد. صمیمانهترین تسلیت خود را به خانواده او، نزدیکانش و تمام جامعه اسلو فود ابراز میکنم.»
گیدو کروزتو، وزیر دفاع ایتالیا، با یادآوری دوستیای که پیش از موفقیت بینالمللی پترینی و در مهمانخانه «بوکون دیوینو» در برا شکل گرفته بود، نوشت: «در گذر زمان با هم دوست شدیم و من کمکش کردم دانشگاه مزه، بانک شراب و آنچه پیرامون پولنتزو شکل گرفته است را بنا کند. با هم دهها رستوران و کارخانه شرابسازی را «سر زدیم» و در برابر یک بشقاب غذا یا لیوانی نوشیدنی، ذهنمان را در هر فکری که به سرمان میزد رها میکردیم. در سالهای اخیر از هم دور شده بودیم، اما گاهبهگاه برای سلامی کوتاه و گله از گذر زمان و اینکه چگونه اسیر مسیرهای زندگی شدهایم که دیگر جایی برای بیخیالی گذشته برایمان نمیگذارند، با هم تماس میگرفتیم. دیشب خاطرات خندهها، بحثها و رویاها با شفافیت به سراغم آمد؛ همه به گویش پیهمونتهای، چون آن همیشه «زبان رسمی» گفتوگوهای ما بود. جهان یک رویاپرداز واقعی را از دست داد. سفر بهخیر، کارلین.»
نیکولا زینگارتتی، رئیس هیات نمایندگی حزب دموکرات در پارلمان اروپا، نیز در شبکههای اجتماعی نوشت: «سلام کارلو، رویابین مهربانی که به جهان فهماندی چقدر اشتباه است که تنها برای مصرفکردن زندگی و جهان زندگی کنیم. ممنون که با شور در کنار فرودستان زمین بودی. با ایدههای ملموست راهی بهتر از مسیری که توسعه در پیش گرفته بود نشان دادی؛ خیر عمومی، احترام و عشق به زمین انقلابیاند و اوضاع را بهسوی بهتر شدن تغییر میدهند. کارلو، برای آن گفتوگوهای زیبا و شوری که از تو سرریز میکرد متشکرم. در همه چیز حق با تو بود، دیگران بعدا رسیدند.»