احساس تنهایی در مقطع یا مقاطعی از زندگی چندان غیرمعمول نیست اما برای برخی از افراد این احساس از حالت گذرا و گاه به گاه به وضعیتی دائمی و مزمن تبدیل میشود.
پژوهشهای متعددی در مورد ارتباط تنهایی و انزوای اجتماعی با افزایش موارد ابتلا به بیماری و بالا رفتن خطر مرگ زودرس انجام شده است. با این حال دانشمندان هنوز به سازوکار دقیق این ارتباط پی نبردهاند و این رابطه لزوما یک رابطه علت و معلولی نیست.
آگهی
آگهی
به عبارت دیگر این پرسش که آیا این تنهایی است که به بیماری منجر میشود یا این ابتلا به بیماری است که باعث انزوای اجتماعی فرد میشود هنوز پاسخ قطعی ندارد.
با این حال، تحقیقهای انجام شده نشان میدهند که تنهایی و انزوای اجتماعی با بیماریهای روانی و جسمی ارتباط دارند.
بر اساس مطالعات علمی چهار جنبه از سلامت جسمی به طور خاص میتواند بر اثر تنهایی و انزوای اجتماعی تحت تاثیر قرار گیرد.
به کانال تلگرام یورونیوز فارسی بپیوندید
افزایش خطر ابتلا به بیماریهای قلبی و عروقی
تنهایی با افزایش نزدیک به یکسومی خطر ابتلا به بیماریهای قلبی و عروقی، از جمله مشکلات قلبی و خطر سکته مغزی، ارتباط دارد. یکی از دلایل این تاثیر تنهایی بر افزایش خطر ابتلا به بیماریهای قلبی و عروقی روانشناختی است.
به این معنا که آن دسته از افراد که بیشتر احساس تنهایی میکنند با خطر بیشتر ابتلا به افسردگی و اضطراب روبرو هستند. از سوی دیگر افرادی که بیشتر احساس تنهایی میکنند اغلب کیفیت خواب کمتری دارند. امری که به افزایش خطر ابتلا به بیماریهای قلبی و عروقی منجر میشود.
علاوه بر این افرادی که احساس تنهایی میکنند بیشتر احتمال دارد تا رفتارهای خطرناک و ناسالم مانند اعتیاد به سیگار، پرخوری یا کاهش فعالیت جسمی داشته باشند.
ترکیب این عوامل با یکدیگر میتواند خطر ابتلا به بیماریهای قلبی و عروقی را افزایش دهد.
کاهش توانایی مقابله با بیماریهای شایع
بررسی دانشمندان نشان داده است که احساس تنهایی و انزوای اجتماعی میتواند کارایی سیستم ایمنی بدن را کاهش دهد.
پژوهشگران دریافتهاند افرادی که از نظر اجتماعی منزوی تشخیص داده شده بودند با ۱۲ درصد افزایش در فعالیت گروهی از ژنها موسوم به CTRA روبرو هستند. این ژنها با پاسخ ایمنی بدن مرتبط هستند.
دانشمندان دریافتند که این فعالیت بیش از حد با افزایش سطح گلبولهای سفید خون که در واکنش التهابی بدن نقش دارند و کاهش تولید پروتئینهای ایمنی ضدویروسی همراه است.
فرضیهای که این پدیده را توضیح میدهد، اینطور استدلال میکند که انسان در طول دوره تکاملش برای زندگی در گروه تکامل یافته است. هنگامی که افراد برای مدتی طولانی منزوی میشوند، ممکن است بهطور ناخودآگاه احساس کنند در معرض خطر قرار دارند و در نتیجه در وضعیت آمادهباش دائمی باقی بمانند. این حالت آمادهباش میتواند التهاب را در بدن افزایش دهد و توانایی آنها برای مقابله با عفونتها را کاهش دهد.
افزایش فشار خون
پژوهشهای دانشمندان همچنین نشان میدهد افرادی که از تنهایی رنج میبرند، در سالهای بعدی زندگی خود بیشتر در معرض خطر فشار خون بالا قرار دارند.
این در حالی است که فشار خون بالا با افزایش خطر سکته مغزی، حمله قلبی، مشکلات کلیوی و زوال عقل نیز ارتباط دارد.
افزایش خطر مرگ زودرس
بررسیها محققان همچنین نشان داده است که انزوای اجتماعی و تنهایی با افزایش ۳۰ درصدی خطر مرگ زودرس ارتباط دارند.
دانشمندان میگویند که برخلاف تصور رایج بزرگسالان در سنین میانسالی، زمانی که از تنهایی مزمن رنج میبرند یا تنها زندگی میکنند، در مقایسه با سالمندان تنها با خطر مرگ و میر بیشتری مواجه هستند.
پژوهشگران بر این باور هستند که بررسی تاثیر تنهایی بر سلامت در مراحل ابتدایی قرار دارد و مانند مطالعاتی که چند دهه پیش در زمینه تاثیر چاقی بر سلامت انجام میشد ممکن است در آینده نتایج آن مشخص شود.
دانشمندان انتظار دارند که احساس تنهایی و انزوای اجتماعی افراد در آینده افزایش یابد.