بر اساس پژوهشی جدید، نه فقط تعداد گامهای روزانه، بلکه سرعت راهرفتن هم در کاهش خطر مرگ زودرس نقش تعیینکننده دارد.
یک مطالعه جدید که در نشریه مطالعه (منبع به زبان انگلیسی) British Journal of Sports Medicine منتشر شده نشان میدهد هم تعداد گامها و هم سرعت راه رفتن، هر دو بر مرگومیر کلی و ناشی از بیماریهای قلبیعروقی تاثیر میگذارند. این یعنی ترکیبهای متفاوتی از تعداد گامهای روزانه و سرعت پیادهروی میتواند با کاهش خطر مرگ زودرس همراه باشد.
پژوهشگران گفتند: «یافتههای ما مسیرهای انعطافپذیر مبتنی بر تعداد گام را برای کاهش خطر مرگومیر در میانسالان و سالمندان، بهویژه کسانی که برای افزایش تعداد گامهای روزانه یا شدت راه رفتن با محدودیت روبهرو هستند، نشان میدهد» و تاکید کردند که بیشتر این مطالعات پیشین، رابطه ترکیبهای مختلف تعداد گامهای روزانه و شدت قدمزدن را با خطر مرگومیر بررسی نکرده بودند.
پژوهشگران دادههای ردیابهای فعالیت بدنی شرکتکنندگان میانسال در طرح UK Biobank را که بین سالهای ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۵ به مدت هفت روز یک دستگاه پوشیدنی به تن داشتند، تحلیل کردند.
پس از بررسی دادههای دستگاههای پوشیدنی ۶۴ هزار و ۷۴۳ شرکتکننده ۴۰ تا ۶۹ ساله که روزانه از کمتر از ۵ هزار تا بیش از ۱۰ هزار گام با سرعتهای مختلف برمیداشتند، پژوهشگران دریافتند برداشتن حدود ۷۵۰۰ تا ۱۰ هزار گام در روز، صرفنظر از سرعت راه رفتن، بیشترین کاهش را در خطر مرگ زودرس به همراه دارد.
در عین حال، پیادهروی تندتر دستکم به مدت ۳۰ دقیقه در روز، با ریتم حدود ۹۰ گام در دقیقه، نیز صرفنظر از این که در مجموع چند گام برداشته شده باشد، با کاهش خطر مرگ ناشی از هر علت همراه بود.
پژوهشگران گفتند: «صرفنظر از مجموع گامهای روزانه، حفظ آهنگ سریعتر در راه رفتن میتواند هدف امیدوارکنندهای برای پیشگیری از مرگ زودرس باشد.»
پژوهشگران درباره افرادی که سبک زندگی کمتحرک با کمتر از ۵ هزار گام در روز دارند گفتند: «افزایش سرعت قدمزدن میتواند به طور چشمگیری خطر مرگومیر کلی و مرگ ناشی از بیماریهای قلبیعروقی را کاهش دهد.» در عین حال، کسانی که پیادهروی آرام را ترجیح میدهند میتوانند با برداشتن گامهای بیشتر از این مزیت بهرهمند شوند.