زیان‌های اقتصادی ناشی از فرسایش ساحلی در ۲۸ کشور اروپایی هر سال از ۱ میلیارد یورو فراتر می‌رود
تقریبا از هر دو اروپایی یک نفر نزدیک ساحل زندگی می‌کند اما آینده این جمعیت هنوز نامطمئن است.
آگهی
آگهی
افزایش سطح دریا که عمدتا نتیجه گرم‌شدن جهانی ناشی از فعالیت‌های انسانی است، در حال فرسایش زیرساخت‌های حیاتی، خانه‌های خانوادگی و میراث در سراسر جهان است.
در ۲۸ کشور اروپایی، زیان‌های اقتصادی ناشی از فرسایش ساحلی بیش از ۱ میلیارد یورو در سال است و اگر اقدام موثر صورت نگیرد ممکن است تا پایان قرن به ۸۰۰ میلیارد یورو در سال برسد.
به همین دلیل، گزارش تازه‌ای از اروپا می‌خواهد که پیش از آنکه دیر شود برای جابه‌جایی خانه‌ها، کسب‌وکارها و زیرساخت‌ها از نواحی ساحلی آماده شود.
آیا باید سواحل فرسوده اروپا جابه‌جا شوند؟
گزارش شورای اروپا استدلال می‌کند که بسیاری از سواحل اروپا باید به فوریت به سوی «عقب‌نشینی برنامه‌ریزی‌شده» حرکت کنند.
این رویکرد یعنی ساخت‌وسازهای جدید ممنوع یا محدود می‌شود و خانه‌ها، کسب‌وکارها و دارایی‌ها از جمله جاده و راه‌آهن به نقاط داخلی مقاوم‌تر در برابر اقلیم منتقل می‌شوند.
به عنوان نمونه، فرانسه برآورد می‌کند که حدود ۹۰۰ کیلومتر از ساحل خشکی این کشور در حال عقب‌نشینی است و بیش از ۵۰۰ شهرداری تحت تاثیر قرار گرفته‌اند.
در کیبرویل سور مر در منطقه نرماندی، سرمایه‌گذاری ۹ میلیون یورویی باعث شد یک اردوگاه عمومی به داخل خشکی منتقل شود و درآمد شهرداری سپس ۲۵ درصد افزایش یافت.
بدیهی است جابه‌جا کردن یک اردوگاه بسیار ساده‌تر از انتقال کامل روستاهای مسکونی یا سازه‌های میراثی است، اما اگر راه‌حل‌های جایگزین ناکام بمانند ممکن است تنها گزینه جابه‌جایی جوامع ساحلی باشد.
در ونیز برای مثال، کارشناسان پیش‌بینی می‌کنند که ممکن است پس از افزایش سطح دریا بیش از 0.5 متر، نیاز به ساخت سدهای مهندسی‌شده موسوم به دایک باشد؛ رخدادی که حتی در صورت پایین نگه داشتن انتشارها ممکن است تا سال 2100 رخ دهد. هزینه این کار تا 4.5 میلیارد یورو تخمین زده شده، اما راه‌حلی دائمی نخواهد بود.
بستن تالاب با یک ابرسیل‌بند، یعنی خاکریز پهن و تقویت‌شده، نیز می‌تواند پس از افزایش بیش از 0.5 متر سطح دریا گزینه‌ای قابل اجرا باشد و شهر را در برابر افزایش سطح دریا تا 10 متر حفظ کند، اما هزینه اولیه آن می‌تواند از 30 میلیارد یورو فراتر رود.
جابه‌جایی خود شهر، ساکنان و بناهای تاریخی آن ممکن است پس از افزایش بیش از 4.5 متر سطح دریا، که برای بعد از سال 2300 پیش‌بینی شده، ضروری شود و تا 100 میلیارد یورو هزینه داشته باشد.
بیش از یک‌چهارم سواحل اروپا در حال فرسایش است
گزارش (منبع به زبان انگلیسی) با عنوان «چگونه می‌توانیم با فرسایش ساحلی کنار بیاییم؟» همچنین از مقام‌ها می‌خواهد نقشه‌های خطر را به‌روز کنند، مناطق ممنوعه ساخت‌وساز و حائل را ایجاد و به طور دوره‌ای بازبینی کنند و طرح‌های سازگاری‌ای تهیه کنند که پیامدهای حقوقی، اجتماعی و مالی گزینه‌های مختلف را ارزیابی می‌کند.
این برنامه‌ریزی باید همراه با کسانی انجام شود که مستقیما متاثر می‌شوند؛ مشورت شفاف، اطلاع‌رسانی عمومی و حمایت سیاسی پایدار در کنار اقدامات برای حفاظت از معیشت، میراث ساحلی و جوامع آسیب‌پذیر ضروری است، به گفته گزارش.
40 درصد تولید ناخالص داخلی اروپا از مناطق ساحلی می‌آید و 80 درصد سواحل با ارتفاع کم در معرض خطر فرسایش آینده است، بنابراین برنامه‌ریزی بهتر و جابه‌جایی اکنون می‌تواند در آینده پول قابل توجهی صرفه‌جویی کند.
فانیش اسپانوس، سیاستمدار یونانی و هم‌نویسنده گزارش، می‌گوید: «سواحل اروپا از باارزش‌ترین دارایی‌های ما هستند. آنها میزبان زیرساخت‌های بزرگ‌اند، از فعالیت اقتصادی حیاتی پشتیبانی می‌کنند و کانون‌های میراث فرهنگی و طبیعی هستند.»
اسپانوس می‌افزاید که بیش از یک‌چهارم سواحل اروپا در حال فرسایش است و ادامه سکونت در «مناطق پرخطر» معیشت‌ها را در معرض تهدید قرار می‌دهد.
آنتونی بوکانان، هم‌نویسنده گزارش، استدلال می‌کند که دفاع از سواحل اروپا با روش‌های سنتی مانند ساخت دیوارهای ساحلی به علت افزایش شدید سطح دریاها روزبه‌روز کمتر پایدار می‌شود.
بوکانان توضیح می‌دهد: «افزایش سطح دریا در سال‌های اخیر دو برابر شده و در مسیر افزایش 44 سانتی‌متر دیگر تا سال 2100 است، در حالی که توفان‌ها شدیدتر و پرتکرارتر می‌شوند و احتمال دارد طوفان‌های بسیار قدرتمند 20 تا 30 بار بیشتر تا سال 2050 رخ دهند.»