سطحی معادل 350 زمین فوتبال از مناطق شهری تخریبشده بازسازی شده است.
یکی از آلودهترین شهرهای اروپا در آستانه دگرگونی سبز است. طی چهار سال آینده سه میلیون درخت و بوته جدید در میلان کاشته میشود تا به پاکسازی خیابانهای پوشیده از دود مهآلود این شهر کمک کند.
در رتبهبندی کیفیت هوای ماه اکتبر، این کلانشهر ایتالیایی در جایگاه هفتم میان ۱۰ آلودهترین شهرهای جهان قرار گرفت، تنها شهر اروپایی حاضر در فهرست IQAir (منبع به زبان انگلیسی). این وضعیت تا حدی ناشی از قرار گرفتن میلان در دشت کمارتفاع پو است که گردش هوا را محدود میکند و در ترکیب با کشاورزی فشرده و انتشار آلایندهها در این منطقه صنعتی، آلودگی را تشدید کرده است.
بنیاد فورستامی، سازمان پشت این طرح، میگوید افزایش پوشش سبز در خیابانها، بامها و نماها ارزانترین و موثرترین راه برای فیلتر کردن ذرات ریز، خنک کردن شهر و بهبود سلامت و رفاه ساکنان است.
از زمان آغاز این طرح در سال ۲۰۱۹، پروژه جنگلکاری شهری نزدیک به ۶۴۰ هزار درخت و بوته کاشته است و برای طراح آن، معمار ایتالیایی استفانو بوئری که جنگل عمودی مشهور میلان را ساخته است، جایزه بنیاد اروپایی ریه (ELF) را بابت تلاشها و تعهدش برای بهبود کیفیت هوا به ارمغان آورده است.
اکنون این پروژه عنوان تازهای هم به دست آورده است: قرار گرفتن در فهرست پرچمداران جهانی بازسازی سازمان ملل. این افتخار ۲۹ اکتبر در جریان کنفرانس تنوع زیستی سازمان ملل (COP17) در ایروان، ارمنستان اعلام شد.
«یک درخت برای هر ساکن»: میلان، یکی از پنج پرچمدار جدید جهانی بازسازی سازمان ملل
برنامه محیط زیست سازمان ملل (UNEP) اعلام میکند این عنوان تلاشهای میلان را برای بازگرداندن طبیعت به «یکی از پرجمعیتترین و آلودهترین مناطق کلانشهری اروپا» به رسمیت میشناسد؛ از طریق «کاشت تقریبا یک درخت برای هر ساکن» و احیای حدود ۳۵۰ زمین فوتبال از مناطق شهری تخریبشده.
برنامه محیط زیست سازمان ملل در بیانیهای اعلام کرد: «این ابتکار دسترسی به فضاهای سبز را گسترش میدهد، دانشآموزان را درگیر میکند و مکانهایی از جمله مناطق صنعتی سابق، پارکینگها و محوطههای انبار را احیا میکند.»
«پرچمداران بازسازی جهان... نمونههای بلندپروازانه و امیدوارکنندهای از بازسازی در مقیاس بزرگ و بلندمدت را به رسمیت میشناسند و به تعهدات جهانی برای احیای یک میلیارد هکتار از اکوسیستمهای تخریبشده تا سال ۲۰۳۰ کمک میکنند.»
فورستامی یکی از تنها پنج پروژهای بود که در COP17 این عنوان را دریافت کرد و تنها طرحی از اروپا به شمار میرفت.
از دیگر دریافتکنندگان میتوان به ابتکار احیای تالابهای کلمبیا با عنوان Urban Nature Reborn، طرح Green Seattle Partnership برای احیا و نگهداری پارکهای شهر سیاتل در آمریکا، برنامه Great Rift Valley Renaissance در اتیوپی برای احیای یکی از تخریبشدهترین چشماندازهای جنگلی شاخ آفریقا، و ابتکار Blue Bay Restoration در چین، تلاشی گسترده برای بازسازی اکوسیستمهای ساحلی و دریایی این کشور اشاره کرد.
سازمان ملل میگوید طبیعت در حال بازگشت است اما پیشرفت سریعتری لازم است
در همان روز اعلام خبر مربوط به میلان، برنامه محیط زیست سازمان ملل ارزیابی مهمی از میزان پیشرفت احیای اکوسیستمهای جهانی منتشر کرد.
این ارزیابی نشان داد که در ۱۴۹ کشور، ۲۵۲ میلیون هکتار در حال احیاست؛ بزرگترین تلاش ثبتشده برای احیای جهانی تاکنون.
اینگر اندرسن، مدیر اجرایی برنامه محیط زیست سازمان ملل، میگوید: «امروز شاهد شکلگیری یکی از بزرگترین جنبشها برای طبیعت در تاریخ ثبتشده هستیم.» او اضافه میکند: «با این حال، در نیمه راه دهه سازمان ملل برای احیای اکوسیستمها، هنوز طبیعت را در مقیاس و با سرعت لازم احیا نمیکنیم.»
پیشرفت به سوی هدف «۳۰x۳۰» برای حفاظت از دستکم ۳۰ درصد از خشکیها و دریاهای تخریبشده زمین تا پایان این دهه، نامتوازن است.
احیای اکوسیستمهای خشکی تقریبا به نیمی از هدف جهانی رسیده است، اما پیشرفت در اکوسیستمهای آب شیرین، دریایی و ساحلی، که با سریعترین نرخها در حال تخریب هستند، عقب مانده است. در همین حال، بودجه سالانه احیا باید بیش از چهار برابر شود.
احیای اکوسیستمها برای امنیت غذا و آب، تابآوری در برابر تغییرات آبوهوایی و سلامت انسان ضروری است.
احیای تنها ۱۵ درصد از مناطق اولویتدار جهانی میتواند ۳۰ درصد از انتشار معادل دیاکسید کربن از زمان انقلاب صنعتی را جذب و ذخیره کند و به جلوگیری از ۶۰ درصد انقراض گونهها کمک کند.
به گفته برنامه محیط زیست سازمان ملل، دستیابی به اهداف جهانی همچنین میتواند تا سال ۲۰۳۰ حدود ۳۲ میلیون شغل جدید در سراسر جهان ایجاد کند.
آسترید شومکر، دبیر اجرایی دبیرخانه کنوانسیون تنوع زیستی (CBD) که در انتشار این گزارش مشارکت داشت، میگوید: «نمیتوانیم انتظار داشته باشیم با یک دست طبیعت را اصلاح کنیم، در حالی که با دست دیگر آن را نابود میکنیم.» او تاکید میکند: «دولتها باید با عوامل تخریب اکوسیستمها مقابله کنند و در سازوکارهای پایش سرمایهگذاری کنند تا از پایایی جنبش احیا تا امروز اطمینان حاصل شود.»
این گزارش میگوید دولتها اکنون باید فراتر از پروژههای منفرد بیندیشند و «اقتصادهای احیا» ایجاد کنند؛ جایی که بازسازی پایدار در بلندمدت به ایجاد شغل و تامین معیشت نیز کمک کند.