تا کنون معادل مساحت ۳۵۰ زمین فوتبال از مناطق شهری تخریب‌شده بازسازی شده است.
یکی از آلوده‌ترین شهرهای اروپا در آستانه یک دگرگونی سبز قرار گرفته است. در چهار سال آینده سه میلیون درخت و بوته تازه در میلان کاشته می‌شود تا به پاک‌سازی خیابان‌های پوشیده از دود و مه کمک کند.
آگهی
آگهی
در رده‌بندی کیفیت هوا در ماه اکتبر، این کلان‌شهر ایتالیایی در جایگاه هفتم فهرست ۱۰ آلوده‌ترین شهرها جهان قرار گرفت؛ تنها شهر اروپایی در فهرست آی‌کیو‌اِیر (منبع به زبان انگلیسی). این وضعیت تا حدی ناشی از قرار گرفتن میلان در حوضه کم‌ارتفاع پو است که جابه‌جایی هوا را محدود می‌کند و همچنین کشاورزی فشرده و انتشارهای ناشی از صنعتی بودن شدید این منطقه.
بنیاد فورستامی، سازمان پشت این طرح، اعلام کرده است که افزایش پوشش گیاهی در خیابان‌ها، پشت‌بام‌ها و نماها ارزان‌ترین و موثرترین راه برای فیلتر کردن ذرات ریز، خنک کردن شهر و بهبود رفاه ساکنان است.
از زمان آغاز این طرح جنگل‌کاری شهری در سال ۲۰۱۹ تاکنون نزدیک به ۶۴۰ هزار درخت و بوته کاشته شده است؛ اقدامی که برای طراح آن، معمار ایتالیایی استفانو بوئری، سازنده جنگل عمودی معروف میلان، جایزه بنیاد اروپایی ریه (اِی‌اِل‌اِف) را به دلیل تلاش‌ها و تعهدش برای بهبود کیفیت هوا به همراه داشته است.
اکنون این طرح عنوان تازه‌ای نیز به دست آورده است: پروژه شاخص احیای جهانی سازمان ملل متحد. این افتخار ۲۹ اکتبر در جریان کنفرانس تنوع زیستی سازمان ملل (کوپ ۱۷) در ایروان، ارمنستان اعلام شد.
«یک درخت برای هر ساکن»: میلان یکی از پنج پروژه شاخص تازه احیای جهانی سازمان ملل
برنامه محیط‌زیست سازمان ملل متحد (یونپ) اعلام کرده است این عنوان به رسمیت شناختن تلاش‌های میلان برای بازگرداندن طبیعت به «یکی از متراکم‌ترین و آلوده‌ترین مناطق شهری اروپا» از طریق «کاشت تقریبا یک درخت برای هر ساکن» و احیای حدود معادل ۳۵۰ زمین فوتبال از نواحی شهری تخریب‌شده است.
یونپ در بیانیه‌ای اعلام کرده است: «این ابتکار دسترسی به فضاهای سبز را گسترش می‌دهد، دانش‌آموزان را درگیر می‌کند و مکان‌هایی از جمله مناطق سابق صنعتی، پارکینگ‌ها و محوطه‌های انبار را احیا می‌کند.»
«پروژه‌های شاخص احیای جهانی... نمونه‌های بلندپروازانه و امیدبخش احیای گسترده و بلندمدت را شناسایی می‌کنند و به تحقق تعهد جهانی برای احیای یک میلیارد هکتار از زیست‌بوم‌های تخریب‌شده تا سال ۲۰۳۰ کمک می‌کنند.»
فورستامی یکی از تنها پنج طرحی بود که در کوپ ۱۷ این عنوان را دریافت کرد و تنها پروژه منتخب در اروپا به شمار می‌آید.
از دیگر دریافت‌کنندگان می‌توان به ابتکار احیای تالاب‌ها در کلمبیا با عنوان «طبیعت شهری دوباره زنده می‌شود»، مشارکت سبز سیاتل برای احیا و نگهداری پارک‌های این شهر آمریکایی، طرح «رنسانس دره بزرگ ریفت» در اتیوپی برای جان‌بخشی به یکی از تخریب‌شده‌ترین چشم‌اندازهای جنگلی شاخ آفریقا و ابتکار «احیای خلیج آبی» چین، تلاشی گسترده برای احیای زیست‌بوم‌های ساحلی و دریایی این کشور اشاره کرد.
سازمان ملل می‌گوید طبیعت در حال بازگشت است؛ اما پیشرفت سریع‌تر لازم است
در همان روزی که خبر میلان اعلام شد، یونپ ارزیابی شاخصی از پیشرفت احیای زیست‌بوم‌ها در سطح جهان منتشر کرد.
در این گزارش آمده است که در ۱۴۹ کشور در مجموع ۲۵۲ میلیون هکتار در حال احیا است؛ بزرگ‌ترین تلاش ثبت‌شده برای احیای جهانی تاکنون.
اینگر اندرسن، مدیر اجرایی یونپ، می‌گوید: «امروز شاهد شکل‌گیری یکی از بزرگ‌ترین جنبش‌ها برای طبیعت در تاریخ ثبت‌شده هستیم. با این حال، در میانه دهه احیای زیست‌بوم‌ها زیر نظر سازمان ملل، هنوز طبیعت را در مقیاس و با سرعت مورد نیاز احیا نمی‌کنیم.»
پیشرفت به سوی هدف «۳۰ در ۳۰» برای حفاظت دست‌کم ۳۰ درصد از خشکی‌ها و دریاهای تخریب‌شده زمین تا پایان این دهه، نامتوازن است.
احیای زیست‌بوم‌های خشکی تقریبا به نیمی از هدف جهانی رسیده است، اما در زیست‌بوم‌های آب شیرین، دریایی و ساحلی که با بیشترین سرعت در حال تخریب‌اند، پیشرفت عقب‌مانده است. در همین حال، بودجه سالانه احیا باید بیش از چهار برابر افزایش یابد.
احیای زیست‌بوم‌ها برای امنیت غذایی و آب، تاب‌آوری در برابر تغییرات اقلیمی و سلامت انسان حیاتی است.
احیای تنها ۱۵ درصد از مناطق اولویت‌دار جهان می‌تواند ۳۰ درصد از انتشارهای معادل دی‌اکسیدکربن از زمان انقلاب صنعتی را جذب و ذخیره کند و به جلوگیری از ۶۰ درصد انقراض گونه‌ها کمک کند.
به گفته یونپ، دستیابی به اهداف جهانی همچنین می‌تواند تا سال ۲۰۳۰ حدود ۳۲ میلیون شغل جدید در سراسر جهان ایجاد کند.
استرید شومیکر، دبیر اجرایی دبیرخانه کنوانسیون تنوع زیستی (سی‌بی‌دی) که همکار انتشار این گزارش بوده است، می‌گوید: «نمی‌توانیم انتظار داشته باشیم با یک دست طبیعت را ترمیم کنیم و با دست دیگر آن را نابود کنیم. دولت‌ها باید به عوامل تخریب زیست‌بوم‌ها بپردازند و در سازوکارهای پایش سرمایه‌گذاری کنند تا پایداری جنبش احیا تا امروز تضمین شود.»
به گفته این گزارش، دولت‌ها اکنون باید فراتر از پروژه‌های منفرد بیندیشند و «اقتصادهای احیا» ایجاد کنند؛ اقتصادهایی که در آن بهبود پایدار، در بلندمدت از اشتغال و معیشت نیز پشتیبانی می‌کند.