اینیاسیو سولانو کارشناس باغهای عمودی، سالها وقت خود را صرف مطالعه زیستبومهای استوایی گوناگون از کلمبیا تا ماداگاسکار کرده است.
باغهای عمودی نخست در اروپا ابداع شد، اما آمریکای لاتین این ایده را گرفته و در مقیاسی بسیار گسترده اجرا کرده است.
آگهی
آگهی
ایگناسیو سولانو، گیاهشناس اسپانیایی، به یورونیوز ارث میگوید: «در اروپا طبیعی است که پایتختهای بزرگ یک، دو یا سه باغ عمودی مهم داشته باشند. اگر این وضع را با بوینس آیرس مقایسه کنید، آنجا صدها باغ عمودی میبینید؛ مکزیکوسیتی صدها باغ دارد و گواتمالاسیتی هم همین طور.»
از زمانی که پاتریک بلانک، گیاهشناس فرانسوی، در دهه ۱۹۸۰ این مفهوم را مطرح کرد، اروپا نمونههای چشمگیری به وجود آورده است. Bosco Verticale در میلان، دو برج مسکونی که تراسهایشان بیش از ۲۱ هزار درخت و درختچه را در خود جای داده، هر سال نزدیک به ۲۰ هزار کیلوگرم کربن را جذب و تبدیل میکند و اکنون پناهگاه ۲۰ گونه پرنده است.
در حالی که پایتختهای اروپا خود را برای یک تابستان دیگر با موجهای گرمای طاقتفرسا آماده میکنند، گسترش این میراث میتواند به یکی از عملیترین ابزارها برای حفاظت از شهروندان تبدیل شود.
پژوهشها نشان میدهد که باغهای عمودی میتوانند دمای سطح ساختمانها را به طور قابل توجهی کم کنند، جذب گرما را کاهش دهند و آسایش حرارتی را در مناطق متراکم شهری بهبود دهند.
دیوارهای سبز عنوانی گستردهتر است که از سامانههای هیدروپونیکِ بدون خاکِ سولانو تا پیچهای سادهای را در بر میگیرد که در زمین ریشه دارند و علاوه بر آن، ذرات معلق را فیلتر میکنند، دی اکسید کربن را جذب میکنند و با فراهم کردن زیستگاه برای پرندگان و حشرات به تنوع زیستی در شهرهایی کمک میکنند که فضای چندانی برای پارکهای سنتی ندارند.
سولانو از طریق شرکتش «Paisajismo Urbano» مستقر در آلیکانته، هم به از میان برداشتن برداشتهای نادرست درباره فناوری باغهای عمودی کمک میکند و هم به دیگران آموزش میدهد چگونه شهرهای خود را سبز کنند. او برآورد میکند تاکنون در نصب نزدیک به یک میلیون متر مربع باغ عمودی در سراسر جهان مشارکت داشته است.
انتقال دانش جنگلهای بارانی به شهرهای سراسر جهان
سولانو که در رشته زیستشناسی آموزش دیده، بیش از ۱۴ سال را صرف بررسی اکوسیستمهای استوایی در جنگلهایی از جنگل بارانی چکو در کلمبیا تا جزایر ماداگاسکار و رئونیون کرده و در آنها مطالعه کرده است که گیاهان در طبیعت چگونه رشد میکنند و با هم کنش دارند.
انتخاب گونههای درست گیاهی برای یک باغ عمودی حیاتی و مهارتی بسیار تخصصی است. همه چیز، از ارتفاع و اقلیم شهر گرفته تا جهتگیری ساختمان، باید در نظر گرفته شود. گیاهان باید بر اساس میزان سازگاری و نیازهای غذاییشان گروهبندی شوند، زیرا معمولا بدون خاک رشد میکنند و به جای آن با آبی غنی از مواد مغذی که از طریق یک سامانه هیدروپونیک به آنها میرسد تغذیه میشوند.
به گفته سولانو، حاصل کار سه برابر یک فضای سبز معمولی همسطح زمین اکسیژن تولید میکند و سه برابر سریعتر رشد میکند. او میگوید: «در واقع کاری که میکنیم این است که در شهرها یک پالایه زیستی ایجاد میکنیم.»
او میافزاید نسخههای امروزی این سامانه اکنون عملا آبی مصرف نمیکنند و تنها به یک بار بازدید نگهداری در سال نیاز دارند.
برای نصب یک باغ عمودی «لازم نیست گیاهشناس، معمار یا مهندس باشید»
شرکت سولانو بیش از دو دهه را صرف پیشگامی در روشهای انتخاب گونه و فناوری باغهای عمودی کرده و این دانش را از طریق شعبه خود در گواتمالاسیتی با نام «By Botanik» به اشتراک میگذارد.
این شرکت دورههای فشردهای برگزار کرده که در آنها به دانشجویان سراسر قاره آمریکا نه فقط فنون گیاهشناسی، بلکه کل مدل کسبوکار از جمله فروش، قراردادها و انتخاب گونهها آموزش داده میشود.
این دورهها عمدا طوری طراحی شدهاند که در دسترس باشند. سولانو میگوید: «لازم نیست گیاهشناس، معمار یا مهندس باشید» و تاکید میکند فقط به اشتیاق و میل به یادگیری نیاز است.
سولانو میگوید طی پنج روز شرکتکنندگان یاد میگیرند گونههای گیاهی را بر اساس خانواده، خاستگاه بومی و بهترین جایگاهشان روی دیوار شناسایی کنند. او میافزاید از حدود ۱۰۰ دانشجو در هر دوره، معمولا ۸۵ نفر در نهایت پروژههای واقعی اجرا میکنند.