ایگناسیو سولانو، کارشناس باغهای عمودی، سالها را صرف مطالعه اکوسیستمهای استوایی از کلمبیا تا ماداگاسکار کرده است.
باغهای عمودی نخست در اروپا مطرح شدند، اما آمریکای لاتین این ایده را گرفته و در مقیاسی بسیار گسترده به کار بسته است.
آگهی
آگهی
ایگناسیو سولانو، گیاهشناس اسپانیایی، به یورونیوز ارث میگوید: «در اروپا عادی است که پایتختهای بزرگ یک، دو یا سه باغ عمودی مهم داشته باشند. اگر این وضعیت را با بوئنوس آیرس مقایسه کنید، آنجا صدها باغ عمودی وجود دارد. مکزیکوسیتی صدها باغ عمودی دارد. گواتمالاسیتی هم صدها باغ عمودی دارد.»
از زمانی که پاتریک بلان، گیاهشناس فرانسوی، در دهه ۱۹۸۰ این مفهوم را مطرح کرد، اروپا نمونههای چشمگیر زیادی به وجود آورده است. Bosco Verticale در میلان، یک جفت برج مسکونی که بالکنهای آن بیش از ۲۱ هزار درخت و درختچه را در خود جای داده، هر سال نزدیک به ۲۰ هزار کیلوگرم کربن را جذب میکند و اکنون زیستگاه ۲۰ گونه پرنده است.
در حالی که پایتختهای اروپا خود را برای یک تابستان دیگر با موجهای گرمای سوزان آماده میکنند، گسترش این میراث میتواند به یکی از عملیترین ابزارها برای حفاظت از شهروندان تبدیل شود.
پژوهشها نشان میدهد که باغهای عمودی میتوانند دمای سطح ساختمانها را به طور چشمگیری پایین بیاورند، جذب گرما را کاهش دهند و آسایش حرارتی را در مناطق متراکم شهری بهبود بخشند.
دیوارهای سبز ـ اصطلاح گستردهتری که از سامانههای هیدروپونیک بدون خاک سولانو تا گیاهان رونده سادهای را در بر میگیرد که در زمین ریشه دارند ـ همچنین ذرات معلق را فیلتر میکنند، دیاکسیدکربن را جذب میکنند و برای پرندگان و حشرات زیستگاه فراهم میکنند و به این ترتیب در جاهایی که فضای کافی برای پارکهای سنتی وجود ندارد، از تنوع زیستی شهری حمایت میکنند.
سولانو از طریق شرکت خود «Paisajismo Urbano» مستقر در آلیکانته، به از میان برداشتن برداشتهای نادرست درباره فناوری باغهای عمودی کمک میکند و در عین حال به دیگران میآموزد چگونه شهرهای خود را سبز کنند. او برآورد میکند تاکنون در راه نصب نزدیک به یک میلیون مترمربع باغ عمودی در سراسر جهان مشارکت داشته است.
انتقال دانش جنگلهای بارانی به شهرهای سراسر جهان
سولانو که در اصل زیستشناس است، بیش از ۱۴ سال را صرف پژوهش درباره بومسامانههای گرمسیری در جنگلهایی از جنگل بارانی چوکو در کلمبیا تا جزایر ماداگاسکار و رئونیون کرده و بررسی کرده است که گیاهان در طبیعت چگونه رشد میکنند و با یکدیگر تعامل دارند.
انتخاب گونههای درست گیاهی برای یک باغ عمودی حیاتی و مهارتی بسیار تخصصی است. همه چیز، از ارتفاع و اقلیم یک شهر گرفته تا موقعیت قرارگیری ساختمان، باید در نظر گرفته شود. گیاهان باید بر اساس سازگاری و نیازهای تغذیهای دستهبندی شوند، زیرا معمولا بدون خاک رشد میکنند و به جای آن با آب غنی از مواد غذایی که از طریق یک سامانه هیدروپونیک به آنها میرسد تغذیه میشوند.
سولانو میگوید نتیجه این کار تولید سه برابر اکسیژن و سه برابر سرعت رشد نسبت به فضای سبز معمولی روی زمین است: «کاری که ما در واقع انجام میدهیم این است که در شهرها یک بایوفیلتر ایجاد میکنیم.»
او اضافه میکند نسخههای جدیدتر این سامانه اکنون تقریبا هیچ آبی مصرف نمیکنند و فقط به یک بازدید تعمیر و نگهداری در سال نیاز دارند.
برای نصب باغ عمودی لازم نیست گیاهشناس، معمار یا مهندس باشید
شرکت سولانو بیش از دو دهه را صرف پیشگامی در روشهای انتخاب گونه و فناوری باغهای عمودی کرده و این دانش را از طریق شعبه خود در گواتمالاسیتی با نام «By Botanik» به اشتراک میگذارد.
این شرکت دورههای فشردهای برگزار کرده که در آنها به دانشجویان سراسر قاره آمریکا نه فقط فنون گیاهشناسی، بلکه کل الگوی کسبوکار، از فروش و قرارداد تا انتخاب گونهها را آموزش میدهد.
سولانو درباره این دورهها میگوید: «برای شرکت در این دورهها لازم نیست گیاهشناس، معمار یا مهندس باشید؛ فقط باید اشتیاق و میل به یادگیری داشته باشید.»
سولانو میگوید ظرف پنج روز شرکتکنندگان میتوانند گونههای گیاهی را بر اساس خانواده، خاستگاه بومی و بهترین جایگاهشان روی دیوار تشخیص دهند. به گفته او از میان حدود ۱۰۰ دانشجو در هر دوره، معمولا ۸۵ نفر در نهایت پروژههای واقعی اجرا میکنند.