دامنه لا سیلیویان در نزدیکی روستای والبن چهره آرام تری از ریویرای فرانسه را نشان میدهد؛ جایی که میدانهای کهن، باغهای زیتون و میراث پرووانسی تقریبا دستنخورده مانده است.
یک ملک تاریخی در فاصله چند دقیقه پیادهروی از روستای قرون وسطایی والبون در ریوییرای فرانسه، که به ساختمانهای رنگ پاستلی، خیابانهای سنگفرش و میدان مرکزی پر از میزهای کافه معروف است، اکنون برای فروش عرضه شده و نام برخی ساکنان مشهور سابق را با خود دارد.
آگهی
آگهی
گروه پاپ راک انگلیسی Duran Duran بنا بر گزارشها در دهه ۱۹۸۰ دومن دو لا سیلیویان را به عنوان پایگاه خود هنگام ضبط سومین آلبوم استودیوییشان «Seven and the Ragged Tiger» انتخاب کرده بود.
این ملک که در میان زمینی ۱۰ هکتاری با بیش از ۵۰۰ درخت زیتون قرار دارد و هر سال نزدیک به هزار لیتر روغن تولید میکنند، در مجموع ۲۳ اتاق دارد؛ از جمله ۱۶ اتاق خواب، یک سالن ورزش، ساختمان مجاور استخر، زمین تنیس محصور درختان میوه و گاراژی که به راحتی شش خودرو را در خود جای میدهد.
نام لا سیلیویان از دختر یکی از ژنرالهای ارتش ناپلئون گرفته شده است و این ملک پیش از آنکه به مالکان کنونی واگذار شود، محل اقامت شماری از اعضای خانواده پرنس رنیه سوم موناکو نیز بوده است.
این عمارت اصلی با شش اتاق خواب، که در قلب تاریخ پروانس ریشه دارد، نخستین بار در سال ۱۶۹۷ ساخته شده است. کلبه سهطبقه مجاور شامل یک آپارتمان مستقل دوخوابه است و در حیاط نیز دو ویلای دیگر قرار دارد که هر دو دو اتاق خواب دارند.
در دومن دو لا سیلیویان یک سرایدار مقیم نیز زندگی میکند که مسئول نگهداری ملک است و آپارتمان او در ورودی مجموعه واقع شده است.
فراتر از وسعت، ارتباط با چهرههای مشهور و خاندانهای سلطنتی، دومن دو لا سیلیویان تصویری متفاوت از ریوییرای فرانسه فراتر از مقاصد همیشگی را پیش چشم میگذارد.
قرنها تاریخ در یک ملک در کوت دازور
به گفته شرکت کارلتون اینترنشنال که در املاک لوکس تخصص دارد و فروش این ملک به آنها سپرده شده است، سکونت در این ملک به قرن سیزدهم بازمیگردد و اینجا در ابتدا یک مرکز کشاورزی بود که راهبان در آن کار میکردند.
فیلیپ وایزر، بنیانگذار و مدیرعامل کارلتون اینترنشنال، میگوید اهمیت این ملک و موقعیت آن در تاریخ نهفته است.
فیلیپ وایزر در گفتگو با یورونیوز تراول میگوید: «مدتها پیش از آنکه کن میزبان ستارگان سینمای جهان شود و پیش از آنکه کپ دانتیب با املاک عظیم و هتلهای مجلل شناخته شود، ریوییرای فرانسه سرزمین ماهیگیران، راهبان، زیتونکاران و روستاهای روی تپه بود که ریتم زندگی در آنها با فصلها تنظیم میشد نه با تقویم تعطیلات تابستانی.»
او اضافه میکند که املاکی مانند لا سیلیویان هنوز هم شخصیت پروانس امروز را شکل میدهند و ریوییرای داخل خشکی یکی از رازهای سر به مهر این منطقه باقی مانده است.
به جای صدای دریا، مقاصدی درون سرزمین مانند والبون با زنگ کلیساها، خانههای سنگی روستایی به جای ویلاهای ساحلی و جادههای روستایی شناخته میشوند که از میان باغهای زیتون کهن میگذرند؛ باغهایی که در طول صدها سال تقریبا دستنخورده باقی ماندهاند.
وایزر میگوید: «در حالی که ریوییرای فرانسه امروز با تصاویر لوکس قایقهای تفریحی مجلل لنگر انداخته در خلیجهای مشرف بر مدیترانه، ساحلهای طلایی و جشنوارههای سینمایی پرستاره عجین شده است، در مقصدی مانند والبون، تجمل نه با دیده شدن، بلکه با اصالت سنجیده میشود؛ با آزادی قدم زدن هر صبح تا نانوایی روستا.»
ریوییرای فراتر از ساحل
با اینکه والبون در داخل خشکی و دور از ساحل مدیترانه قرار دارد و اقامتی آرامتر را ارائه میکند، وایزر معتقد است همین موقعیت بخشی از جذابیت آن است.
این ملک روستایی حدود ۲۰ دقیقه تا فرودگاه بینالمللی نیس و نزدیک به ۱۵ دقیقه تا کن فاصله دارد.
او میگوید: «کوت دازور پنهان رقیب کن، نیس یا سنتروپه نیست. این ناحیه مکمل آنهاست و تجربهای کاملا متفاوت ارائه میکند؛ تجربهای که روح ماندگار پروانس را پشت زرقوبرق ساحل آشکار میکند.»
مرکز روستایی بازسازیشده والبون یادگارهای تاریخی متعددی را در خود جای داده است؛ از جمله میدان پلاس دزارکاد که هر جمعه صبح بازار هفتگی در آن برپا میشود. وایزر میگوید این میدان در روزهای بازار به ویژه جان میگیرد.
او اضافه میکند که والبون فاصله کمی با روستای تپهای موژن دارد؛ روستایی که به پایتخت گاسترونومی ریوییرای فرانسه شهرت یافته است و رستورانهای سطح بالایی را در خود جای داده که برخی از آنها ستاره میشلن دارند.
جشنواره سالانه «اتوال دو موژن» که در سال ۲۰۰۶ به ابتکار پل بوکیوز، گاستون لنوتر، آلن دوکاس، میشل گورار و پیر ترواگرو راهاندازی شد، سرآشپزهای سرشناس و دوستداران خوراک را برای برگزاری نمایش و کارگاه، مسابقه و نشستهایی در تجلیل از غذا گرد هم میآورد.
از دیگر روستاهای اطراف که وایزر توصیه میکند، بیو است که به شیشهگران زبردست خود شهرت دارد و همچنین شهر گراس که او آن را «پایتخت جهانی عطر» توصیف میکند؛ شهری که همچنان همان گلهایی را میکارد که قرنهاست مواد اولیه خانههای عطرسازی مشهور را تامین میکنند.
وایزر میگوید: «در فاصله تنها بیست دقیقه، ساکنان و گردشگران میتوانند از ساحلهای کن، آنتیب یا خوانلهپن لذت ببرند، در رستورانهای دارای ستاره میشلن غذا بخورند، در برخی از بهترین زمینهای گلف اروپا بازی کنند یا مستقیما از فرودگاه بینالمللی نیس کوت دازور به مقاصد مختلف جهان پرواز کنند.»
او با اشاره به تمام جذابیتهای دیگر ریوییرای فرانسه اضافه میکند: «با این همه، در پایان روز دوباره به آرامش باغهای زیتون، جنگلها و خانههای سنگی چندصدساله بازمیگردند.»