این ملک در نزدیکی روستای والبن، چهره آرامتر و کمتر شناخته شدهای از ریویرا فرانسه را نشان میدهد؛ جایی که میدانهای چندصد ساله، باغهای زیتون و میراث پرووانس هنوز دستنخورده مانده است.
یک ملک تاریخی که تنها چند دقیقه پیادهروی با روستای قرون وسطایی والبون در ریویرای فرانسه فاصله دارد؛ روستایی که به ساختمانهای رنگ و رو رفته پاستلی، خیابانهای سنگفرش و میدان مرکزی پر از میزهای کافه مشهور است، اکنون برای فروش عرضه شده و میزبان برخی ساکنان مشهور در گذشته بوده است.
آگهی
آگهی
گروه پاپ راک انگلیسی دوران دوران (Duran Duran) reportedly در دهه ۱۹۸۰ «دومن دو لا سیلیویان» را به عنوان پایگاه خود هنگام ضبط سومین آلبوم استودیوییشان، «سون اند د راگد تایگر»، استفاده میکرد.
این ملک که در میان ۱۰ هکتار زمین با بیش از ۵۰۰ درخت زیتون قرار دارد و هر سال نزدیک به ۱۰۰۰ لیتر روغن تولید میکند، در مجموع ۲۳ اتاق دارد؛ از جمله ۱۶ اتاقخواب، یک سالن ورزش، خانه استخر، زمین تنیس که با درختان میوه احاطه شده و گاراژی که بهراحتی شش خودرو در آن جا میگیرد.
این ملک که به افتخار دختر یکی از ژنرالهای ارتش ناپلئون «لا سیلیویان» نام گرفته، پیش از فروش به مالکان فعلی، محل اقامت برخی اعضای خانواده شاهزاده رنیه سوم موناکو نیز بوده است.
اقامتگاه اصلی با شش اتاقخواب که در تاریخ پروانس ریشه دارد، نخستین بار در سال ۱۶۹۷ ساخته شده است. کلبه سهطبقه مجاور، یک آپارتمان مستقل با دو اتاقخواب دارد و دو ویلای دیگر در حیاط قرار گرفتهاند که هر دو شامل دو اتاقخواب هستند.
در «دومن دو لا سیلیویان» یک سرایدار مقیم نیز برای نگهداری و رسیدگی دائمی به ملک حضور دارد و آپارتمان سرایدار در ورودی مجموعه قرار گرفته است.
فراتر از وسعت قابل توجه، پیوندهایش با چهرههای مشهور و خانوادههای سلطنتی، «دومن دو لا سیلیویان» تصویری از ریویرای فرانسه فراتر از نقاط توریستی معمول ارائه میکند.
قرنها تاریخ کوت دازور در یک ملک
به گفته شرکت کارلتون اینترنشنال (منبع به زبان انگلیسی) که در املاک لوکس تخصص دارد و فروش این ملک را بر عهده گرفته، سکونت در این مجموعه به قرن سیزدهم بازمیگردد و در آغاز، یک مرکز کشاورزی بود که راهبان در آن کار میکردند.
فیلیپ وایزر، بنیانگذار و مدیرعامل کارلتون اینترنشنال، گفت اهمیت این ملک و موقعیت آن در تاریخ نهفته است.
وایزر به یورونیوز تراول گفت: «خیلی پیشتر از آنکه کن میزبان ستارههای سینمای جهان شود و پیش از آنکه کپ دانتیب با املاک بزرگ و هتلهای مجلل مترادف شود، ریویرا سرزمین ماهیگیران، راهبان، زیتونکاران و روستاهای روی تپه بود که ریتم زندگیشان را فصلها تعیین میکرد، نه تقویم تعطیلات تابستانی.»
او افزود که ملکهایی مانند لا سیلیویان هنوز هم شخصیت پروانس را در روزگار حاضر تعریف میکنند و ریویرای درون خشکی یکی از بزرگترین رازهای حفظشده این منطقه به حساب میآید.
به گفته او، در مناطق داخلی مانند والبون بهجای صدای دریا، صدای زنگ کلیساها، خانههای سنگی روستایی بهجای ویلاهای ساحلی و جادههای باریک روستایی که از میان زیتونزارهای باستانی میگذرند و در طول صدها سال تقریبا بدون تغییر ماندهاند، شناخته میشود.
او گفت: «در حالی که ریویرای فرانسه امروز با تصاویر لوکس قایقهای تفریحی مجلل در خلیجهای مشرف به مدیترانه، سواحل طلایی و جشنوارههای فیلم پرستاره شناخته میشود، در مقصدی مانند والبون، تجمل نه با دیده شدن، بلکه با اصالت سنجیده میشود؛ با آزادی راه رفتن هر صبح تا نانوایی روستا.»
ریویرا فراتر از ساحل
هرچند والبون درون خشکی و دور از مدیترانه قرار دارد و اقامتی آرامتر ارائه میدهد، وایزر معتقد است همین موقعیت بخشی از جذابیت آن است.
این ملک روستایی حدود ۲۰ دقیقه با فرودگاه بینالمللی نیس و حدود ۱۵ دقیقه با کن فاصله دارد.
او گفت: «کوت دازور پنهان رقیب کن، نیس یا سن تروپه نیست، بلکه آنها را تکمیل میکند و تجربهای کاملا متفاوت ارائه میدهد؛ تجربهای که روح پایدار پروانس را پشت زرق و برق ساحل آشکار میکند.»
مرکز روستایی بازسازیشده والبون، بناهای تاریخی از جمله میدان «پلاس دزارکاد» را برجسته میکند؛ میدانی که بازار صبحهای جمعه در آن برگزار میشود. وایزر میگوید این میدان بهویژه در روزهای بازار جان تازهای میگیرد.
او افزود که والبون فاصله چندانی با روستای تپهای موژن ندارد؛ روستایی که به عنوان پایتخت گردشگری خوراک در ریویرای فرانسه شناخته میشود و رستورانهای سطح بالای آن، از جمله رستورانهایی با ستاره میشلن، شهرتی ویژه دارند.
جشنواره سالانه «اتوال دو موژن» که در سال ۲۰۰۶ به ابتکار پل بوکیوز، گاستون لنوتر، آلن دوکاس، میشل گرار و پیر ترواگرو راهاندازی شد، هر ساله سرآشپزهای مطرح و دوستداران خوراک را برای برگزاری نمایش و کارگاه، مسابقه و کنفرانسهای ویژه خوراک گرد هم میآورد.
وایزر از روستاهای اطراف دیگری نیز نام میبرد، از جمله بئو، که به خاطر شیشهگران زبردست خود مشهور است، و همچنین گراس که او آن را «پایتخت عطر جهان» توصیف میکند؛ شهری که هنوز همان گلهایی را کشت میکند که قرنهاست پایه عطرسازان مشهور جهان بودهاند.
وایزر گفت: «در فاصله تنها ۲۰ دقیقه، ساکنان و بازدیدکنندگان میتوانند از سواحل کن، آنتیب یا خوان له پن لذت ببرند، در رستورانهای دارای ستاره میشلن غذا بخورند، در برخی از بهترین زمینهای گلف اروپا بازی کنند یا از فرودگاه بینالمللی نیس کوت دازور مستقیم به مقاصدی در سراسر جهان پرواز کنند.»
او با اشاره به تمام جذابیتهایی که سایر نقاط ریویرای فرانسه برای بازدیدکنندگان دارد، افزود: «اما در پایان روز، آنها به آرامش زیتونزارها، جنگلها و خانههای سنگی چندصدساله بازمیگردند.»