جوایز، هوش مصنوعی، مناقشهها و تغییرات اقلیمی؛ بخش زیادی از سخنرانی افتتاحیه هشتاد و سومین جشنواره فیلم ونیز به ژئوپلیتیک، تبلیغات و آینده سینما اختصاص داشت.
با آغاز هشتاد و سومین دوره جشنواره فیلم ونیز، جورج کلونی بیتردید ستاره اصلی رویداد است.
آگهی
آگهی
در نزدیک به سی سالی که از نخستین حضورش در لیدو با فیلم Out of Sight میگذرد، او به چهره ثابت این جشنواره تبدیل شده است. ونیز شهری است که او بسیاری از لحظههای مهم زندگیاش را آنجا تجربه کرده؛ از مراسم ازدواجش در هتل امان ونیز گرفته تا نمایش نخست فیلم Good Night, and Good Luck که نخستین نامزدی اسکار بهترین کارگردانی را برایش به همراه آورد.
اکنون قرار است این بازیگر، کارگردان و تهیهکننده جایزه یک عمر دستاورد هنری دریافت کند، اما هنگام روبهرو شدن با خبرنگاران چندان تمایلی نداشت درباره مسیری که او را به مرکز توجه در قدیمیترین جشنواره سینمایی جهان رسانده صحبت کند.
به نظر میرسید این بازیگر ۶۵ ساله پیش از مراسم اهدای جایزه در روز چهارشنبه ترجیح میدهد درباره هر چیز و همه چیز صحبت کند جز زندگیاش جلو و پشت دوربین.
از هوش مصنوعی و تغییرات اقلیمی گرفته تا صاحبان قدرت در هالیوود و فراتر از آن و وضعیت امروز روزنامهنگاری، کلونی درباره طیفی از موضوعات نظرهای صریحی داشت.
کلونی گفت: «یک واژه عالی وجود دارد، “کاکیستوکراسی”، یعنی کشوری که بدترین و کمصلاحیتترین افراد آن را اداره میکنند. فکر میکنم شاید الان یک کاکیستوکراسی داریم، اما از این دوره عبور خواهیم کرد.»
کلونی درباره هوش مصنوعی گفت که صنعت سینما ناچار است راههایی برای ادامه حیات پیدا کند و افزود: «دوست دارم از این که ۲۰ سال بعد از مرگم در یک آگهی تبلیغ تامپون ظاهر شوم، جلوگیری شود.»
او همچنین مالکیت برخی از ثروتمندترین مردان جهان بر روزنامه واشینگتن پست و پلتفرم اکس را نقد کرد و درباره ادغام پیشنهادی شرکتهای پارامونت و وارنر برازرز گفت که این موضوع «پیچیده است چون نمیدانم سرانجام چه میشود، نمیدانم چگونه قرار است تصویب شود.»
وضعیتی که در آن هستیم
کلونی تنها کسی نبود که از وضعیت امروز جهان انتقاد میکرد. مگی جیلنهال، رییس هیات داوران، نیز نظرهای خود را درباره مجموعهای از موضوعات از جمله تبعیض جنسیتی، سیاست و مناقشهها صریحا بیان کرد.
جیلنهال گفت: «ببینید، میتوانیم بگوییم چطور ممکن است در حالی که جهان در وضعیت اضطراری است اینجا نشستهایم و درباره فیلمها حرف میزنیم. پاسخ برای من به شکلی با همدلی گره خورده است.»
او همچنین به کمبود کارگردانان زن در بخش مسابقه اشاره کرد؛ در این فهرست تنها یک فیلم توسط یک زن کارگردانی شده است. شاید در پاسخ به انتقادها بود که تنها هفته گذشته مستند NAZA درباره غزه که یک زن از کارگردانان مشترک آن است، به فهرست آثار اضافه شد.
جیلنهال با لحنی شوخطبعانه گفت: «فکر کنم بالاخره روشن شده که مردان از زنان فیلمهای بهتری میسازند.» سپس درباره مشکلات ساختاری پیش روی کارگردانان زن، از جمله تامین مالی و پیشداوریها درباره هنر متعالی، صحبت کرد.
در طول ۱۱ روز برگزاری جشنواره، انتظار میرود ستارهها و چهرههای بسیاری از هالیوود و دیگر نقاط جهان روی فرش قرمز حاضر شوند؛ از رابرت پتینسون گرفته تا نوئل و لیام گالاگر از گروه اوئیسیس.
فهرست گسترده آثار همچنین شامل مستندهایی درباره ایلان ماسک (Musk) و روزنامهنگاران مستقل روس که جنگ اوکراین را پوشش میدهند (My Undesirable Friends — Part II: Exile) است، در کنار فیلمهای فلسطینی و یک فیلم کوتاه درباره اداره مهاجرت و گمرک آمریکا در مینیاپولیس.
جشنواره با فیلم Ink به کارگردانی دنی بویل آغاز میشود؛ اثری در بخش مسابقه که گای پیرس را در نقش امپراتور رسانهای، روپرت مرداک، و جک اوکانل را در نقش لری لم، سردبیر روزنامه زرد، به تصویر میکشد.
این فیلم ماجرای خرید روزنامه سان توسط مرداک در سال ۱۹۶۹ و چگونگی تبدیل آن توسط لم از نشریهای شکستخورده به پرفروشترین روزنامه روزانه بریتانیا را دراماتیزه میکند.
جشنواره فیلم ونیز تا شنبه ۱۲ سپتامبر ادامه دارد.