فرزندان افراد صد ساله از نظر کیفیت رژیم غذایی نسبتا امتیاز خوبی گرفتند اما میزان مصرفشان در مورد چند ماده غذایی هنوز کمتر از حد توصیهشده بود.
یک مطالعه جدید نشان میدهد فرزندان افرادی که تا ۱۰۰ سالگی عمر میکنند، ظاهرا رژیم غذایی کمی سالمتر از سالمندان معمولی دارند.
آگهی
آگهی
پژوهشهای قبلی نشان میدهد فرزندان افراد صد ساله اغلب در بخشی از مزیتهای بقا با والدین خود سهیم هستند و نرخ بهمراتب کمتری از بیماریهای مرتبط با سن، بهویژه بیماریهای قلبیعروقی مانند سکته قلبی و سکته مغزی دارند.
اکنون پژوهشگران دانشگاه بوستون در آمریکا سوال عملیتری مطرح کردهاند: این خانوادههای دیرعمر در عمل چه میخورند؟
پژوهشگران پرسشنامههای غذایی تکمیلشده در سال ۲۰۰۵ را که توسط ۴۵۷ فرد مسن شرکتکننده در «مطالعه صدسالههای نیوانگلند» پر شده بود، تحلیل کردند؛ یکی از بزرگترین پژوهشهای جهان درباره خانوادههای بسیار دیرعمر. بیشتر شرکتکنندگان فرزندان بزرگسال افراد صد ساله بودند.
سن شرکتکنندگان از میانه دهه چهل تا اوایل دهه نود زندگی متغیر بود و زمانی که در سال ۲۰۰۵ رژیم غذایی خود را گزارش کردند، میانگین سنی آنها حدود اواسط دهه هفتاد زندگی بود.
این مطالعه (منبع به زبان انگلیسی) نشان داد رژیم غذایی این افراد به طور کلی در سطح متوسطی از کیفیت قرار دارد. رژیم آنها بینقص نبود، اما در چهار شاخص شناختهشده رژیم غذایی، از جمله شاخصهای مرتبط با سلامت عمومی، پیشگیری از بیماریهای مزمن، سلامت مغز و پایداری زیستمحیطی، امتیازی اندکی بالاتر از گروههای مشابه سالمندان در آمریکا کسب کردند.
قویترین بخشهای رژیم غذایی آنها شامل میوه، سبزی، سبزیهای برگسبز و حبوبات، غذاهای دریایی و «کیفیت خوراکیهای پروتئینی» بود؛ یعنی خوراکیهایی مانند غذاهای دریایی و گوشت کمتر فراوریشده. آنها همچنین در محدود کردن سدیم، قند افزوده و غلات تصفیهشده نسبتا عملکرد خوبی داشتند.
اما مطالعه نشان داد فرزندان این صدسالهها در میزان مصرف توصیهشده چند گروه غذایی از جمله غلات کامل، حبوبات، خوراکیهای حاوی سویا و مغزدانهها به حد مطلوب نمیرسند. رژیمهای غذایی سرشار از این گروهها بهطور گسترده از سوی نهادهای بهداشتی مانند سازمان جهانی بهداشت (منبع به زبان انگلیسی) به عنوان بخشی از یک رژیم سالم برای کاهش خطر بیماریهای مزمن توصیه میشود.
این نتایج ثابت نمیکند که رژیم غذایی علت عمر طولانیتر این خانوادهها بوده است. پژوهشگران تاکید میکنند این مطالعه مشاهدهای بود و بر پایه گزارش رژیم غذایی در یک مقطع زمانی انجام شد. علاوه بر این، بیشتر افراد این گروه تحصیلات بالا داشتند و عمدتا سفیدپوست بودند، موضوعی که تعمیمپذیری نتایج را محدود میکند.
در عین حال، به نظر میرسد سطح تحصیلات از روشنترین عوامل تاثیرگذار بر کیفیت رژیم غذایی بود؛ افرادی که تحصیلات بالاتری داشتند، در شاخصهای مختلف رژیم غذایی امتیازهای سالمتری کسب کردند.
پژوهشگران میگویند این یافتهها نشاندهنده نیاز به آموزش بهتر تغذیه برای سالمندان است؛ از جمله آموزش مهارتهایی مانند خواندن برچسب مواد غذایی و آشپزی، همراه با رویکردهای هدفمندتر برای زنان و مردان.
آنها همچنین از سیاستگذاران خواستند امکان دسترسی و توان مالی خرید خوراکیهایی مانند غلات کامل و حبوبات را بهبود دهند.
در سراسر اروپا، مردم همین حالا هم بیشتر از متوسط جهانی عمر میکنند و بنا بر دادههای سال ۲۰۲۴ یورواستات (منبع به زبان انگلیسی) امید به زندگی در این قاره به ۸۱.۷ سال رسیده است.
بیشترین امید به زندگی در ایتالیا و سوئد (هر دو ۸۴.۱ سال) و اسپانیا (۸۴.۰ سال) ثبت شد.
در مقابل، کمترین امید به زندگی در بلغارستان (۷۵.۹ سال)، رومانی (۷۶.۶ سال) و لتونی (۷۶.۷ سال) گزارش شد.