مطالعه ای جدید نشان میدهد افرادی که ویژگیهای اوتیسمی بیشتری دارند، برای مقابله با اضطراب ناشی از عدم قطعیت، بیشتر احساسات خود را در قالب کلمات بیان میکنند.
پژوهش تازهای در دانشگاه ناگویا در ژاپن نشان میدهد افرادی که ویژگیهای اوتیسمی بیشتری دارند ممکن است برای مدیریت اضطراب خود بیشتر به شناسایی و نامگذاری احساساتشان متکی باشند.
این مطالعه، که در نشریه Scientific Reports منتشر شده است (منبع به زبان انگلیسی)، بررسی کرده است که احساس ناخوشایند عدمقطعیت چگونه بر راهبردهای مقابله هیجانی در بزرگسالان تاثیر میگذارد.
پژوهشگران ۵۰۵ بزرگسال ژاپنی ۲۰ تا ۳۹ ساله را مورد پرسش قرار دادند و ویژگیهای اوتیسمی، اضطراب ناشی از عدمقطعیت و گرایش به کلامیکردن احساسات را بررسی کردند.
ویژگیهای اوتیسمی به خصیصههایی گفته میشود که با اختلال طیف اوتیسم ارتباط دارد؛ از جمله تفاوت در ارتباطات اجتماعی و تمایل بیشتر به روال ثابت، ساختار و پیشبینیپذیری. به گفته این تیم پژوهشی این ویژگیها طیفی است و میتواند در میان جمعیت عمومی با شدتهای متفاوت وجود داشته باشد.
نامگذاری احساسات به همه کمک میکند
تیم پژوهش دریافت شرکتکنندگانی که ویژگیهای اوتیسمی برجستهتری داشتند در موقعیتهای غیرقابلپیشبینی بیشتر دچار اضطراب میشوند؛ پدیدهای که به آن «تحملناپذیری عدمقطعیت» گفته میشود.
همزمان به نظر میرسید این شرکتکنندگان بیشتر مایلاند احساسات خود را به زبان بیاورند؛ فرایندی که پژوهشگران معتقدند میتواند از شدت ناراحتی هیجانی بکاهد.
مطالعات پیشین نشان داده است که نامگذاری احساسات، چه در ذهن، چه با صدای بلند و چه به صورت نوشتاری، میتواند کنترل احساسات دشوار را آسانتر کند. یافتههای تازه حاکی از آن است که این راهبرد مقابلهای بهویژه برای افرادی که ویژگیهای اوتیسمی بیشتری دارند میتواند کارآمد باشد.
نامگذاری یعنی شناساییکردن
پژوهشگران میگویند این نتیجهها میتواند در محیطهای آموزشی، جلسات درمان و فضای خانواده کاربرد عملی داشته باشد. کمککردن به فرد برای شناسایی آنچه احساس میکند، مثلا با این پیشنهاد که ممکن است مضطرب یا تحتفشار باشد، میتواند در زمانی که او برای بیان ناراحتی خود مشکل دارد به تنظیم هیجانیاش کمک کند.
با این حال نویسندگان تاکید کردند که این یافتهها اولیه است. شرکتکنندگان تشخیص بالینی اختلال طیف اوتیسم نداشتند، بنابراین نمیتوان نتیجهها را به طور خودکار به همه افراد مبتلا به اوتیسم تعمیم داد.
این تیم اکنون در حال انجام پژوهشهای پیگیرانه روی بزرگسالانی است که تشخیص اوتیسم دارند تا بررسی کند آیا همان الگوها در آنها نیز دیده میشود یا نه.