قرص خوراکی جدید شرکت الی لیلی با نام اورفوگلیپرون در کارآزماییهای بالینی تا ۸ درصد کاهش وزن ایجاد کرده و از داروهای خوراکی سماگلوتاید موجود موثرتر بوده است.
همزمان با افزایش تقاضا برای درمانهای کاهش وزن، شرکتهای دارویی در رقابتی فشرده برای تولید داروهای کارامدتر و در دسترس تر قرار گرفته اند.
آگهی
آگهی
در کنار داروهای تزریقی شناخته شده گروه GLP-1 مانند اوزمپیک، وگووی و مونجارو، درمانهای خوراکی جدیدی نیز وارد بازار می شوند.
قرص جدیدی به نام اورفورگلیپرون در یک کارآزمایی بالینی اخیر از داروی خوراکی جایگزین سماگلوتاید موثرتر بود.
به گفته نتایج منتشر شده در نشریه لانست، شرکت کنندگان این کارآزمایی به طور متوسط ۶ تا ۸ درصد از وزن بدن خود را از دست دادند، در حالی که این عدد برای داروهای خوراکی فعلی سماگلوتاید ۴ تا ۵ درصد بود.
نسخه های تزریقی همچنان پرطرفدارترین درمان برای کاهش وزن به شمار می روند. این داروها از سال ۲۰۱۴ در دسترس بوده اند و طی سالهای اخیر محبوبیت بیشتری پیدا کرده اند.
تولیدکنندگان با هدف افزایش دسترسی و سهولت مصرف، در حال توسعه درمانهای خوراکی به صورت قرص هستند.
اورفورگلیپرون قرصی است روزانه که بدون محدودیت غذایی یا مصرف آب قابل استفاده است و شرکت الای لیلی روی آن حساب کرده تا برای رقابت با نُوو نوردیسک وارد میدان شود؛ شرکتی که در حال حاضر تنها مجوز قرص خوراکی GLP-1 موجود در بازار را در اختیار دارد.
این شرکت همچنین دو داروی تزریقی زپباند و مونجارو را نیز تولید کرده است که به ترتیب برای کنترل مزمن وزن و درمان دیابت نوع ۲ به کار می روند.
اورفورگلیپرون هنوز مجوز عرضه به بازار دریافت نکرده و در حال بررسیهای مقرراتی توسط اداره غذا و داروی ایالات متحده (FDA) است.
شرکت الای لیلی اعلام کرده است در صورت تایید، بیماران مبتلا به چاقی در آمریکا خواهند توانست اورفورگلیپرون را با قیمت پایه ۱۴۹ دلار (۱۲۵٫۹۲ یورو) برای پایین ترین دوز و تا ۳۹۹ دلار (۳۳۷ یورو) برای دوزهای بالاتر، در صورت عدم پوشش بیمه، تهیه کنند.
کارآزمایی بالینی چگونه انجام شد؟
در این کارآزمایی بیش از ۱۶۰۰ نفر از بیش از ۱۳۰ مرکز تحقیقاتی در پنج کشور شرکت داشتند.
همه شرکت کنندگان مبتلا به دیابت نوع ۲ بودند و به طور تصادفی در طول یک سال دوزهای مختلفی از اورفورگلیپرون (۱۲ میلی گرم، ۳۶ میلی گرم) یا دوزهای معادل سماگلوتاید دریافت کردند.
حدود ۶۰ درصد از افرادی که اورفورگلیپرون مصرف کردند دست کم ۵ درصد از وزن بدن خود را از دست دادند، در حالی که این رقم در میان مصرف کنندگان سماگلوتاید حدود ۴۰ درصد بود.
حدود ۲۸ تا ۴۴ درصد از شرکت کنندگان گروه اورفورگلیپرون ۱۰ درصد یا بیشتر از وزن خود را کم کردند؛ این سهم در گروه سماگلوتاید بین ۱۳ تا ۲۱ درصد بود.
به گفته این مطالعه، در بیماران مبتلا به دیابت نوع ۲ کاهش وزن ۵ تا ۱۰ درصدی می تواند به بهبود متابولیسم قند خون کمک کند و کاهشهای بیشتر می تواند خطر عوارض دیابت را پایین بیاورد.
اورفورگلیپرون همچنین در کاهش سطح قند خون از سماگلوتاید موثرتر بود.
نوید ستار، استاد طب کاردیومتابولیک در دانشگاه گلاسگو که در این مطالعه نقشی نداشت، گفت: «هرچه داروهای خوراکی موثرتر برای کمک به مبتلایان دیابت نوع ۲ برای کاهش وزن و حفظ آن در اختیار داشته باشیم، بهتر است.»
او افزود: «اضافه وزن مهمترین عامل بروز دیابت نوع ۲ است و همچنین به افزایش فشار خون و اختلال در سطح چربیهای خون دامن می زند.»
عوارض جانبی بیشتر
در حالی که اورفورگلیپرون مزایای بیشتری از نظر کاهش وزن داشت، شرکت کنندگان عوارض جانبی بیشتری نیز گزارش کردند.
حدود ۹ تا ۱۰ درصد از شرکت کنندگان به دلیل مشکلات گوارشی ناچار به قطع درمان شدند، در حالی که این نسبت در میان مصرف کنندگان سماگلوتاید حدود ۵ درصد بود.
ماری اسپریکلی، پزشک و پژوهشگر کنترل وزن در دانشگاه کمبریج که در این مطالعه حضور نداشت، گفت عوارض گزارش شده می تواند مانعی برای تحمل این قرص در شرایط واقعی خارج از محیط کارآزماییها باشد.
او افزود: «مدت کارآزمایی یک سال بود و بر پیامدهای مربوط به قند خون و وزن تمرکز داشت، بنابراین ایمنی در بلندمدت، پیامدهای قلبی عروقی و ماندگاری اثربخشی همچنان پرسشهای مهم و بی پاسخ باقی مانده اند.»