طرحهای هندسی روی این جواهرات متعلق به قرن نخست هجری نشاندهنده آن است که آنها توسط فلزکارانی ماهر ساخته شدهاند.
باستانشناسان در عربستان سعودی یک کوزه سفالی باستانی را از زیر خاک بیرون آوردهاند که حاوی جواهراتی طلا، نقره و مرصع به سنگهای قیمتی است که به احتمال زیاد توسط زائری در مسیر مکه دفن شده بود.
آگهی
آگهی
این گنجینه در حومه یک محوطه باستانشناسی در «درعیه» ریاض یافت شد و کارشناسان را بر آن داشت تا نام آن را «گنجینه درعیه» بگذارند.
این مکان یک ایستگاه کلیدی برای زائران حجی بود که بین بصره در عراق و مکه در عربستان سعودی سفر میکردند؛ سکونتگاههای اصلی در این منطقه قدمتی بین سالهای ۷۴۳ تا ۷۵۳ میلادی دارند.
کمیسیون میراث عربستان در شبکه اجتماعی ایکس اعلام کرد: «۱۰۰ قطعه طلای دوران عباسی به همراه چندین اثر نقرهای و سنگهای قیمتی، در سایت درعیه و در جریان ششمین فصل از کاوشهای باستانشناسی در منطقه القصیم کشف شد.»
این کمیسیون نوشت: «اهمیت این سایت در نقش آن به عنوان یک ایستگاه کلیدی در مسیر حج بصره نهفته است، با تاریخچه سکونتی که از دوران خلفای راشدین تا اوایل دوران عباسی امتداد دارد.»
کاوشها در این سایت بیش از شش سال است که جریان دارد و در حفاریهای اخیر، پژوهشگران شالودههای سنگی و دیوارهای چندین ساختمان مسکونی باستانی را از زیر خاک بیرون آوردهاند.
در یکی از این سازهها، باستانشناسان تکههای سفال و شیشه، از جمله یک خمره سرامیکی دفنشده حاوی بیش از ۱۰۰ قطعه جواهر را پیدا کردند.
یکی از پژوهشگران تیم کاوش در ویدئویی ترجمهشده که توسط این کمیسیون در شبکه ایکس به اشتراک گذاشته شد، گفت: «یکی از مهمترین اکتشافات این فصل ششم، پردهبرداری از ‘گنجینه درعیه’ بود که شامل مجموعهای از قطعات طلا، سنگهای قیمتی و تکههای مس اکسیدشده است.»
کوزه گنجینه احتمالا در حدود سال ۷۵۰ میلادی و در نخستین سالهای خلافت عباسیان (که در تهاجم مغول در سال ۱۲۵۸ نابود شد) دفن شده است.
قطعات طلای یافتشده در این کوزه با نقوش اسلیمی (گلوبوته) و طرحهای هندسی پیچیده تزیین شدهاند که نشان میدهد آنها توسط فلزکاران ماهر ساخته شدهاند.
به کانال تلگرام یورونیوز فارسی بپیوندید
این نقوش احتمالا با شکل دادن به ورقههای طلا، برجستهکاری آنها و مرصعکاری با سنگهای نیمهقیمتی ایجاد شدهاند. آنچه الهامبخش پشت این الگوها بوده هنوز ناشناخته باقی مانده است.
تکههای کوزه بازیابیشده از سایت درعیه در آزمایشگاههای مرمت زیر نظر کمیسیون میراث عربستان در حال حفاظت و بازسازی هستند.
به گفته پژوهشگران، یافتههای اخیر دانش ما را درباره سکونتگاههای انسانی در این منطقه که قدمت آنها به اواخر قرن سوم برمیگردد، گسترش میدهد و بر اهمیت آن در امتداد مسیرهای کلیدی زیارتی و تجاری تاکید میکند.