در حالی که دنیای دیجیتال به بخشی جداییناپذیر از زندگی روزمره ما تبدیل شده، پژوهشگران هشدار میدهند که استفاده از نمایشگرها برای کودکان زیر دو سال میتواند آسیبهای پنهان اما عمیقی به رشد جسمی و زبانی آنها وارد کند؛ آسیبی که ریسک رشدی را افزایش داده و باید به طور جدی از آن پرهیز کرد.
دادههای پژوهشی که توسط چهار دانشگاه بریتانیایی، لیدز، لیدز ترینیتی، لافبورو و استون انجام شده، نشان میدهد که استفاده از صفحههای نمایش برای نوزادان و کودکان نوپای زیر دو سال، با پیامدهای منفی بلندمدت بر سلامت و کیفیت زندگی مرتبط است و باید از آن اجتناب شود. این گزارش هشدار میدهد که استفاده از نمایشگرها در این دوره سنی ممکن است منجر به نگرانیهای گسترده رشدی شود و خواستار بررسی فوری و دقیقتر خطرهایی است که تلفنهای هوشمند، تبلتها و سایر دستگاههای دیجیتال برای نوزادان ایجاد میکنند.
آگهی
آگهی
با تمرکز بر عادتهای دیجیتالی نوجوانان و برنامههای دولتی برای ممنوعیت استفاده از شبکههای اجتماعی برای افراد زیر ۱۶ سال، محققان نسبت به یک «نقطه کور نوزادی» در سیاستگذاریها نگران هستند؛ چرا که استفاده از نمایشگرها به بخشی جداییناپذیر از فرزندپروری روزمره تبدیل شده است.
والدین ناخواسته در حال انتقال عادتهای دیجیتالی ناسالم به نوزادان هستند
راف کلیتون، مدرس ارشد رسانه و ارتباطات در دانشگاه لیدز که سرپرستی مشترک این تحقیق را بر عهده داشت، گفت که والدین به دلیل فقدان راهنمایی درباره استفاده خودشان از نمایشگرها، ناخواسته به کودکان و نوزادان یاد میدهند که عادتها و روابط ناسالمی با دستگاههای دیجیتال ایجاد کنند و این وضعیت باید تغییر کند.
این مطالعه که جامعترین بررسی جهانیِ موجود در این زمینه توصیف شده، از دولت میخواهد راهنماییهای اخیر خود درباره زمان استفاده از نمایشگر برای کودکان زیر پنج سال را بازنگری کند. راهنمای فعلی دولت توصیه میکند که کودکان زیر دو سال از نمایشگرها استفاده نکنند، اما این توصیه را با تبصرهای مبنی بر «فعالیتهای مشترکی که موجب پیوند، تعامل و گفتگو میشود» استثنا میکند.
از کاهش پیوند عاطفی با والدین تا محدود شدن رشد زبانی
با این حال، مطالعه جدید طیف گستردهای از آسیبهای احتمالی مرتبط با زمان نمایشگر برای نوزادان را آشکار میکند که شامل کاهش فرصتهای پیوند عاطفی با والدین و مراقبان، کاهش زمان بازیهای فیزیکی با سایر کودکان و محدود شدن رشد زبانی است.
این گزارش بیان میکند که استفاده از نمایشگر در چنین سن پایینی ممکن است باعث تحریک بیش از حد و اختلال در خواب شود و پیامدهایی برای سلامت چشم و چاقی دوران کودکی داشته باشد. همچنین نگرانیهایی وجود دارد که نوزادان به جای پناه بردن به والدین، برای آرامش یافتن به دستگاههای دیجیتال روی بیاورند.
این بررسی که توسط پژوهشگران چهار دانشگاه بریتانیایی موسوم به «تیم اقدام در شرایط فراگیر دیجیتال» انجام شده، اگرچه پیوندهای علیومعلولی دقیقی بین استفاده از نمایشگر و شرایط رشدی خاص برقرار نکرد، اما با قاطعیت اعلام کرد که هیچ کودک زیر دو سالی نباید به طور منظم و مستقیم از نمایشگر استفاده کند. از آنجایی که مواجهه منفعلانه (قرار گرفتن در معرض تلویزیون روشن در محیط خانه) در جامعه اجتنابناپذیر است، استفاده مستقیم از این دستگاهها تنها خطر را بدون هیچگونه فایده معناداری افزایش میدهد.
تشدید تاخیرهای رشدی و رفتارهای منزویکننده
پژوهشگران همچنین پیشنهاد میکنند هرگونه راهنمایی رسمی که کودکان زیر دو سال را به «استفاده مشترک از نمایشگر، استفاده برای یادگیری، ارتباط یا کودکان دارای ناتوانی» تشویق میکند باید بازنگری شود، زیرا ممکن است توسط والدین و مراقبان به عنوان نشانهای از ایمنی یا حتی تشویق تلقی شود. این امر میتواند باعث شود مراقبان تصور کنند زمان نمایشگر برای کودکان زیر دو سال بدون آسیب رشدی است، که ممکن است منجر به تشدید تاخیرهای رشدی و رفتارهای منزویکننده برای کسانی شود که از قبل در معرض خطر بیشتری قرار دارند.
در نتیجه این یافتهها، تیم تحقیقاتی دانشگاههای لیدز، لیدز ترینیتی، لافبورو و استون، خواستار «ارزیابی ریسک زمان نمایشگر نوزاد» هستند تا به خدمات اجتماعی کمک کنند که حمایتهای هدفمندی را برای خانوادههایی که در معرض آسیبهای رشدی قرار دارند، فراهم کند.
«۱۰۰۱ روز حیاتی»؛ مهمترین دوره رشد انسان
کارمن کلیتون، استاد پویایی خانواده و فرهنگ در دانشگاه لیدز ترینیتی، تاکید کرد که دولت باید ضمن پرهیز از قضاوت و درک نگرانیهای والدین، شیوههای موثرتری برای تعامل با خانوادهها درباره استفاده چالشبرانگیز از نمایشگرها بیابد.
آندریا لیدسام، وزیر پیشین محافظهکار و بنیانگذار بنیاد «۱۰۰۱ روز حیاتی»، این بررسی مهم را یک زنگ بیدارباش خواند. او اظهار کرد که شواهد به طور فزایندهای نشان میدهد که نمایشگرها مزایای محدودی برای نوزادان دارند و ممکن است در طول ۱۰۰۱ روز اول، که مهمترین دوره رشد انسان است، خطرات قابلتوجهی به همراه داشته باشند.
نباید مسئولیت صرفا بر دوش خانوادهها باشد
او افزود که نباید والدین را برای مشکلی که خودشان ایجاد نکردهاند سرزنش کرد و مسئولیت این امر نمیتواند صرفا بر دوش آنها باشد. به همین دلیل هر خانواده باید به مراکز حمایتی دسترسی داشته باشد تا بتواند در اولین سالهای زندگی نوزاد، از توصیههای قابل اعتماد و کمکهای عملی بهرهمند شود. لیدسام همچنین تأکید کرد که شرکتهای فناوری باید نقش خود را ایفا کنند و محتوایی را که شواهد بر خلاف آن حکم میکند، به عنوان محتوای مناسب نوزادان تبلیغ نکنند.
ریچل د سوزا، کمیسر کودکان بریتانیا که در تدوین راهنمای دولتی مشارکت داشته، گفت که هدف این راهنما حمایت از قضاوت والدین است، نه جایگزینی آن. او بر این باور است که برای کودکان زیر دو سال، توصیه به اجتناب از نمایشگر روشن است، اما باید واقعیتهای دنیای امروز را نیز پذیرفت که برخی استفادههای مشترک و محدود، مانند تماس تصویری با اقوام یا یادگیریهای حمایتشده، کاملا عادی هستند.
سخنگوی وزارت آموزش بریتانیا نیز اعلام کرد که آنها به راهنمای جدید خود برای والدین کودکان زیر پنج سال افتخار میکنند و آن را پشتیبانی شفاف و قابل اعتمادی برای موضوعی میدانند که برای بسیاری از خانوادهها چالشبرانگیز است.