نیروهای مسلح فرانسه روز چهارشنبه اعلام کردند که ناوگروه رزمی هواپیمابر این کشور در حال حرکت به جنوب کانال سوئز و ورود به دریای سرخ است تا برای یک ماموریت احتمالی مشترک فرانسه و بریتانیا در تنگه هرمز آماده شود.
فرانسه با این اقدام قدرتمندترین ناو جنگی اروپا را در مسیر تنگهای قرار میدهد که بستهشدن آن به نماد جنگ در ایران تبدیل شده است.
آگهی
آگهی
حرکت ناو هستهای شارل دوگل و ناوهای همراهش به سمت جنوب، تازهترین مرحله از استقرار نیرو در خاورمیانه است که نخستین بار امانوئل ماکرون، رئیسجمهور فرانسه آن را در یک سخنرانی تلویزیونی در ۳ مارس (۱۲ اسفند) اعلام کرد.
تنها ناو هواپیمابر فرانسه که تنها ناو هستهای خارج از نیروی دریایی آمریکا هم هست، با حرکت به جنوب سوئز، بیش از هر زمان دیگری از آغاز جنگ به گلوگاه راهبردی تنگه هرمز نزدیک شده است.
به کانال تلگرام یورونیوز فارسی بپیوندید
سرهنگ گیوم ورنه، سخنگوی رئیس ستاد کل نیروهای مسلح فرانسه، به خبرگزاری آسوشیتدپرس گفت: «رفتن به جنوب سوئز برای ما جدید است. از نظر جغرافیایی به تنگه هرمز نزدیکتر است و بنابراین وقتی شرایط فراهم شود، به ما امکان میدهد سریعتر واکنش نشان دهیم.»
او افزود: «برنامهریزی انجام شده و آماده اجراست.»
آقای ورنه با این حال تاکید کرد که ائتلاف گسترده هرمز که توسط فرانسه، بریتانیا و بیش از ۵۰ کشور دیگر طراحی شده، تا زمانی که دو شرط برآورده نشود، عملیات را آغاز نخواهد کرد. نخست، کاهش تهدید علیه کشتیرانی و دوم ایجاد اطمینان کافی برای صنعت دریایی بهگونهای که کشتیها دوباره بتوانند از تنگه عبور کنند.
او افزود حتی در آن صورت نیز هرگونه عملیات نیازمند موافقت کشورهای همسایه خواهد بود.
وی گفت: «امروز فعالیت در تنگه هرمز بهدلیل تهدیدها عملا متوقف شده و حق بیمهها بسیار بالا رفته است. هیچ کشتیای سفر خود را به خطر نمیاندازد یا به آنجا نمیرود.»
ابتکار فرانسه از ماموریت آمریکایی موسوم به «پروژه آزادی» جداست؛ ماموریتی که روز یکشنبه آغاز شد و سهشنبه شب توسط دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، متوقف شد.
واشنگتن در برنامهریزی فرانسه و بریتانیا نقشی نداشته است؛ برنامهای که به گفته ناظران مشابه «ائتلاف داوطلبان» اروپایی است که ماکرون و نخستوزیر بریتانیا، کییر استارمر، برای حمایت از اوکراین شکل دادند.
در مقابل، ائتلاف فرانسه و بریتانیا ماهیتی مشروط و دفاعی خواهد داشت.
ورنه گفت: «موضع فرانسه از ابتدا یکسان بوده، رویکردی دفاعی، در چارچوب احترام به حقوق بینالملل.»
او ریشه این ابتکار را به روزهای پس از بستن تنگه توسط ایران در ۱۴ اسفند نسبت داد؛ اقدامی که در واکنش به حملات مشترک آمریکا و اسرائیل از ۹ اسفند انجام شد.
به گفته او، از ابتدای ماه مارس، فرانسه خواهان یک ابتکار چندملیتی برای بازگرداندن آزادی ناوبری در تنگه بوده است.
او افزود: «بلافاصله پس از آن، این فرصت را یافتیم که با کشورهای مختلف، از جمله بریتانیا، ایتالیا، هلند و دیگران، همکاریهایی شکل دهیم.»
ماکرون و استارمر در ۲۸ فروردین میزبان دهها کشور در نشستی در پاریس بودند و برنامهریزان نظامی بیش از ۳۰ کشور نیز در روزهای ۲ و ۳ اردیبهشت در مقر مشترک دائمی بریتانیا در نورثوود، جزئیات عملیاتی را نهایی کردند.
بر اساس برآوردهای بخش صنعت، حق بیمه خطر جنگ برای عبور از تنگه چهار تا پنج برابر سطح پیش از جنگ افزایش یافته و حدود دو هزار کشتی در خلیج فارس سرگردان ماندهاند.
ناو شارل دوگل بهدنبال سخنرانی ماکرون در ۱۲ اسفند از دریای بالتیک به شرق مدیترانه اعزام شد؛ اقدامی که کاخ الیزه آن را «بسیج بیسابقه» توصیف کرد و شامل هشت ناوچه و دو کشتی آبیخاکی کلاس میسترال نیز میشود.
جنگندههای رافال فرانسه مستقر در پایگاه هوایی الظفره امارات متحده عربی از آغاز جنگ در روز ۹ اسفند، در چارچوب یک پیمان دفاعی قدیمی با ابوظبی، در حال رهگیری پهپادها و موشکهای ایرانی بر فراز این کشور بودهاند؛ عملیاتی که با شرکت حدود ۹۰۰ نیروی فرانسوی در سواحل جنوبی خلیج فارس انجام شده است.
حرکت ناوگروه فرانسه به سمت جنوب، توان هوایی فرانسه شامل ۲۰ جنگنده رافال و هواپیماهای هشدار زودهنگام «ای-۲سی هاوکآی» را بدون ورود به خلیج فارس در برد تنگه هرمز قرار میدهد.
ورنه تاریخ مشخصی برای عملیات مشترک فرانسه و بریتانیا ارائه نداد و گفت ناو در موقعیتی قرار میگیرد که در صورت فراهمشدن شرایط، بتواند بهسرعت وارد عمل شود.