خدمات جدید مستقیم ریلی بین لندن و کلن میتواند زمان سفر فعلی را تا حدود دو ساعت کاهش دهد و سفر در این مسیر را کوتاهتر کند.
شرکت راهآهن جمینی ترینز اعلام کرده است که قصد دارد از همان سال ۲۰۳۰ خدمات ریلی بین لندن و کلن را راهاندازی کند.
این استارتآپ بریتانیایی که یک صندوق ثروت ملی خاورمیانهای از آن حمایت میکند، به نظر میرسد در آستانه پایان دادن به انحصار یورواستار در سفرهای ریلی از مسیر تونل مانش باشد.
جمینی ترینز همچنین اعلام کرده میخواهد مسیرهایی به پاریس ـ با توقف در دیزنیلند و فرودگاه شارل دوگل ـ و بروکسل راهاندازی کند و در ادامه شبکه خود را تا فرانکفورت و دوسلدورف گسترش دهد.
به گفته این شرکت، سفر لندن تا کلن حدود چهار ساعت طول خواهد کشید. در حال حاضر همین سفر ممکن است تا شش ساعت و با دستکم یک بار تعویض قطار طول بکشد.
به جای استقرار در ایستگاه سنت پانکراس که همین حالا نیز برای مدیریت حجم بالای مسافران با مشکل روبهرو است، جمینی قصد دارد استراتفورد اینترنشنال را به پایگاه اصلی خود در لندن تبدیل کند.
قطارها در بریتانیا همچنین در ایبزفلیت اینترنشنال و اشفورد اینترنشنال توقف خواهند داشت؛ ایستگاههایی که یورواستار آخرین بار در سال ۲۰۲۰ به آنها سرویس داده است.
این استارتآپ برنامهریزی کرده است هشت قطار برقی را اجاره کند که هر یک گنجایش بیش از ۵۵۰ مسافر دارند و از سال ۲۰۳۰ با حدود ۱۱ سرویس در روز کار خود را آغاز کند.
یورواستار اکنون حدود ۲۶ سرویس روزانه از لندن اجرا میکند، اما جمینی از «گسترش سریع» خدمات خود پس از آغاز به کار کامل ناوگانش سخن گفته است.
بلیتها با قیمتگذاری پویا عرضه خواهند شد و قیمتهای اولیه تکسفره به پاریس از حدود ۵۹ پوند (۶۹ یورو) آغاز میشود.
به نوشته مجله «بیزنس ماترز»، در کلاس استاندارد صندلیهای راحتتر، وایفای مناسب و نورپردازی فضاساز در نظر گرفته شده و در کلاس تجاری نیز پذیرایی و جداکنندههای حریم خصوصی ارائه خواهد شد.
شرکتهای ریلی در صف رقابت با یورواستار
آدریان کواین، مدیرعامل جمینی ترینز، این شرکت را «اپراتوری برهمزننده نظم موجود که مدام وضعیت موجود را به چالش میکشد» توصیف کرده است.
او افزود: «ما با ارائه مسیرهای جدید، ایستگاههای جدید، قطارهای جدید، طراحی داخلی تازه، کرایههای ارزانتر و تشویق مردم به جایگزینی سفر با قطار به جای هواپیما، اوضاع را دگرگون خواهیم کرد.»
یورواستار بیش از ۳۰ سال تنها اپراتور مسافری تونل مانش بوده است، اما در حال حاضر تنها حدود ۵۰ درصد ظرفیت زمانی مسیر را استفاده میکند.
اکنون جمینی تنها شرکت ریلی تازهوارد نیست. ویرجین ترینز قصد دارد در سال ۲۰۳۰ سرویسهای خود را راهاندازی کند؛ در ابتدا از لندن سنت پانکراس به پاریس، بروکسل و آمستردام و در ادامه با برنامههای بلندمدت برای گسترش مسیرها به عمق فرانسه، آلمان و سوئیس.
شرکت ایتالیایی ترنایتالیا و استارتآپ اسپانیایی اوولین نیز قصد ورود به رقابت را دارند و برنامهریزی کردهاند روی خط لندن ـ پاریس فعالیت کنند.
با این حال، یورواستار هم بیکار ننشسته است. این اپراتور اعلام کرده برنامه دارد تا اوایل دهه ۲۰۳۰ میلادی، با همکاری راهآهن دولتی آلمان، دویچه بان، پایتخت بریتانیا را به شهرهای آلمان متصل کند.