گزارش جدید انجمن هتل و اقامتگاههای آمریکا میگوید: تقاضای پیشبینیشده هنوز به رزروهای قوی هتل تبدیل نشده و سفرهای داخلی از گردشگران خارجی پیشی گرفته است.
با کمتر از ۴۰ روز مانده تا آغاز مسابقات جام جهانی فوتبال ۲۰۲۶ در آمریکای شمالی، بحثها به همان اندازه که بر سر تاثیر احتمالی این رویداد بر گردشگری جریان دارد، حول کشورهای شرکتکننده و بازیکنانی است که قرار است در کانون توجه قرار بگیرند.
آگهی
آگهی
این تورنمنت که قرار است بزرگترین جام جهانی فوتبال مردان در تاریخ باشد، با رکورد ۴۸ تیم و ۱۰۴ مسابقه، به عنوان یک جشن بزرگ فوتبالی در تابستان امسال معرفی شده که قرار بود سود اقتصادی قابل توجهی برای کشورهای میزبان به همراه داشته باشد.
با این حال، دادههای جدید منتشرشده از سوی انجمن هتلها و اقامتگاههای آمریکا (AHLA) نشان میدهد چشمانداز در ایالات متحده پیچیدهتر از چیزی است که انتظار میرفت.
این گروه در تازهترین گزارش خود با عنوان چشمانداز هتلهای جام جهانی فوتبال ۲۰۲۶ (منبع به زبان انگلیسی) هشدار میدهد که تقاضای مورد انتظار «به افزایش قابل توجه رزرو هتلها ترجمه نشده» و مسافران داخلی «از گردشگران بینالمللی جلو زدهاند». AHLA لغو بلوکهای رزرو اتاق فیفا، موانع سفر بینالمللی و افزایش هزینهها را «عوامل اصلی کاهش تقاضا برای هتل» معرفی کرده است.
به گفته این گزارش که بر اساس نظرسنجی از هتلداران در ۱۱ شهر میزبان تهیه شده، ۸۰ درصد پاسخدهندگان میگویند روند رزروها پایینتر از برآوردهای اولیه است. در حالی که مسافران داخلی هنوز اتاقها را در حد معمول تابستان پر میکنند، جهش مورد انتظار در تعداد گردشگران بینالمللی هنوز در مقیاس گسترده محقق نشده است.
این روند با دادههای گستردهتر سفر که اوایل ماه جاری منتشر شد همخوانی دارد؛ دادههایی که نشان میداد علاقه جهانی به تورنمنت در حال افزایش است، اما این علاقه به شکل ناهمگون به سفرهای قطعی تبدیل میشود. تحلیلگران میگویند شکاف فزایندهای بین حجم جستوجوها و ورود واقعی مسافران شکل گرفته و موانع ساختاری مانع تبدیل این علاقه به سفر واقعی میشود.
در مرکز این مسئله، محدودیتهای ویزا و نگرانیهای ژئوپلیتیک قرار دارد. بین ۶۵ تا ۷۰ درصد هتلداران مورد نظرسنجی AHLA، این عوامل را دلیل اصلی تاثیر بر تقاضای بینالمللی معرفی کردهاند. برای تورنمنتی که به شکل گسترده به سفرهای فرامرزی، بهویژه از اروپا و آمریکای لاتین، متکی است این وضعیت چالشی جدی به شمار میرود.
روزانا مایتا، رئیس و مدیرعامل AHLA، گفت: «هتلهای سراسر بازارهای میزبان سالهاست که خود را برای جام جهانی آماده کردهاند و هرچند هیجان واقعی وجود دارد، دادهها چشماندازی پیچیدهتر را نشان میدهد».
یکی دیگر از عوامل مهم در پس این چشمانداز محتاطانه، چیزی است که گزارش آن را یک «سیگنال مصنوعی تقاضای زودهنگام» ناشی از تخصیص بلوکهای اتاق برای فیفا توصیف میکند. هتلها در ابتدا حجم بزرگی از ظرفیت خود را برای استفاده رسمی تورنمنت کنار گذاشته بودند و این امر انتظارات اولیه را بالا برد. اما اکنون حدود نیمی از پاسخدهندگان میگویند بخش قابل توجهی از این اتاقها دوباره به بازار آزاد برگشته و آنها را ناگزیر کرده است برآوردهای خود از تقاضا را بازتنظیم کنند.
این تاثیر در شهرهای میزبان یکسان احساس نمیشود.
در کانزاسسیتی، ۸۵ تا ۹۰ درصد هتلهای مورد نظرسنجی از سطح رزرو پایینتر از انتظار خبر میدهند و میگویند تقاضا حتی از یک تابستان معمولی بدون رویداد بزرگ نیز عقبتر است. نشانههای ضعیف مشابهی در بوستون، فیلادلفیا، سانفرانسیسکو و سیاتل مشاهده میشود؛ جایی که بسیاری از فعالان این بخش میگویند جام جهانی تا اینجا عملا «رویدادی کماثر» بوده است.
در مقابل، شمار کوچکتری از مقاصد شاهد دستاوردهای ملموس هستند. میامی و آتلانتا فراتر از انتظارات عمل میکنند؛ شهری که جذابیت بالای تفریحی، اتصال هوایی بهتر و کمپهای تیمی تاییدشده به آن کمک کرده است. به گفته AHLA، این بازارها در مجموع تنها ۲۵ تا ۳۰ درصد پاسخدهندگان را تشکیل میدهند.
شهرهای دروازهای اصلی مانند نیویورکسیتی و لسآنجلس در میانه طیف قرار دارند. اگرچه رزروها کمتر از حد انتظار است، اما بهطور کلی با سطح تقاضای معمول تابستانی همخوانی دارد؛ موضوعی که نشان میدهد جام جهانی هنوز جهش افزایشی قابل توجهی فراتر از روند عادی ایجاد نکرده است.
در همین حال، دالاس و هیوستون نیز الگوی مشابهی گزارش میکنند؛ بهگونهای که حدود ۷۰ درصد هتلها با وجود حفظ سطح اشغال پایه پایدار، در مقایسه با برآوردهای جام جهانی عقب هستند.
مایتا معتقد است هنوز «فرصتهای قابل توجهی پیش رو» وجود دارد، اما برای بالفعل شدن کامل این ظرفیت، آمریکا و فیفا باید «تجربهای خوشایند و بدون اصطکاک برای مسافران بینالمللی» فراهم کنند.
او افزود: «این به آن معناست که باید از افزایشهای غیرضروری هزینه برای ویزا و حملونقل رفتوبرگشت به محل مسابقات خودداری شود و همچنین مقامات محلی از وضع افزایشهای دقیقهنودی مالیات که به ضرر مسابقات و مصرفکنندگان تمام میشود، برحذر داشته شوند».
هرچند تصویر گردشگری رو به بهبود است، اما مزایا در سراسر آمریکای شمالی نابرابر به نظر میرسد. تحلیل شرکتهای Data Appeal و Mabrian با همکاری PredictHQ نشان میدهد تقاضا با سرعتهای متفاوتی در حال افزایش است و در شهرهایی مانند مکزیکو سیتی، ونکوور و بوستون متمرکز میشود؛ جایی که اتصال هوایی عامل کلیدی تبدیل علاقه به سفر واقعی است.
هزینهها ممکن است به ۴٫۳ میلیارد دلار برسد که عمدتا در بخش هتلداری و مهماننوازی خرج خواهد شد، اما موسسه Oxford Economics میگوید منافع گستردهتر «اندک و کوتاهمدت» خواهد بود. اقتصاددان، باربارا دنهام، تاکید میکند بخش زیادی از این تقاضا جایگزین سفرهای موجود میشود و شهرهای کوچکتر بیش از قطبهای بزرگ تثبیتشده سود خواهند برد.