فضانوردان ماموریت آرتمیس ۲ در نخستین اظهارنظرهای خود برای رسانهها از شگفتیها و نگرانیهای این ماموریت تاریخی و فضایی میگویند.
نزدیک به یک هفته از زمانی که چهار فضانورد ماموریت آرتمیس ۲ سفر تاریخی خود به دور ماه را به پایان رساندند میگذرد و اعضای گروه در نخستین نشست خبری پس از بازگشت گفتند از نظر ذهنی هنوز کاملا به زمین برنگشتهاند.
آگهی
آگهی
سه آمریکایی و یک کانادایی گروه گفتند عبورشان از کنار ماه ناسا را برای فرود سرنشیندار روی ماه تا دو سال دیگر و در نهایت ایجاد یک پایگاه دائمی روی ماه در موقعیت بسیار بهتری قرار داده است. آنها از مرکز فضایی جانسون ناسا در هیوستون که پایگاه اصلی آنهاست صحبت میکردند.
کریستینا کوچ، فضانورد ناسا گفت: «این ماموریت به من آموخت که ناشناختهها بسیار ترسناکتر از چیزهای شناختهشدهاند.» او افزود: «هر بار که یکی از اهداف آزمایشی ماموریت را انجام میدادیم، همه به هم نگاه میکردیم و میگفتیم: خب، این واقعا خوب پیش رفت.»
رید وایزمن، فرمانده ماموریت، بعدا به آسوشیتدپرس گفت که از زمان بازگشت آنقدر سرش شلوغ بوده که حتی فرصت نکرده است به ماه خیره شود چه برسد به دهانه کارول، نامی که گروه برای یک دهانه درخشان ماه به افتخار همسر فقید او پیشنهاد کرده است.
او در گفتوگو با خبرگزاری آسوشیتدپرس گفت: «۲۵۲ هزار مایل دور شدن از خانه باشکوهترین و خیرهکنندهترین چیزی بود که چشم انسان میتواند ببیند.»
اما او افزود بازگشت به جو با سرعتی معادل ۳۹ برابر سرعت صوت «واقعا ترسناک و پرخطر است». به همین دلیل بود که او در میانه پرواز دلش برای خانه تنگ شد: «فقط میخواهی بچههایت را در آغوش بگیری و آنها بدانند که سالمی.»
وایزمن، خلبان ویکتور گلاور، کوچ و جرمی هنسن از کانادا اول آوریل از فلوریدا به سوی ماه پرتاب شدند؛ نخستین گروه سرنشیندار ناسا برای سفر به ماه در بیش از ۵۰ سال گذشته و متنوعترین آنها تا امروز.
آنها هنگامی که با سرعت از پشت ماه گذشتند و سمت دور ماه آنقدر روشن بود که جزئیاتی را آشکار میکرد که هرگز پیش از این با چشم انسان دیده نشده بود، رکورد دورترین سفر انسانی در فضا را شکستند و از ماموریت آپولو ۱۳ هم فراتر رفتند. منظره یک ماهگرفتگی کامل بر شگفتی این تجربه افزود.
کپسول اوریون آنها که نام «اینتیگریتی» را بر آن گذاشته بودند، جمعه گذشته با چتر نجات در اقیانوس آرام فرود آمد و به سفر تقریبا ۱۰ روزه پایان داد. بازگشت گروه آرتمیس ۲ به هیوستون روز بعد همزمان شد با پنجاه و ششمین سالگرد پرتاب آپولو ۱۳ (منبع به زبان انگلیسی).
وایزمن گفت او و گلاور «شاید در دو لحظه اندکی از ریزش لایه سوخته» سپر حرارتی را هنگام عبور اینتیگریتی از سریعترین و داغترین بخش ورود مجدد به جو دیدند. آنها پس از سوار شدن به کشتی بازیابی، تا آنجا که میتوانستند با خم شدن از لبه، به زیر کپسول نگاه کردند تا نشانههای آسیب را ببینند و متوجه از دست رفتن مقدار کمی از ماده سوخته در ناحیه شانه، جایی که سپر حرارتی به بدنه کپسول میرسد، شدند.
وایزمن گفت: «برای چهار نفری که فقط میتوانستند به سپر حرارتی نگاه کنند، همه چیز عالی به نظر میرسید. سپر خیلی خوب بود و آن فرود واقعا شگفتانگیز بود.»
او هشدار داد که هنوز باید تحلیلهای دقیقی انجام شود و افزود: «ما این سپر حرارتی را ذره به ذره، نه فقط در حد هر مولکول، بلکه احتمالا در حد هر اتم، زیر ذرهبین خواهیم گذاشت.»
سپر حرارتی در نخستین پرواز آزمایشی برنامه آرتمیس در سال ۲۰۲۲ که بدون سرنشین انجام شد، آنقدر پر از حفره و فرسایش برگشت که پرواز آرتمیس ۲ را ماهها، اگر نگوییم سالها، به عقب انداخت. ناسا به جای ساخت دوباره سپر، تصمیم گرفت مسیر ورود کپسول به جو را تغییر دهد تا گرمایش به حداقل برسد. کپسولهای بعدی از طراحی جدیدی استفاده خواهند کرد.
گلاور گفت هنگامی که چترهای نجات درست پیش از فرود در آب جدا شدند، احساس سقوط آزاد داشت؛ «انگار از بالای یک آسمانخراش به پشت در حال شیرجه رفتن بودم». او ادامه داد: «پنج ثانیه دقیقا همین حس را داشت» و وقتی حرکت نرمتر شد «همه چیز باشکوه بود».
از زمان بازگشت، این چهار فضانورد چندین مرحله آزمایش پزشکی را برای بررسی تعادل، بینایی، قدرت و هماهنگی عضلات و سلامت عمومی پشت سر گذاشتهاند.
آنها حتی لباسهای راهپیمایی فضایی پوشیدند تا در شرایط شبیهسازیشده با یکششم گرانش زمین روی ماه تمرین کنند و ببینند فضانوردان آینده هنگام فرود روی ماه چه میزان استقامت و چابکی خواهند داشت.
ناسا همزمان در حال کار روی ماموریت آرتمیس ۳، گام بعدی در برنامه بلندپروازانه ساخت پایگاه روی ماه است. سکویی که موشک از روی آن پرتاب میشود پنجشنبه به ساختمان مونتاژ وسایل پرتاب در مرکز فضایی کندی بازگردانده شد تا برای پرتاب آرتمیس سال آینده آماده شود.
آرتمیس ۳ که هنوز خدمه آن انتخاب نشدهاند، در مدار زمین خواهد ماند تا فضانوردان اتصال کپسول اوریون خود به یک یا دو فرودگر ماه را که شرکتهای اسپیس ایکس متعلق به ایلان ماسک و بلو اوریجین متعلق به جف بیزوس در حال ساخت آنها هستند، تمرین کنند.
بر اساس آخرین برنامهریزی ناسا، ماموریت آرتمیس ۴ در سال ۲۰۲۸ انجام خواهد شد و دو فضانورد در نزدیکی قطب جنوب ماه فرود خواهند آمد.
ناسا این بار در پی حضور پایدار روی ماه است. در ماموریتهای آپولو، فضانوردان مدت حضورشان روی ماه کوتاه بود. در مجموع ۱۲ فضانورد سطح ماه را کاوش کردند؛ از نیل آرمسترانگ و باز آلدرین در آپولو ۱۱ در سال ۱۹۶۹ تا جین سرنن و هریسون اشمیت در آپولو ۱۷ در سال ۱۹۷۲.
کوچ گفت از زمانی که برگشتهاند، او و همکارانش «حتی هیجانزدهتر شدهاند و کاملا آمادهاند تا به عنوان یک سازمان این مسیر را ادامه دهند.»
هنسن تاکید کرد همه باید برای رسیدن به این اهداف پذیرای خطرات بیشتری باشند و اعتماد کنند که هر مشکل احتمالی در آینده میتواند در همان لحظه حل و فصل شود.
او گفت: «نمیتوانیم پیش از حرکت همه چیز را کاملا هموار و بینقص کنیم و باید به یکدیگر اعتماد کنیم.»
او با اشاره به اینکه برای آنها همه چیز خوب پیش رفت افزود: «در عین حال برای ما کاملا روشن بود که اوضاع میتواند به سرعت پر از تکان و آشفتگی شود.» او گفت خدمه آینده باید «بدانند که ممکن است شرایط خیلی زود بسیار پر تلاطم شود».