ناسا از طرحی بلندپروازانه برای تبدیل ماه به پایگاه دائمی حضور انسان رونمایی کرده است و نخستین ماموریتهای رباتیک را برای سال ۲۰۲۶ هدف گرفته است.
کمتر از دو ماه پس از ماموریت آرتمیس ۲ که رکوردها را جابهجا کرد، ناسا جزئیات تازهای از طرح خود برای ایجاد حضور بلندمدت انسانی بر ماه منتشر کرده است.
آگهی
آگهی
این آژانس میگوید از هماکنون فضاپیماهای فرودگر، خودروی رباتیک و پهپاد را برای نخستین مرحله طرحی که آن را «پایگاه ماه» مینامد سفارش داده است؛ برنامهای که برای پشتیبانی از اقامت و کار طولانیمدت فضانوردان بر سطح ماه طراحی شده است.
در ادامه مهمترین نکاتی را که باید درباره اعلامهای تازه ناسا بدانید میخوانید.
طرح پایگاه ماه ناسا چیست؟
ناسا میخواهد در چارچوب برنامه آرتمیس، یک پایگاه دائمی در نزدیکی قطب جنوب ماه بسازد.
این پروژه در چند مرحله طی دهه آینده اجرا خواهد شد و با ماموریتهای رباتیک حمل بار آغاز میشود، پیش از آن که فضانوردان در اواخر این دهه به ماه برسند.
جرد آیزاکمن، رئیس ناسا، گفت این آژانس از هماکنون در حال برنامهریزی برای «سه ماموریت پایگاه ماه» است و ماموریتهای بیشتری نیز در راه خواهد بود. او افزود: «اینها نخستین سه مورد از بیش از دوازده ماموریتی است که انتظار داریم اعلام کنیم.»
هدف نهایی ایجاد حضور پایدار انسان بر ماه و همزمان آزمایش فناوریهای مورد نیاز برای ماموریتهای احتمالی آینده به مریخ است.
لوری گلیز، معاون مدیر ناسا، گفت این پایگاه قمری از «اقامتهای طولانیمدت، گسترش توانمندیهای رباتیک و انسانی و حضوری ماندگار بر سطح ماه» پشتیبانی خواهد کرد.
پایگاه کجا ساخته خواهد شد؟
نخستین ماموریتها قطب جنوب ماه و بهویژه منطقه راهبردی موسوم به «خطالرأس رابط شاکلتون» را هدف خواهند گرفت.
دانشمندان بر این باورند که ممکن است در این منطقه یخ آب در دهانههای همیشه در سایه به دام افتاده باشد؛ منبعی بسیار ارزشمند که فضانوردان آینده میتوانند آن را برای آب آشامیدنی، اکسیژن و سوخت موشک به کار بگیرند.
نخستین مرحله طرح پایگاه ماه بر ماموریتهای رباتیک تمرکز دارد. بلو اوریجین، شرکتی که جف بیزوس کارآفرین میلیاردر آن را بنیانگذاری کرده است، فرودگر «مارک ۱ اندیورنس» خود را زودتر از پاییز ۲۰۲۶ به ماه نخواهد فرستاد؛ این فرودگر محموله و تجهیزات علمی را تحویل خواهد داد.
در ماموریت دوم از فرودگر «گریفین» شرکت آستروبوتیک برای انتقال بیش از ۵۰۰ کیلوگرم تجهیزات، از جمله خودروی رباتیک «FLEX» شرکت آسترولب استفاده خواهد شد. ناسا میگوید این «بزرگترین محموله تجاری است که تاکنون بر سطح ماه فرود آمده است».
ماموریت سوم بر آزمایشهای علمی منتخب در چارچوب ابتکار «PRISM» ناسا متمرکز خواهد بود.
فضانوردان چه زمانی به ماه بازمیگردند؟
ناسا در حال حاضر بازگشت به ماه در قالب ماموریت «آرتمیس ۳» را برای میانه سال ۲۰۲۷ هدفگذاری کرده است.
در این ماموریت سامانههای الحاق بین فضاپیمای «اوریون» ناسا و فرودگرهای قمری توسعهیافته توسط بلو اوریجین و اسپیساکس آزمایش خواهد شد.
پس از آرتمیس ۳، ناسا اعلام کرده است که قصد دارد هر سال یک ماموریت به ماه بفرستد. در ماموریت «آرتمیس ۴» که برای اوایل ۲۰۲۸ برنامهریزی شده، فضانوردان از اوریون به یک فرودگر قمری تجاری منتقل میشوند که آنها را به سطح ماه میبرد.
آیزاکمن گفت: «برای کسانی که صبورانه منتظر ماندهاند، بازگشت بزرگ بسیار نزدیک است و ما سرعت خود را کم نخواهیم کرد. ما در واقع تازه در آغاز راه هستیم.»
فضانوردان در ماه دقیقا چه کار خواهند کرد؟
در ابتدا انتظار میرود فضانوردان برای ماموریتهای کوتاهمدت در ماه بمانند و در این مدت خودروهای رباتیک، ماژولهای زیست و شیوههای کار روی سطح را آزمایش کنند. در مراحل بعد ممکن است از خودروهای تحت فشار استفاده شود که فضانوردان بتوانند هنگام کاوش سطح ماه در آنها زندگی و سفر کنند.
کارلوس گارسیا-گالان، مدیر برنامه پایگاه ماه ناسا، گفت فضانوردان میتوانند «سوار خودروی تحت فشار شوند و در عمل روی ماه کار و آن را کاوش کنند».
آیا انسانها به طور دائم روی ماه زندگی خواهند کرد؟
در نهایت هدف ناسا همین است. این آژانس میگوید در فاز دوم پروژه که بین سالهای ۲۰۲۹ تا اوایل دهه ۲۰۳۰ میلادی پیشبینی شده، ساخت زیرساختهای دائمی مانند سامانههای تولید برق و ماژولهای زیستفضایی آغاز خواهد شد.
گارسیا-گالان گفت: «و بعد در نهایت میتوانیم بگوییم که ما اینجا به طور دائمی مستقر شدهایم و قصد ترک آن را نداریم.»