شنا کردن روزانه تا محل کار پرده از «یک زیستبوم شهری کوچک و شگفتانگیز» در زیر آبهای سرد زوریخ برمیدارد؛ زیستبومی که کمتر دیده شده است.
وقتی میشا گوروف، کارشناس فناوری اطلاعات، فهمید بعضی از رفتوآمدکنندگان سوئیسی با شنا خود را به محل کار میرسانند، به یاد میآورد که با خود فکر کرده بود این کار «به طرز دلپذیری سوئیسی و کمی هم دیوانهوار» است.
آگهی
آگهی
حالا او که اصالتا روس است، خودش هم به جمع آنها پیوسته است.
بعد از نقل مکان به زوریخ در سال ۲۰۱۹، تصمیم گرفت به جای ترامواها و قطارهای شلوغ، مسیر خندق قدیمی شهر را با یک شنای خنک طی کند.
هر وقت هوا یاریاش کند، با حملونقل عمومی تا مرکز شهر میرود، لباس شنا میپوشد و وسایلش را در کیسهای ضدآب میگذارد و برای آخرین ۱٫۳۵ کیلومتر از مسیر رفتوآمد خود، به کانال شانتسنگربن (خندق دفاعی) میپرد.
میشا به یورونیوز ارث میگوید: «این بهترین روش برای شروع یک روز کاری است. بعضی وقتها پیش از شنا در کنار دریاچه شاهد طلوع خورشید هستم یا قوهایی را میبینم که در حال حمام صبحگاهیاند. گاهی هم چند ماهی دهها متر همراه من شنا میکنند؛ واقعا احساس ویژهای از هماهنگی است.»
او در همین سال تا حالا بیش از ۶۰ کیلومتر شنا کرده است. اما کاهش سطح آب ناشی از خشکسالی در تابستان امسال، نگاه تازهای به این مسیر به او داد.
هنگام رفتوآمد روزانه میشا، ماهیها همراه او میشوند و او در عین حال زبالهها را از شانتسنگربن بیرون میکشد.Mischa Gurov
«بخشی از شهر که از خیابان به سختی دیده میشود»
در امتداد کانال، ترامواها، دوچرخهها، دفترها و مردمی که در زوریخ رفتوآمد میکنند، دیده میشوند.
اما در یکی از رفتوآمدهای اخیر، وقتی دوربینی زیرآبی همراه خود برد، میشا «ماهیها، دیوارهای سنگی قدیمی و بخشی از شهر را کشف کرد که از خیابان دیدنش بسیار دشوارتر است».
او میگوید: «فهمیدم طبیعت لزوما جایی دور، در اقیانوس، جنگلهای بارانی یا کوهها نیست. گاهی درست زیر پلی که مردم هر روز از روی آن عبور میکنند، جهانی کامل زندگی میکند که تقریبا از نظرها پنهان مانده است.»
او حتی توانست از یک ماهی بزرگ عکس بگیرد که بعدتر با کمک سازمان دفع زباله و حفاظت از آب شهر انتسورگونگ + ریسایکلینگ زوریخ (ERZ) تشخیص داد یکی از قزلآلای قهوهای نادر شانتسنگربن است.
این ماهیها برای بقا به آب تمیز، خنک و سرشار از اکسیژن نیاز دارند، بنابراین حضورشان گواه کیفیت بالای آب است. اما بیتوجهی به دنیای پنهان آنها میتواند این وضعیت را به خطر بیندازد.
میشا در کمتر از ۳۰ دقیقه ۵۰۰ ته سیگار را که در حاشیه آب رها شده بود جمعآوری کرد.Mischa Gurov
۵۰۰ ته سیگار در امتداد ۳۰ متر از شانتسنگربن
میشا مدتها است از دیدن زبالههایی که در جاهای مورد علاقهاش رها میشود، ناراحت است.
او زمانی که در سال ۲۰۱۸ در لندن زندگی میکرد، کارزار جمعآوری امضا علیه زبالهریزی راه انداخت تا پارک ریچموند و رودخانه تیمز را پاکسازی کند.
همین مشکل در زوریخ هم به معضلی تبدیل شده که دیگر نمیتوان نادیدهاش گرفت.
او اوایل همین تابستان تصمیم گرفت ببیند در یک نوار کوتاه کنار شانتسنگربن چند ته سیگار میتواند جمع کند. در مدت ۳۰ دقیقه، در مسافتی حدود ۳۰ متر، بیش از ۵۰۰ ته سیگار برداشت.
ته سیگار پرمصرفترین زباله رهاشده در سراسر سوئیس است؛ هر سال بیش از شش میلیارد عدد از آنها به محیط زیست دور ریخته میشود و پاکسازیشان برآورد میشود که ۵۳ میلیون فرانک سوئیس (۵۶ میلیون یورو) هزینه دارد. در آب، سمومی که از آنها نشت میکند میتواند برای ماهیها مرگبار باشد.
میشا میگوید بیدار شدن برای شنای غروب "بهترین روش برای شروع یک روز کاری است".Mischa Gurov
«تمیز نگه داشتن سوئیس مسئولیتی مشترک است»
فقط حیات آبزی و رفتوآمدکنندگان غیرمعمول نیستند که به آبراهههای زوریخ وابستهاند.
دریاچه زوریخ حدود ۷۰ درصد از آب آشامیدنی شهر را تامین میکند.
هر تابستان، ساکنان شهر در ۱۸ استخر روباز رسمی Sommerbäder (استخرهای تابستانی) در سراسر این دریاچه دستنخورده و رود لیماَت خنک میشوند و حتی ۴۵۰۰ نفر برای شرکت در شنای سالانه دو کیلومتری Limmatschwimmen وارد آب میشوند.
اما میشا میخواهد افراد بیشتری در مسیر رفتوآمد به او بپیوندند. داغترین و خشکترین تابستان ثبتشده در سوئیس باعث شد جلبکها در آبراهههای زوریخ تکثیر شوند، اما وقتی از شهر خواست توجه بیشتری نشان دهد، به او گفته شد تعداد افرادی که در شانتسنگربن شنا میکنند آنقدر کم است که هزینه بالای پاکسازی را توجیه نمیکند.
زبالههایی که میشا از شانتسنگربن از آب گرفته است.Mischa Gurov
برای میشا، تمیز نگه داشتن آب فقط به معنای حفاظت از اکوسیستمی نیست که حالا آن را به خوبی میشناسد، بلکه یعنی همه سهم خود را در مراقبت از منبعی ادا کنند که تمام شهر به آن وابسته است و از آن بهره میبرد.
او میافزاید: «مشکل زبالهریزی را نه نظافتچیها، نه مقامها و نه داوطلبان تنها نمیتوانند حل کنند. این تنها زمانی جواب میدهد که همه ما سهم خود را انجام دهیم؛ مردم، جوامع محلی، کسبوکارها و نهادهای دولتی.»
میشا هم قصد دارد همان روز ساعت ۷ صبح، در حالی که کلاهی آراسته به هزار ته سیگار دورریخته و یک زنگ سوئیسی بر سر دارد، تمام طول شانتسنگربن را شنا کند تا، به گفته خودش، «به شکل نمادین زنگ خطر محیط زیستی را به صدا درآورم و علیه مسموم کردن "دوستانم" اعتراض کنم»؛ همان ماهیهایی که هر روز در مسیر رفتوآمد همراهیاش میکنند.
آگهی
