مسیح علینژاد، فعال ایرانی-آمریکایی، حمله به رژه کریستوفر استریت دی (CSD) در برلین را «زنگ خطری» برای اروپا توصیف کرد. او در گفتوگو با یورونیوز گفت که اروپا باید بر ضعف خود در مقابله با تروریسم اسلامگرا غلبه کند.
یورونیوز: آخر هفته گذشته، یک اسلامگرا با خودرو به میان جمعیت رفت. در این حمله یک نفر کشته و ۳۱ نفر دیگر، برخی بهشدت، مجروح شدند. نظر شما درباره این حمله چیست؟
آگهی
آگهی
مسیح علینژاد: برای من، بهعنوان کسی که از یک سوءقصد تروریستی اسلامگرایان جان سالم به در برده است، دیدن اینکه اسلامگرایان اکنون حتی در قلب اروپا، در برلین، تا این اندازه بهراحتی میتوانند آزادی را هدف قرار دهند، عمیقا تکاندهنده است.
این همان واقعیتی است که اگر با اسلامگرایی مقابله نکنیم، باید با آن روبهرو شویم. اگر اجازه دهیم این پدیده بدون مانع گسترش یابد، مانند سرطانی رشد خواهد کرد و در نهایت آزادی و دموکراسی را در همه جا نابود خواهد کرد.
برای من تحمل این موضوع بسیار دشوار است که برخی سیاستمداران غربی هنوز هم از نام بردن صریح این مشکل خودداری میکنند. نخستین گام این است که آشکارا از «تروریسم اسلامگرا» سخن بگویند. [...]
زنی که در قلب اروپا کشته شد، تنها به این دلیل جان باخت که آزادی را جشن میگرفت. این حادثه باید برای اروپا یک هشدار جدی و زنگ بیدارباش باشد تا ضعف خود در مقابله با تروریسم اسلامگرا را کنار بگذارد.
یورونیوز: مظنون به این حمله، در آلمان بزرگ شده و طی سالهای اخیر افراطی شده است. به نظر شما چه چیزی باعث میشود افراد به سمت افراطگرایی کشیده شوند؟
مسیح علینژاد: در یک کلام: ملاحظهکاری سیاسی.
من خودم از سه سوءقصد جان سالم به در بردهام. عاملان این سوءقصدها از سوی جمهوری اسلامی مامور شده بودند تا مرا مقابل خانهام در بروکلین ترور کنند. قرار بود در دانشگاه فرفیلد نیز، جایی که قصد سخنرانی داشتم، مرا به قتل برسانند. و اکنون هم در برلین، شبانهروز تحت حفاظت پلیس هستم. چرا؟
چون اسلامگرایان طرد نمیشوند؛ در عوض، اغلب این ما هستیم که از سوی برخی سازمانها و سیاستمداران وادار به سکوت میشویم. چرا؟ چون تصور میکنند اگر درباره خشونت نظاممند اسلامگرایی صحبت کنیم، به اسلامهراسی دامن زدهایم. [...]
وقتی کسانی را که درباره این خطر هشدار میدهند ساکت میکنید، خلأیی ایجاد میشود. اسلامگرایان از این فرصت استفاده میکنند تا جوانان را تحت تاثیر قرار دهند، به آنها آموزش ایدئولوژیک بدهند و آنها را افراطی کنند.
همه جنگها با اسلحه، تفنگ یا سلاح هستهای انجام نمیشوند. جنگ روایتها نیز وجود دارد. جمهوری اسلامی و دیگر جریانهای اسلامگرا تلاش میکنند جوانان کشورهای غربی، حتی نوجوانان، را افراطی کرده و به نیروهای خود تبدیل کنند.
چرا؟ چون میدانند که میتوانند از آزادیها، قوانین، فرهنگ و روحیه مدارا در دموکراسیهای غربی برای گسترش ایدئولوژی و ترور خود بهره ببرند. [...]
نمیتوان فقط شعار «فلسطین آزاد» سر داد، بدون آنکه خواهان آزادی فلسطینیها از اسلامگرایی نیز بود.
یورونیوز: چگونه فعالانی مانند شما، با وجود این همه تهدید، همچنان با صدای بلند و بهطور علنی به فعالیت ادامه میدهند؟
مسیح علینژاد: دیکتاتورها در خاک آمریکا مرا تعقیب میکنند؛ نه فقط برای اینکه مرا ساکت کنند، بلکه با این کار امنیت ملی ایالات متحده و آزادی بیان را نیز هدف قرار میدهند.
اگر اجازه دهم مرا بترسانند، این پیام را به آنها میدهم که ارعابشان موثر بوده و میتوانند دیگر مخالفان را نیز تهدید یا حتی ترور کنند.
به همین دلیل راهبرد من این است که قوی بمانم. آزادی خودبهخود حفظ نمیشود؛ آزادی به انسانهایی نیاز دارد که برای آن بجنگند و از آن دفاع کنند.
البته که میترسم. همیشه باید مراقب اطرافم باشم. زندگی عادی ندارم، زیرا تروریستها افرادی مانند مرا هدف قرار میدهند.
اما از کشته شدن نمیترسم. نگرانی اصلی من این است که آنها آزادی بیان ما را نابود کنند. [...]
هدف من این است که جوانان و سیاستمداران را برای پایان دادن به تروریسم بسیج کنم. باور دارم که روزی موفق خواهیم شد، زیرا اکنون همه میبینند که اروپا نیز دیگر امن نیست.
اروپا به شکارگاه تروریستها، بهویژه تروریستهای اسلامگرا، تبدیل شده است. باید با هم همکاری کنیم تا به این وضعیت پایان دهیم.
در غیر این صورت، زنان در اروپا نیز آزادی رفتوآمد خود را از دست خواهند داد، زیرا افراطگرایان میخواهند فرهنگ خود و شکل خاصی از بربریت را بر شما تحمیل کنند.
افرادی مانند من فقط برای ایران یا برای صلح و امنیت خاورمیانه مبارزه نمیکنند؛ ما همچنین از امنیت ملی دموکراسیهای غربی محافظت میکنیم و در برابر یکی از بزرگترین تهدیدهای دموکراسی، یعنی اسلامگرایی، ایستادهایم.
یورونیوز: اگر بخواهید با تروریستهایی که حملاتی مانند حمله به رژه کریستوفر استریت دی (CSD) انجام میدهند، صحبت کنید، به آنها چه خواهید گفت؟
مسیح علینژاد: من حرفی برای گفتن به تروریستها ندارم. آنها باید پاسخگو باشند و در دادگاه محاکمه شوند.
همانطور که ایالات متحده ماموران جمهوری اسلامی را که برای ترور من مامور شده بودند، علنا محاکمه کرد.
آن زمان نیز با عاملان سوءقصد صحبت نکردم. خطابم به جمهوری اسلامی این بود: «زمان شما به پایان رسیده است.»
ما به یک راهبرد روشن برای مقابله با سازمانهای تروریستی نیاز داریم و باید آنها را رسما بهعنوان سازمان تروریستی طبقهبندی کنیم.
تروریستها زبان سخن مرا نمیفهمند؛ زبان آنها کشتن انسانهای بیگناه است. [...]
به همین دلیل، پیام من خطاب به تروریستها نیست، بلکه خطاب به رهبران کشورهای آزاد جهان است.
به همین دلیل در سراسر جهان سفر میکنم. سرنوشت زنان آسیبدیده را با خود حمل میکنم. داستان پدران و مادرانی را روایت میکنم که عزیزانشان امروز صبح در کشور من اعدام شدند.
دیشب نتوانستم بخوابم. ذهنم درگیر مردم کشورم بود. امیدوار بودم شاید بتوان جان برخی معترضان بیگناه را نجات داد، اما آنها امروز صبح، بلافاصله پس از طنینانداز شدن ندای «اللهاکبر»، اعدام شدند.
همین عبارت امروز توسط تروریستها، چه در متروی نیویورک و چه در برلین، برای توجیه کشتن انسانهای بیگناه مورد سوءاستفاده قرار میگیرد. [...]
دیدن اینکه برخی فعالان غربی به خیابان میآیند و از حماس یا جمهوری اسلامی حمایت میکنند، مرا اندوهگین میکند. وقتی در کشور من اعدامهای گسترده انجام میشود، آنها کجا هستند؟
یورونیوز: در حال حاضر وضعیت افراد کوییر در ایران چگونه است؟
مسیح علینژاد: جامعه الجیبیتیکیو (LGBTQ) در ایران امکان داشتن یک زندگی عادی را ندارد. اعضای این جامعه نهتنها از سوی حکومت تحت تعقیب قرار میگیرند و اعدام میشوند، بلکه حکومت بخشهایی از جامعه را نیز افراطی و ایدئولوژیک میکند؛ بهگونهای که حتی برخی اعضای خانواده، به نام آنچه «قتل ناموسی» میخوانند، علیه افراد کوییر دست به خشونت میزنند.
من نگرانم که این ایدئولوژی در اروپا نیز گسترش پیدا کند.
هر بار که با افراد جامعه LGBTQ صحبت میکنم، قلبم به درد میآید، زیرا در قرن بیستویکم هنوز نمیتوانند آزادانه تصمیم بگیرند که چه کسی را دوست داشته باشند، چگونه زندگی کنند یا چگونه جشن بگیرند.
صرفاً به خاطر خواستن یک زندگی عادی، ممکن است با شلاق، اعدام یا سنگسار روبهرو شوند. برخی نیز به دست افراد افراطیشده کشته میشوند و ناچارند زندگی خود را در پنهانکاری سپری کنند.
در عین حال، افراد شجاع بسیاری نیز در حال مقاومت هستند. آنها از طریق شبکههای اجتماعی برای بازپسگیری هویت خود مبارزه میکنند.
ما باید آنها را ببینیم، به رسمیت بشناسیم و از آنها حمایت کنیم. آنها شایسته آزادی، کرامت و یک زندگی عادی هستند.
یورونیوز: شما این روزها در برلین هستید تا دفتر اروپایی «کنگره جهانی آزادی» را افتتاح کنید. این شبکه چه هدفی را دنبال میکند؟
مسیح علینژاد: من در برلین هستم، زیرا همراه با گری کاسپاروف، قهرمان شطرنج جهان و از منتقدان برجسته ولادیمیر پوتین، و همچنین لئوپولدو لوپس، رهبر مخالفان ونزوئلا، «کنگره جهانی آزادی» را بنیان گذاشتهایم.
اکنون دفتر خود را رسما در قلب اروپا، یعنی برلین، شهری که نماد آزادی است، افتتاح میکنیم.
«کنگره جهانی آزادی» بزرگترین شبکه مخالفان حکومتهای اقتدارگرا، جنبشهای دموکراسیخواه و فعالان آزادی از بیش از ۶۰ کشور تحت حکومتهای استبدادی است.
اگر امروز به سازمان ملل نگاه کنید، متاسفانه اغلب میبینید که دیکتاتورها از یکدیگر حمایت میکنند، به نفع هم رای میدهند و با یکدیگر همکاری دارند.
به همین دلیل، شبکه ما خود را نوعی مجمع عمومی جایگزین برای کسانی میداند که واقعاً نماینده ملتهای خود هستند، نه دیکتاتورها. [...]
همچنین «کنگره دموکراسی زنان» را برگزار میکنیم؛ اقدامی که از نظر ما بسیار مهم است، زیرا میخواهیم یک جنبش جهانی فمینیستی ایجاد کنیم.
وقتی زنان در آفریقا تجاوز را بهعنوان سلاح جنگی تجربه میکنند، وقتی زنان در افغانستان از رفتن به مدرسه و دانشگاه محروم میشوند، یا وقتی زنان در ایران فقط به این دلیل که خواهان آزادی خود هستند کشته میشوند، انتظار دارند که جنبش جهانی زنان از آنها حمایت کند؛ اما اغلب با سکوت روبهرو میشوند.