پژوهش تازه نشان میدهد کودکان اروپایی از نظر آمادگی جسمانی در بدترین وضعیت ۶۰ سال اخیر هستند؛ وضعیتی که بر سلامت کنونی و آینده آنها اثر میگذارد.
کودکان و نوجوانان در اروپا به سطح مطلوب آمادگی جسمانی از نظر قدرت عضلانی، انعطافپذیری و ترکیب بدن دست پیدا نمیکنند، پژوهش تازهای نشان داده است.
آگهی
آگهی
پژوهشگران دانشگاه ساراگوسا دریافتهاند که از سال ۱۹۹۰ تاکنون آمادگی جسمانی مرتبط با سلامت در میان کودکان کاهش یافته است.
یافتهها که در نشریه Sports Medicine – Open (منبع به زبان انگلیسی) منتشر شده است، تغییرات شاخصهای اصلی سلامت جسمانی را تشریح میکند: قدرت عضلانی، انعطافپذیری، ترکیب بدن و آمادگی قلبیتنفسی.
نویسندگان میگویند این مؤلفهها تعیینکنندههای اصلی سلامت کنونی و آینده این گروه جمعیتی هستند، به این معنا که «ما در حال از دست دادن یک فرصت بزرگ هستیم که جبران آن دشوار خواهد بود».
این مطالعه دادههای ۴۱۷ هزار و ۳۶۲ شرکتکننده ۶ تا ۱۶ ساله از ۲۰ کشور اروپایی را در دورهای بین سالهای ۱۹۶۵ تا ۲۰۲۳ بررسی کرده است.
به گفته نویسندگان، قدرت بخش بالایی بدن از دهه ۱۹۷۰ به طور کلی کاهش یافته است و پس از یک دوره ثبات کوتاه بین سالهای ۱۹۸۰ تا ۲۰۰۰ دوباره رو به کاهش گذاشته است. قدرت اندامهای تحتانی که با آزمونهای پرش سنجیده میشود تا دهه ۱۹۸۰ افزایش داشت اما از آن زمان به بعد به طور پیوسته کاهش یافته است.
این تیم همچنین یک افت مستمر و خطی را مشاهده کرده است که در افزایش چربی بدن بازتاب پیدا میکند؛ روندی که به گفته آنها هنگام استفاده صرف از شاخص توده بدنی (BMI) غالبا دستکم گرفته میشود.
بدترین روند در شاخص انعطافپذیری دیده شده که کاهش آن مداوم بوده و از سال ۲۰۰۰ سرعت گرفته است.
در زمینه آمادگی قلبیتنفسی یعنی توانایی قلب، ریهها و رگهای خونی برای رساندن کارآمد اکسیژن به عضلات در حال فعالیت در طول ورزش، نویسندگان اشاره میکنند که پس از یک دوره کاهش بلندمدت، دادههای تازه نشان میدهد این روند ممکن است بین سالهای ۲۰۱۵ تا ۲۰۲۳ به سطحی ثابت رسیده باشد.
با این حال آنها هشدار میدهند که این سطحها همچنان کمتر از دهههای گذشته است.
پژوهشگران در بیانیهای خبری میگویند «این یافتهها ضرورت تقویت تلاشها برای ترویج فعالیت بدنی از سوی نهادهای عمومی را تایید میکند».
اهمیت آمادگی جسمانی در سالهای آغازین زندگی
نویسندگان تاکید میکنند آمادگی جسمانی در دوران کودکی و نوجوانی یکی از شاخصهای مهم سلامت است.
آنها میگویند استقامت قلبیتنفسی و ترکیب سالم بدن در دوران کودکی و نوجوانی با نمایه بهتر قلبیعروقی و کاهش خطر مرگومیر در سالهای بعد زندگی همراه است. قدرت عضلانی در این دورهها نیز به نوبه خود با ترکیب بدنی سالمتر ارتباط دارد.
سازمان جهانی بهداشت (WHO) توصیه میکند کودکان و نوجوانان هر روز دستکم ۶۰ دقیقه فعالیت بدنی با شدت متوسط تا شدید انجام دهند و دستکم سه بار در هفته فعالیتهایی را در برنامه خود بگنجانند که به تقویت عضلات و استخوانها کمک میکند.
با این حال بیش از ۷۵ درصد نوجوانان اروپایی به این توصیهها عمل نمیکنند.
در سطح جهان سازمان جهانی بهداشت برآورد میکند که کمتحرکی حدود ۶ درصد بار بیماری ناشی از بیماری کرونر قلب، ۷ درصد دیابت نوع ۲، ۱۰ درصد سرطان پستان و ۱۰ درصد سرطان روده بزرگ را به خود اختصاص میدهد.
علاوه بر این ۹ درصد مرگهای زودرس، ۷٫۲ درصد مرگومیر ناشی از همه علل و ۷٫۶ درصد مرگهای ناشی از بیماریهای قلبیعروقی به کمتحرکی نسبت داده میشود.