یک پژوهش تازه نشان میدهد فشار مالی مداوم با کاهش توان حافظه و سریعتر پیر شدن مغز ارتباط مستقیم دارد.
یک پژوهش (منبع به زبان انگلیسی) جدید نشان میدهد نگرانیهای مزمن مالی ممکن است بیسر و صدا بر شیوه پیر شدن مغز تاثیر بگذارد.
بر اساس تحلیل دادههای ۲۷۵۹ نفر در بریتانیا، تا سن ۵۳ سالگی کسانی که در طول زندگی خود تنگنای اقتصادی را تجربه کرده بودند، در مقایسه با افرادی که با مشکل مالی روبهرو نشده بودند، عملکرد شناختی پایینتری داشتند.
ژاک ولس، پژوهشگر در کالج دانشگاهی لندن، گفت: «انباشت دشواریها در طول سالهای متمادی (...) با بدترین پیامدهای سلامت شناختی پیوند دارد، نه چند اپیزود پراکنده سختی.»
افرادی که در اوایل و میانه بزرگسالی با مشکلات مالی مداوم یا درآمد پایین مداوم روبهرو بودند، تا سن ۵۳ سالگی در آزمونهای شناختی عملکرد ضعیفتری داشتند و تا سن ۷۱ سالگی نیز کاهش قابل توجه حجم مغز در آنها دیده شد.
پژوهشگران همچنین دریافتند که سرعت افت حافظه کلامی این شرکتکنندگان بین سنین ۵۳ تا ۶۹ سال کمتر بود، امری که نشان میدهد بخش قابل توجهی از افت شناختی پیش از میانسالی رخ داده بود.
به گفته نویسندگان، این رابطه را میتوان به این نسبت داد که دشواری مالی بار شناختی را افزایش میدهد و در نتیجه پهنای باند شناختی در دسترس برای فرایندهایی مانند توجه و تصمیمگیری را کاهش میدهد.
آنها نوشتند: «بنابراین تجربه مداوم دشواری مالی در بزرگسالی ممکن است استرس مزمنی بر نظامهایی وارد کند که در پردازش شناختی دخیلاند و در طول زمان به اختلالات شناختی منجر شود.»
این پژوهش همچنین نشان داد که تاثیر استرس مالی بر مغز در حال پیر شدن برای مردان، افرادی که دوران کودکی محرومی داشتهاند و کسانی که عامل خطر ژنتیکی برای آلزایمر دارند، به شکل قابل توجهی شدیدتر است.
ضرورت سالمندی سالمتر
به گفته این مطالعه، جلوگیری از آنکه دشواریهای مالی به وضعیتی مزمن تبدیل شود میتواند به محافظت در برابر اختلالات و ناتوانیهای شناختی مرتبط با سن، مانند دمانس، کمک کند.
دمانس یکی از بزرگترین معضلات سلامت در جهان است که در سال ۲۰۱۹ بر ۵۷ میلیون نفر تاثیر گذاشته و موارد آن پیشبینی میشود (منبع به زبان انگلیسی) تا سال ۲۰۵۰ سه برابر شده و به بیش از ۱۵۰ میلیون نفر برسد.
به همین دلیل، پژوهشها هرچه بیشتر بر یافتن عوامل «قابل تغییر» متمرکز شدهاند؛ عواملی که میتوان آنها را تغییر داد تا روند پیر شدن شناختی کند شود و از بروز این بیماری جلوگیری شود.
با توجه به بحران هزینههای زندگی کنونی که در آن شمار بیسابقهای از خانوارها از تنگنای مالی خبر میدهند، نویسندگان یادآور شدند یافتههای این مطالعه بار دیگر اهمیت حمایت از افراد آسیبپذیر از نظر مالی را نشان میدهد.
پراویتا پاتالای، نویسنده ارشد این پژوهش، گفت: «یافتههای ما نشان میدهد حمایت از افرادی که با دشواری مالی روبهرو هستند و کاهش فقر مزمن میتواند به جلوگیری از افت شناختی و موارد دمانس در آینده نیز کمک کند.»