تحقیقات جدید نشان میدهد برای افرادی که وزن کم کردهاند یا در حال رژیمگرفتن هستند، تعیین یک هدف ساده برای تعداد گامهای روزانه میتواند کلید جلوگیری از بازگشت وزن باشد.
بر اساس یک پژوهش جدید انجمن اروپایی مطالعه چاقی، افرادی که برای کاهش وزن رژیم میگیرند باید برای حفظ نتایج و جلوگیری از بازگشت وزن، روزانه حدود ۸۵۰۰ گام بردارند.
آگهی
آگهی
مروان الغوش، نویسنده همکار این پژوهش در دانشگاه مودنا و رجیو امیلیا در ایتالیا، گفت: «حدود ۸۰ درصد از افراد دارای اضافهوزن یا مبتلا به چاقی که در ابتدا وزن کم میکنند، ظرف سه تا پنج سال بخشی از این وزن یا همه آن را دوباره به دست میآورند.»
او افزود: «شناسایی راهبردی که بتواند این مشکل را حل کند و به افراد کمک کند وزن جدید خود را حفظ کنند، ارزش بالینی بسیار زیادی خواهد داشت.»
نویسندگان این مطالعه یادآور شدند که یکی از رایجترین توصیهها در برنامههای کاهش وزن، افزایش تعداد گامهای روزانه است، اما هنوز روشن نیست چرا، چه زمانی و تا چه اندازه باید این کار انجام شود.
برای رسیدن به اجماعی درباره این که افراد هنگام تلاش برای کاهش وزن چه مقدار باید پیادهروی کنند، پژوهشگران چندین کارآزمایی بالینی شامل حدود ۴ هزار بیمار را تحلیل کردند.
در این کارآزماییها، ۱۹۸۷ بیماری که در برنامههای اصلاح سبک زندگی، از جمله توصیههای غذایی و تشویق به پیادهروی بیشتر و ثبت تعداد گامها، شرکت کرده بودند با ۱۷۷۱ بیماری که تنها رژیم میگرفتند یا اصلا درمانی دریافت نمیکردند مقایسه شدند.
این مطالعه نشان داد که گروه نخست در پایان مرحله کاهش وزن شمار گامهای روزانه خود را به ۸۴۵۴ رساندند و به طور متوسط ۴٫۳۹ درصد، یعنی حدود ۴ کیلوگرم از وزن بدن خود را از دست دادند.
الغوش گفت: «شرکتکنندگان باید همواره تشویق شوند که در مرحله کاهش وزن تعداد گامهای خود را به حدود ۸۵۰۰ در روز برسانند و در مرحله حفظ وزن نیز این سطح از فعالیت بدنی را ادامه دهند تا از بازگشت وزن جلوگیری شود.»
افزایش چاقی در سراسر جهان
با توجه به این که شیوع چاقی در سراسر جهان رو به افزایش است و طبق اطلس جهانی چاقی انتظار میرود تا سال ۲۰۳۵ به ۳۰ درصد برسد، پژوهشگران بیش از پیش بر تغییر سبک زندگی و اقداماتی متمرکز شدهاند که بتواند نتایج درمان چاقی را بهبود دهد.
نویسندگان یادآور شدند که این افزایش پیشبینیشده منبع نگرانی جدی است.
به گفته این مطالعه، اضافهوزن و چاقی با چندین عارضه جسمی و روانی همراه است، بار مالی سنگینی بر نظامهای سلامت تحمیل میکند و پیامدهای اجتماعی شدیدی دارد که میتواند به ناتوانیهای جدی و افزایش خطر مرگ منجر شود.
پژوهشهای اخیر نشان داده است که خطر عفونتهای جدی در افراد چاق ۷۰ درصد بیشتر است و ممکن است یک مورد از هر ۱۰ مرگ ناشی از بیماریهای عفونی در جهان به چاقی مرتبط باشد.
سازمان جهانی بهداشت در منطقه اروپا هدفگذاری کرده بود که روند افزایش چاقی در میان بزرگسالان را تا سال ۲۰۲۵ در سطح سال ۲۰۱۰ متوقف کند، اما هیچ کشور اروپایی به این هدف نرسید و میزان چاقی از سال ۱۹۷۵ تاکنون ۱۳۸ درصد افزایش یافته است.
در اهداف جدید طرح اقدام بیماریهای غیرواگیر ۲۰۲۲ تا ۲۰۳۰، کاهش نسبی ۳۰ درصدی شاخص توده بدنی متوسط تا سال ۲۰۳۰، از جمله با پیشگیری از چاقی کودکان، پیشبینی شده است.