مراقبت از نوهها سلامت مغز سالمندان را تقویت میکند و در گذر زمان بهویژه از مادربزرگها در برابر افت حافظه و فصاحت گفتار محافظت میکند.
یک مطالعه جدید نشان داده است که مراقبت از نوهها میتواند از افت شناختی در سالمندان پیشگیری کند.
رایج است که پدربزرگها و مادربزرگها در انجام تکالیف کمک کنند، غذا آماده کنند یا نوهها را به پارک یا مدرسه ببرند.
مطالعهای تازه که از سوی انجمن روانشناسی آمریکا منتشر شده نشان داده است این فعالیتهای ساده و مراقبت منظم از نوهها میتواند به سالمندان کمک کند تا سلاست کلامی و حافظه رویدادی بهتری داشته باشند، یعنی حافظهای که رویدادهای شخصی گذشته را به یاد میآورد.
فلاویا چرهکش، از دانشگاه تیلبورخ در هلند و پژوهشگر ارشد این مطالعه، گفت: «آنچه بیش از همه برای ما برجسته بود این بود که مراقببودنِ پدربزرگ یا مادربزرگ برای کارکرد شناختی مهمتر از آن به نظر میرسید که آنها هر چند وقت یکبار مراقبت میکنند یا دقیقا با نوههایشان چه میکنند.»
این مطالعه ۲٬۸۸۷ پدربزرگ و مادربزرگِ بالای ۵۰ سال را با میانگین سنی ۶۷ سال بررسی کرد. همه آنها در طول دوره مطالعه از نظر شناختی سالم بودند و بهطور مستقل زندگی میکردند.
شرکتکنندگان در فاصله سالهای ۲۰۱۶ تا ۲۰۲۲ سه بار به پرسشهای پرسشنامه پاسخ دادند و آزمونهای شناختی را انجام دادند.
از آنها پرسیده شد هر چند وقت یکبار، بدون حضور والدینِ کودکان، از نوهها مراقبت میکنند و معمولا در چه زمانهایی مراقبت ارائه میدهند؛ در تعطیلات مدرسه، آخر هفتهها، روزهای کاری یا در تمام طول سال.
نزدیک به ۵۶ درصدِ شرکتکنندگان گفتند در تمام طول سال نقش مراقب را بر عهده دارند.
پژوهشگران تاکید کردند که شناختِ فعالیتهای مشخص، نه فقط تعداد دفعات، کلیدی است. بازیکردن یا کمک به انجام تکالیف با سلاست کلامی بهتر و حافظه رویدادی قویتر مرتبط به نظر میرسید.
پدربزرگها و مادربزرگهایی که اغلب به دنبالِ کودکان به مدرسه میرفتند نیز سلاست کلامی بالاتری نشان دادند.
آیا وضعیت برای زنان و مردان یکسان است؟
مادربزرگها بیشتر از پدربزرگها از کودکان مراقبت میکنند و به نظر میرسد مزایا برای زنان ماندگارتر است.
مادربزرگهای مراقب در آغاز مطالعه حافظه تیزتر و مهارتهای کلامی بهتری داشتند و این مزیت در آنها کندتر از مادربزرگهایی که از نوهها مراقبت نمیکردند کمرنگ شد.
با این حال، مردانی که از نوههای خود مراقبت میکنند نیز مطالعه را با مهارتهایی بهتر از کسانی که مراقبت نمیکنند آغاز کردند اما افت آنها با همان سرعتِ غیرمراقبان رخ داد.
پژوهشگران اشاره کردند که مادربزرگها به شیوهای متفاوت با نوههایشان تعامل میکنند. آنها معمولا بیشتر در مراقبتهای جسمی و عاطفی درگیرند، در حالی که گزارش شده پدربزرگها عمدتا در فعالیتهای تفریحی مشارکت میکنند.
نویسندگان این مطالعه یادآور شدند که برای بررسی اثرات زمینه خانوادگی و متغیرهای دیگر باید پژوهشهای بیشتری انجام شود.
چرهکش گفت: «مراقبت داوطلبانه در چارچوب یک محیط خانوادگی حمایتگر ممکن است برای پدربزرگها و مادربزرگها اثراتی متفاوت از مراقبت در محیطی پراسترس داشته باشد؛ محیطی که در آن احساس میکنند حمایت نمیشوند یا حس میکنند مراقبت داوطلبانه نیست و باری بر دوش آنهاست.»