در حفاریهای تازه در مارینا العلمین، شهر باستانی لوکاسپیس، ۱۸ قبر از دورههای بطلمیوسی و رومی با تعویذهای کمیاب و ورقهای طلایی آیین «زبان طلایی» کشف شد؛ یافتهای که به تاریخ باستانشناسی مدیترانه میافزاید.
یافتههای مهم تازهای به شناخت ما از تاریخ مصر باستان افزوده است. در امتداد ساحل شمالغربی، حدود ۳۰۰ کیلومتری پایتخت قاهره، کارزار کاوشهای باستانشناسی ۱۸ گور متعلق به دورههای رومی و بطلمیوسی را از زیر خاک بیرون آورده است.
این کشفیات در محوطه باستانی مارینا العلمین، جایی که روزگاری شهر پررونق لوکاسپیس قرار داشت، انجام شده و وزارت گردشگری و آثار باستانی مصر خبر آن را رسما اعلام کرده است.
با این دستاورد تازه، شمار کل گورهای شناساییشده در این منطقه از سال ۱۹۸۶، یعنی زمان کشف محوطه، به ۴۴ مورد رسیده است.
به طور مشخص، باستانشناسان ۱۱ مجموعه تدفینی زیرزمینی را که مستقیم در دل سنگ کنده شدهاند و همچنین ۷ سازه سطحی دیگر را که با بلوکهای سنگ آهک ساخته شدهاند شناسایی کردهاند که برخی از آنها همچنان دستنخورده و در پناه پوششهای اصلی خود پیدا شدهاند.
یافتههای ارزشمند و آیین «زبان طلایی»
علاوه بر سازههای سنگی، این کاوشها مجموعهای غنی از اشیای باستانی را نیز آشکار کرده است: چراغهای روغنی، آمفوراها، ظروف سفالی کاملا سالم، تشتها و محرابهای کوچک سنگی. در میان چشمگیرترین یافتهها، تابوت سنگی بزرگی از گرانیت به طول دو متر و نیم نیز دیده میشود که هنوز بقایای انسانی در آن نگهداری میشود.
اما جذابترین جنبه این کشف به آیینهای تدفینی آن دوره مربوط میشود. پژوهشگران ۲۴ ورقه نازک طلا را که در دهان مردگان قرار داده شده بود به دست آوردهاند.
این یافتهها به رسم کهن «زبان طلایی»، آیینی جادوییـمذهبی که در دوران هلنیستی و رومی به طور گسترده رواج داشت و قرار بود به مردگان امکان دهد با خدایان جهان زیرین سخن بگویند مربوط است. استمرار نیرومند ایمان سنتی مصریان باستان را همچنین میتوان در طلسم طلایی دیگری دید که چشم هوروس را بازآفرینی میکند.
شریف فتحی، وزیر گردشگری و آثار باستانی مصر، تاکید کرده است که این کشف بار دیگر مرکزیت تاریخی شهر لوکاسپیس را که جغرافیدان یونانی، استرابون، نیز از آن یاد کرده است تایید میکند.
این محوطه که در حدود صد کیلومتری اسکندریه واقع شده گرهگاهی راهبردی برای مبادلات تجاری و فرهنگی میان مصر و دیگر نقاط مدیترانه به شمار میرفت و امروز نیز به عنوان یکی از سالمترین سکونتگاههای ساحلی دوران کلاسیک در این کشور شناخته میشود.