آندرهآ بوچلی، ستاره ایتالیایی اپرا، با اجرای باشکوهی در میدان سنمارکو به مناسبت سیامین سالگرد آلبوم پیشگامش «رومانزا»، ونیز را شیفته خود کرد.
اگر ونیز بخواهد برای احتمال افزایش مالیات گردشگری خود دلیل بیاورد، اجرای خیرهکننده آندرهآ بوچلی در این شهر میتواند بهعنوان سندی بر جایگاه استثنایی آن ارائه شود.
آگهی
آگهی
شنبه شب میدان سانمارکو آنقدر شلوغ بود که جایی برای سوزنانداختن نبود؛ ستاره اپرای ایتالیایی برای گرامیداشت سیامین سال انتشار آلبوم موفق جهانی خود در سال ۱۹۹۷، «Romanza»، روی صحنه رفت. اگر هدف این بود که همه دوباره به یاد بیاورند چرا بیش از ۹۰ میلیون نسخه از آثارش فروش رفته و بیش از ۱۶ میلیارد بار پخش آنلاین شده است، ماموریت انجام شد.
همزمان با طنین نخستین نتهای «ارکستر فیلارمونیا» در یکی از زیباترین میدانهای جهان، چند زن با لباسهای دوره روکوکو میان جمعیت نشسته قدم زدند و فضایی ساختند که بیشتر به یک جشن بازگشت به خانه میمانست تا یک ایستگاه معمولی در یک تور کنسرت.
یک میدان، یک ارکستر و گلچینی از کلاسیکها
فضای روباز میدان سانمارکو بیرحم است؛ آب، باد و قرنها سنگ میتوانند هر صدایی را در خود ببلعند اما این استاد توسکانی بهخوبی بر صحنه مسلط شد و با اجرای آثار وردی، پوچینی و بیزه از تواناییهای اپرایی خود پرده برداشت؛ از جمله «La donna è mobile»، «Bevo al tuo frescho sorriso» و «Au fond du temple Saint» از اپرای «The Pearl Fishers».
تنور بوچلی با سوپرانو درخشان ماریام باتیستلی در شاهکارهای وردی و پوچینی هماهنگی کامل داشت. اجرای این دو با باریتون روبرتو دِ کانتیا تکمیل شد که آنها را در اجرای پرشور قطعه «Non m’inganno, ella scende» از وردی همراهی کرد.
پس از مقدمهای کوتاه اما درخشان در پرده نخست، ویولنیست و آهنگساز مولداویتبار، روساندرا پانفیلی، در بخش دوم دوباره به صحنه آمد و با «Cinema Medley» از انیو موریکونه و سپس گلچینی از قطعات محبوب «West Side Story» اثر لئونارد برنستاین، تماشاگران را شیفته خود کرد.
ترانههای تلفیقی و دوئتها
از مدلی تا «Melodrama»، فهرست قطعات پرده دوم بیشتر شامل ترانههایی بود که میلیونها نفر در سراسر جهان آنها را از سه دهه فعالیت بوچلی بهعنوان یکی از چهرههای اصلی موسیقی تلفیقی میشناسند؛ آثاری مثل «Caruso»، «Romanza» و «Il mare calmo della sera» از زوکرّو.
مهمان ویژه برنامه، آندرهآ لیکه، پرانرژی و سرزنده بود و با صدای قدرتمند خود اجرای مسحورکنندهای از ترانه «Stand up» ارائه کرد. دوئتهای او با استاد در قطعات همیشه محبوب «Vivere»، «Vivo per lei» و «Canto della terra» نیز تماشاگران را به وجد آورد؛ چرا که او در این کلاسیکهای ایتالیایی بیتبهبیت پابهپای بوچلی پیش رفت.
چنین به نظر میرسید که این صدا و موسیقی خیرهکننده طوری طراحی شده بود که هم هواداران دوآتشه حاضر در میدان و هم گردشگران اتفاقی اطراف سانمارکو را تحتتاثیر قرار دهد. اجرای دوباره قطعهای اجتنابناپذیر بود: «Con Te Partirò» زیر نورافکنهای کلیسا، در حالی که جمعیت برای چند دقیقه ایستاده تشویق میکرد و بیشتر میخواست.
قطعه «Nessun Dorma» پایانبخش برنامه بود؛ صدها تلفن همراه صحنه را روشن کرده بودند. بوچلی در ۶۷ سالگی دیگر به دنبال نمایش آتشبازی در اوج نتها نیست، اما تاثیر عاطفی و مهارتهای آوازی او همچنان بهطرز شگفتآوری چشمگیر است.
پیش از کنسرت شنبه، بوچلی از آغاز یک همکاری چندساله با شرکت فیلیپ موریس اینترنشنال با عنوان «Believe. Further.» خبر داد. در مراسم رونمایی، جزئیاتی درباره آلبوم جدید، کمپین تبلیغاتی یا طرح خیریه ارائه نشد، اما گفته میشود محور این توافق، پروژهای تحولآفرین است که اطلاعات بیشتری درباره آن بعدا منتشر خواهد شد.