رئیس فدرال رزرو کوین وارش جمعه نخستین سخنرانی خود در جکسون هول را ایراد میکند؛ با هزینههای وامگیری بلندمدت بالا، تورم بالاتر از هدف و دخالت وزارت خزانهداری آمریکا در بازار اوراق برای کاری که سیاست پولی نتوانسته انجام دهد.
مهم ترین سخنرانی این روزها در دنیای بانکداری مرکزی در زمانی برگزار میشود که برای سخنران آن زمان خوشایندی نیست.
آگهی
آگهی
کوین وارش، رئیس فدرال رزرو، صبح جمعه در وایومینگ پشت تریبون میرود؛ در حالی که هزینه استقراض دولت بالاست، تورم در سطحی بسیار بالاتر از هدف متوقف شده و وزیر خزانه داری امریکا، اسکات بسنت، از هماکنون وارد بازار اوراق شده تا بازده اوراق را پایین نگه دارد.
خود این سمینار توضیح میدهد چرا این موضوع مهم است. این نشست که از سال ۱۹۷۸ به میزبانی بانک فدرال رزرو کانزاس سیتی برگزار میشود و از ۱۹۸۲ در هتل جکسون لیک لاج در پارک ملی گرند تتون برپا است، حدود ۱۲۰ بانکدار مرکزی، دانشگاهی و سیاستگذار از بیش از ۷۰ کشور را برای سه روز ارائه مقاله و نشست تخصصی گرد هم میآورد.
موضوع امسال «نوآوری مالی؛ پیامدها برای پرداختها و سیاستگذاری» است. اهمیت آن بیشتر به زمان برگزاری برمیگردد، چون این رویداد همیشه بین نشستهای از پیش برنامه ریزی شده فدرال رزرو برگزار میشود و به همین دلیل، سخنرانی اصلی وارش در روز جمعه یکی از معدود فرصتها برای مخابره جهتگیری سیاستی خارج از چارچوب تصمیم رسمی است.
رئیس فدرال رزرو درباره مقصد نهایی شفاف بوده است.
او گفته است: «چیزی به نام هدف نرم برای تورم وجود ندارد. فقط یک هدف داریم و آن هم ۲ درصد است.»
اما او هنوز مسیری برای رسیدن به این هدف ترسیم نکرده؛ در حالی که پنج کارگروه داخلی در حال بازنگری نحوه کار فدرال رزرو هستند، از جمله کارگروهی درباره نحوه ارتباط با افکار عمومی، و وارش تاکنون از راهنماییهای آیندهنگرانهای که روسای پیشین به راحتی از آن استفاده میکردند، پرهیز کرده است.
دادههای روز چهارشنبه حاشیه مانور چندانی برای او باقی نگذاشت.
شاخص هزینههای مصرف شخصی که معیار ترجیحی فدرال رزرو برای سنجش تورم است، در ماه ژوئیه ۰.۲ درصد بالا رفت؛ در حالی که انتظار میرفت ۰.۱ درصد افزایش یابد. به این ترتیب نرخ سالانه این شاخص به جای کاهش به ۳.۶ درصد پیشبینی شده، در سطح ۳.۷ درصد باقی ماند.
تورم هسته در این شاخص، ماهانه ۰.۲ درصد و در مقیاس سالانه ۳.۳ درصد افزایش یافت که هر دو مطابق انتظار بود، اما این وضعیت به این معنا است که تورم هسته برای شصت و پنجمین ماه پیاپی بالاتر از هدف ۲ درصدی مانده است. شاخص قیمت مصرفکننده نیز در دوازده ماه منتهی به ژوئیه ۳.۴ درصد افزایش یافت.
کمیته بازار آزاد فدرال در نشست ماه ژوئیه نرخ بهره را در بازه ۳.۵۰ تا ۳.۷۵ درصد ثابت نگه داشت، اما سه رئیس منطقهای فدرال رزرو با این تصمیم مخالفت کردند و خواهان افزایش یک چهارم واحد درصدی بودند؛ سطحی از مخالفت همسو که از سپتامبر ۲۰۱۶ بیسابقه بوده است.
بازارها اما از آن زمان در جهت مخالف حرکت کردهاند.
ابزار فدوچ شرکت سیامای احتمال افزایش نرخ بهره در سپتامبر را حدود ۴۰ درصد برآورد میکند؛ در حالی که این احتمال حدود یک ماه پیش نزدیک ۵۵ درصد بود. سرمایهگذاران میزان محدودیت کمتری را نسبت به آنچه اعضای تندرو کمیته میخواهند، در قیمتها لحاظ کردهاند و همین فاصله موضوع اصلی سخنرانی روز جمعه است.
محک اصلی در بازار اوراق قرضه است
نقطه فشار در انتهای بلند منحنی بازده قرار دارد.
بدهی ملی امریکا از ۴۰ تریلیون دلار عبور کرده و بازده اوراق ۱۰ و ۳۰ ساله خزانهداری به شدت بالا رفته است و همین موضوع هزینه استقراض در سراسر اقتصاد را افزایش داده است.
این وضعیت وزارت خزانهداری امریکا را وادار به اقدام کرد.
اسکات بسنت، وزیر خزانهداری، اعلام کرد قصد دارد حجم بازخرید اوراق ۱۰ تا ۳۰ ساله را دستکم دو برابر کند؛ از ۲ میلیارد به ۴ میلیارد دلار در هر عملیات، تا با کاهش عرضه اوراق بلندمدت از قیمت آنها حمایت و بازده را پایین بیاورد.
اما بازار متقاعد نشد و بازدهها دوباره به سطحی بالاتر از پیش از اعلام این طرح بازگشت؛ موضوعی که باعث شد بسنت بلافاصله به طور علنی اعلام کند وزارت خزانهداری امریکا آماده است با مبالغ بسیار بالاتری مداخله کند؛ مبالغی که او عمدا مشخص نکرد.
این وضعیت تنشی غیرمعمول ایجاد کرده است؛ چرا که وزارت خزانهداری امریکا در حال مداخله برای سرکوب بازدههای بلندمدت است، درست در زمانی که رئیس فدرال رزرو ظاهرا از این که نیروهای بازار خود کار سختتر شدن شرایط مالی را انجام دهند، رضایت دارد.
معامله تضعیف پول
وقتی سرمایهگذاران گمان کنند دولتی بدون اجازه دادن به تورم برای فرسایش بدهیها قادر به مدیریت آنها نیست، داراییهایی میخرند که نمیتوان آنها را هر زمان اراده شد خلق کرد. در بازارها به این استراتژی «معامله تضعیف پول» میگویند و این ماه عملکردی استثنایی داشته است.
قیمت طلا در مجموع از ابتدای اوت حدود ۱۵ درصد افزایش یافته و با توجه به این که تنها چند روز معاملاتی تا پایان ماه باقی مانده، در مسیر ثبت قویترین ماه خود از سال ۱۹۹۹ تاکنون قرار دارد. قیمت هر اونس طلا روز سهشنبه حدود ۴۷۱۳ دلار بود که بالاترین سطح در سه ماه گذشته محسوب میشود.
بیتکوین نیز در این ماه بیش از ۲۵ درصد رشد کرده است؛ بهترین عملکرد آن در حدود دو سال اخیر، به طوری که قیمت آن از ۸۰ هزار دلار عبور کرده است.
شاخص ارزش دلار در برابر سبدی از شش ارز مهم جهان در جهت مخالف حرکت کرده و در آستانه سومین افت ماهانه پیاپی قرار دارد.
رشد بهای داراییهای سخت، افت ارزش ارز و بالا ماندن سرسختانه هزینه استقراض بلندمدت همگی به یک سمت اشاره دارند. اگر وارش همان طور که پیشتر گفته است قیمتهای بازار را به منزله اطلاعات تفسیر کند، پیام روشن است: سیاست پولی هنوز بیش از حد انبساطی است.
منافع اروپا در وایومینگ
بانک مرکزی اروپا نیز در نشست جکسون هول نماینده خواهد داشت.
ایزابل شنابل، عضو هیات اجرایی بانک مرکزی اروپا، روز جمعه ساعت ۱۷:۵۵ به وقت اروپای مرکزی در یکی از نشستهای تخصصی این سمینار شرکت میکند؛ نشستی که تمرکز آن بیشتر بر موضوع پرداختها و نوآوری مالی است تا چشمانداز فوری سیاستگذاری.
اما هماهنگی زمانی دو سوی اقیانوس اطلس از خود این نشست مهمتر است.
بانک مرکزی اروپا روز پنجشنبه گزارش مشروح نشست ۲۲ و ۲۳ ژوئیه خود را منتشر میکند و تصمیم بعدی این بانک درباره نرخ بهره روز ۱۰ سپتامبر، چند روز پیش از نشست بعدی فدرال رزرو گرفته میشود.
یک سیگنال انقباضی از سوی وارش، دلار را تقویت و شرایط مالی جهانی را سختتر خواهد کرد و معادله در فرانکفورت را پیچیدهتر میکند؛ جایی که سیاستگذاران همزمان باید با تورم ناشی از قیمت انرژی دست و پنجه نرم کنند و اکنون با فشار رو به رشد قیمت مواد غذایی تا سال ۲۰۲۷ نیز روبهرو هستند.
در هر صورت، روز جمعه دیگر یک سخنرانی معمولی بانکداران مرکزی نیست. این روز آزمونی است برای این که ببینیم آیا فدرال رزرو میتواند بازارها را قانع کند که هدف ۲ درصدی برای تورم همچنان مقصد واقعی است و این که برای رسیدن به آن، برنامهای قابل اعتنا دارد یا نه.