بر اساس گزارشی تازه، بیشتر مناطق شنا در اروپا از نظر کیفیت آب در سطح بالایی قرار دارند و برای شناگران ایمن ارزیابی شدهاند.
بر اساس گزارش آبهای قابل شنای ۲۰۲۵، سواحل، دریاچهها و رودخانههای اروپا همچنان از نظر کیفیت آب امتیاز بالایی میگیرند و در اکثریت قریب به اتفاق محلهای شنا، الزامات اتحادیه اروپا رعایت میشود.
آگهی
آگهی
از ایرلند گرفته تا استونی و قبرس، ۹۶ درصد از همه محلهای شنای تحت پایش در اروپا حداقل استانداردهای کیفی را برآورده میکنند و تنها ۱٫۵ درصد آنها در رده «ضعیف» ارزیابی شدهاند.
به طور کلی کیفیت آبهای ساحلی برای شنا بهتر از رودخانهها و دریاچههاست و ۸۸ درصد آبهای قابل شنای ساحلی در اتحادیه اروپا «عالی» و در مقایسه ۷۸ درصد آبهای قابل شنای داخلی در همین رده طبقهبندی شدهاند.
در گزارش آمده است که این وضعیت بازتاب ویژگیهای بسیاری از آبهای داخلی اروپای مرکزی است که عمدتا از دریاچههای کوچک، برکهها و رودخانههای کمجریان تشکیل شدهاند.
این پهنههای آبی به ویژه در تابستان، در برابر رویدادهای کوتاهمدت آلودگی ناشی از بارشهای شدید یا خشکسالی آسیبپذیرترند.
کیفیت آبهای قابل شنا بر اساس میزان باکتری اشرشیا کولی و انتروکوکهای رودهای که شاخصهای اصلی آلودگی مدفوعی و نشانگر خطرهای بهداشتیاند، در چهار رده «عالی»، «خوب»، «قابل قبول» و «ضعیف» طبقهبندی میشود.
به گفته آژانس محیط زیست اروپا (EEA)، تماس با آبهای آلوده برای شنا میتواند به بیماریهای گوارشی مانند دلدرد و اسهال و همچنین عفونتهای گوش، چشم و مجاری تنفسی فوقانی منجر شود.
بهترین آبها برای شنا کجاست؟
کشوری که در مجموع بهترین کیفیت آب را داشت قبرس بود که ۱۰۰ درصد آبهای آن در رده «عالی» طبقهبندی شدهاند. پس از آن یونان (۹۷٫۱ درصد)، بلغارستان (۹۶٫۹ درصد) و اتریش (۹۶٫۵ درصد) قرار دارند.
آبهای ساحلی لیتوانی و اسلوونی نیز از کیفیتی عالی برخوردار بود، اما آبهای داخلی قابل شنای این کشورها میانگین کلی را پایین آورد.
در مورد دریاچهها، رودخانهها و برکهها، بهترین کیفیت آب در اتریش و فنلاند ثبت شده است؛ جایی که حدود ۹۵ درصد آبهای داخلی در رده «عالی» قرار گرفتهاند.
دانمارک (۹۴٫۳ درصد)، لوکزامبورگ (۹۴٫۱ درصد) و آلمان (۹۱٫۵ درصد) فهرست پنج کشور دارای بهترین آب برای شنا را کامل میکنند.
و بدترینها؟
در سه کشور عضو اتحادیه اروپا، استونی، هلند و فرانسه، در سال ۲۰۲۵ سه درصد یا بیشتر از آبهای قابل شنا در رده «ضعیف» قرار گرفتند.
در آلبانی تنها ۱۶٫۸ درصد آبها در رده «عالی» قرار داشتند که پایینترین سهم در میان همه کشورهای اروپایی است.
فقط چهار کشور دیگر کمتر از ۷۰ درصد آبهایشان در رده «عالی» بود: استونی (۵۶٫۹ درصد)، لهستان (۵۸٫۷ درصد)، مجارستان (۶۴٫۰ درصد) و بلژیک (۶۷٫۹ درصد).
اگر فقط آبهای داخلی در نظر گرفته شود، پایینترین کیفیت آب متعلق به اسپانیا بود؛ بیش از ۱۱ درصد رودخانهها و دریاچههای این کشور در رده «ضعیف» و تنها ۵۳٫۱ درصد در رده «عالی» قرار گرفتند که کمترین سهم در میان کشورهای مورد بررسی است.
اسلوونی، پرتغال و کرواسی نیز در میان کشورهایی بودند که پایینترین کیفیت آبهای داخلی قابل شنا را داشتند.
رودخانهها چالشبرانگیزترند
در گزارش آمده است که آبهای قابل شنای رودخانهای همچنان چالشبرانگیز است. در سال ۲۰۲۵ تنها ۴۷ درصد از حدود ۱۲۰۰ محل تعیینشده برای شنا در رودخانههای سراسر اروپا به رده «عالی» رسیدند.
در این گزارش، شهرنشینی سریع و آلودگیهای دوران انقلاب صنعتی به عنوان مهمترین عوامل افت کیفیت آب در بسیاری از رودخانههای اروپا شناسایی شده است.
برخی از عوامل اصلی که بر کیفیت آبهای قابل شنا در رودخانهها تاثیر میگذارند عبارت است از رویدادهای کوتاهمدت آلودگی پس از بارشهای شدید، از جمله سرریز همزمان فاضلاب و رواناب ناشی از طوفان، آلودگی ناشی از کشاورزی و ورود فضولات حیوانات وحشی و دامهایی که به کرانههای رودخانه دسترسی دارند.
به گفته آژانس محیط زیست اروپا، کیفیت آب بسیاری از رودخانهها و پهنههای آبی شهری با اجرای سیاستهای اروپایی در حوزه آب به تدریج بهبود یافته و اکنون در چندین شهر اروپایی شنا در رودخانه ممکن شده است.