در روزگاری که دایناسورها بر خشکی میگشتند، موجودات عظیم و هراسانگیزی زیر امواج میزیستند؛ اکنون نمایشگاهی تازه در موزه تاریخ طبیعی لندن میکوشد نشان دهد از زندگی دریایی ژوراسیک چه درسهایی درباره تغییرات اقلیمی میتوان گرفت.
در حالی که دایناسورها روی خشکی فرمانروایی میکردند، خزندگان عظیمالجثه بر دنیای زیرین در دریاها مسلط بودند.
آگهی
آگهی
اینها همان هیولاهای ژرفای دریا هستند که موضوع نمایشگاهی تازه در موزه تاریخ طبیعی لندن شدهاند.
نمایشگاه «اقیانوسهای ژوراسیک: هیولاهای ژرفا» دورهای نزدیک به ۲۰۰ میلیون سال پیش را بازسازی میکند؛ زمانی که شکارچیان عظیمالجثه در اعماق آبها در کمین طعمه بودند.
یکی از ستارههای این نمایش یک پلیزیوسور است؛ خزندهای دریایی و گردندراز که طولش تا ۱۲ متر میرسید.
دکتر مارک ای.اچ. جونز، متصدی بخش خزندگان و دوزیستان فسیلی در موزه تاریخ طبیعی، میگوید: «پلیزیوسور گردن بلندی داشت و سر کوچکی در جلو، و چهار باله شبیه بال که از آنها بهطور هماهنگ استفاده میکرد تا عملا در اقیانوس پرواز کند. این جانور هوا را تنفس میکرد، بنابراین باید مرتب به سطح آب برمیگشت.»
فاجعه اقلیمی
اما این نمایشگاه هشدار جدی هم در خود دارد. شواهد فسیلی نشان میدهد تغییرات اقلیمی به رخدادهای انقراض در میلیونها سال پیش دامن زده است.
پژوهشگران میگویند تغییرات اقلیمی نقشی اساسی در انقراضهای پیشاتاریخ داشته و هشدار میدهند اقیانوسها بار دیگر تحت فشار قرار گرفتهاند.
دکتر جونز میگوید: «بخشی از این تغییرات اقلیمی نسبت به آنچه امروز رخ میدهد آهستهتر بوده است و از روی سوابق فسیلی میبینیم حتی تغییر اقلیمی کند، نسبتا کند، هم میتواند تاثیر بزرگی بر بومسازگان بگذارد.»
او میافزاید: «در ۲۰۰ سال گذشته بیش از دو هزار گیگاتن دیاکسید کربن (CO2) به جو اضافه کردهایم و این بر مقدار انرژیای که زمین در خود نگه میدارد تاثیر میگذارد؛ عاملی که میانگین دمای زمین و اقیانوسها را بهتدریج بالا میبرد و به بومسازگانها فشار میآورد.»
اقیانوسهای ژوراسیک: هیولاهای ژرفا تا ۳ ژانویه ۲۰۲۷ در موزه تاریخ طبیعی لندن برپاست.