این مراسم با رژهای آرام در سربالایی آغاز شد. اجراکنندگانی که لباس سامورایی و لباس آتشنشانهای قدیمی به تن داشتند، همراه با ضرب طبل و نوای فلوت پیش میرفتند و در این میان معبد سیار طلایی بر دوش حاملان در میان جمعیت تاب میخورد.
در یکی از زیارتگاههای محلی، دو مرد تیرک تزیینی هفتمتری را تا بلندای آسمان پرتاب میکردند و با نظمی دقیق دوباره آن را در هوا میگرفتند. هر پرتابی با تشویق تماشاگرانی همراه میشد که در پالتو و شالگردن پیچیده بودند.
جشن آکیبا که ریشه در باورهای چندصد ساله برای محافظت در برابر آتش دارد، در آغاز به صورت گردهمایی مذهبی پیرامون زیارتگاه آکیبا جینجا شکل گرفت. اکنون پس از بیش از دویست سال، این جشن به یکی از جشنوارههای شاخص استان کوچی تبدیل شده و همچنان هدف اصلی خود را حفظ کرده است: دعا برای تابآوری در منطقهای که قرنها زیر تاثیر خطرهای طبیعی شکل گرفته است.