این آیین که به عنوان پرهیاهوترین جشن «چاه آرزو» در برزیل شناخته میشود، جمعیتهایی را که لباس سفید بر تن داشتند گرد هم آورد؛ آنها همراه با ضرباهنگ یکنواخت طبلها پا به دریا گذاشتند. گلها و نذرهای کوچک را به آب بردند و به امواج سپردند و در سکوت برای سلامتی، حفاظت و هماهنگی زیر لب دعا کردند.
در مرکز این آیین یمانجا قرار دارد؛ چهرهای کلیدی در کاندومبله و اومباندا که نماد دریا، مادری و باروری است. او که در اصل یکی از خدایان یوروبا بود، در دوران استعمار و از راه درهم آمیختگی مذهبی با مریم مقدس پیوند خورد و همین امکان را به آفریقاییهای بردهشده داد که باورهای خود را حفظ کنند. شرکتکنندگان این آیین را تجربهای عمیقا شخصی توصیف میکنند؛ فضایی برای تامل، قدردانی یا درخواست نیرو.
این مراسم همچنین بر حضور ماندگار معنویت آفروبرزیلی در آیینهای جمعی و عمومی برزیل تاکید میکند.
