بر اساس یک گزارش تازه، مقاصد گردشگری باید توان خود را برای پیشبینی و سازگار شدن با شرایط نامطمئن و بحرانهای غیرمنتظره تقویت کنند.
ورود گردشگران بینالمللی به کشورهای عضو سازمان همکاری و توسعه اقتصادی (OECD) در سال ۲۰۲۵ با جهشی حدود ۳.۴ درصدی به رکورد ۸۴۷ میلیون نفر رسید.
آگهی
آگهی
با این حال، به گزارش تازهای که منتشر شده است در شرایطی که تنشهای ژئوپلیتیک، تغییر رفتار مسافران و رویدادهای مرتبط با شرایط آبوهوای حدی همچنان چهره صنعت گردشگری را شکل میدهند، مقاصد گردشگری باید توان خود را برای پیشبینی و سازگاری با عدمقطعیتها تقویت کنند.
در ادامه میبینید که گردشگران احتمالا چگونه شاهد تغییر رویکرد مقاصد در قبال گردشگری در آینده خواهند بود.
کدام کشورها در سال ۲۰۲۵ رکورد ورود گردشگر را شکستند؟
در گزارش تازه منتشر شده روندها و سیاستهای گردشگری OECD در سال ۲۰۲۶ (منبع به زبان انگلیسی) آمده است که حدود یکسوم از کشورهای عضو OECD انتظار دارند عملکرد گردشگری تا پایان امسال از سطح ۲۰۲۵ فراتر برود و بسیاری نیز در آستانه ثبت رکوردهای تازه هستند. اما تصویر کلی در میان این کشورها تفاوت قابل توجهی دارد.
چهار کشور در سال ۲۰۲۵ با ثبت رشد دورقمی به رکورد جدیدی در ورود گردشگران خارجی رسیدند؛ فنلاند با رشد ۱۶.۵ درصدی، ژاپن با ۱۵.۸ درصد، کره با ۱۵.۷ درصد و نروژ با ۱۲.۵ درصد. این روند بر پایه احیای پرقدرت گردشگری در سال ۲۰۲۴ در کره و ژاپن (بهترتیب با رشد ۴۸.۴ و ۴۷.۱ درصدی) است که توسعه ارتباطات هوایی و ضعف ارزش ین به آن کمک کرد.
در مقابل، ورود گردشگران بینالمللی در چهار کشور در سال ۲۰۲۵ کاهش یافت و هنوز به سطح پیش از همهگیری نرسیده است: کانادا (کاهش ۰.۶ درصدی)، آلمان (۰.۸ درصد)، ایرلند (۲.۸ درصد) و ایالات متحده (۵.۵ درصد).
گردشگری ورودی در اسرائیل نیز به دلیل درگیریهای خاورمیانه بهشدت آسیب دیده و تعداد ورودیها همچنان بسیار کمتر از سطح پیش از همهگیری است (کاهش ۷۰.۸ درصدی).
واکنش مسافران به بحرانها با تغییر عادات سفر
این گزارش نشان میدهد که درگیری در خاورمیانه جریان سفرهای جهانی را مختل و هزینهها را افزایش داده است و این امر بر اعتماد مسافران تاثیر گذاشته است.
کشورهای این منطقه، به همراه مقاصدی که برای اتصال هوایی به خلیج فارس وابسته هستند، بیش از همه تحت تاثیر قرار گرفتهاند. این اثرات احتمالا در کوتاهمدت ادامه خواهد داشت.
ماتیاس کورمن دبیرکل OECD گفت: «این به معنای بهکارگیری درسهای همهگیری و درگیری در خاورمیانه برای تقویت آمادگی در برابر بحران و مدیریت گردشگری و جریان ورود بازدیدکنندگان است تا این بخش بتواند مزایای پایدار ایجاد کند.»
در این گزارش اضافه شده است که نگرانی درباره ایمنی، توان مالی و احتمال لغو سفر میتواند بر تصمیمگیریها اثر بگذارد و باعث شود مسافران مقاصد آشناتر و ارزانتر، اقامتهای کوتاهتر و گزینههای کمهزینهتر را ترجیح دهند.
با تنظیم برنامههای شرکتهای هواپیمایی، تورگردانها و دیگر ارائهدهندگان خدمات گردشگری برای سال ۲۰۲۷ و بعد از آن، مقاصد باید الگوهای در حال تغییر سفر را پیشبینی و راهبردهای خود را با ریسکهای ژئوپلیتیکی، اقتصادی و مرتبط با شرایط آبوهوایی که مدام در حال تحول است، تطبیق دهند.
مقاصد مستعد آبوهوای افراطی
شرایط حدی آبوهوا مانند موجهای گرما، آتشسوزیهای جنگلی و گردبادها به یکی از عوامل کلیدی در انتخاب مقصد و زمان سفر تبدیل شده است.
گزارش تاکید میکند که مقاصد باید با گنجاندن ارزیابی ریسک، سامانههای هشدار سریع و سازوکارهای پاسخ به بحران در برنامهریزی گردشگری، از هماکنون خود را با این شرایط تطبیق دهند تا بتوانند رویدادهای حدی و پرتکرار مرتبط با آبوهوا را بهتر پیشبینی و مدیریت کنند.
برای مثال، برخی مقاصد اپلیکیشنهای هشدار اضطراری چندزبانهای راهاندازی کردهاند (اپلیکیشن «Safety Tips» در ژاپن، «AT-Alert» در اتریش، اپلیکیشن ۱۱۲ کرواسی و سامانه فراگیر اروپایی MeteoAlarm) که اکنون هشدارهای لحظهای درباره طوفانها، آتشسوزیهای جنگلی و گرمای شدید را مستقیم روی تلفن همراه بازدیدکنندگان ارسال میکنند.
این گزارش همچنین خواستار سرمایهگذاری در زیرساختهای تابآور گردشگری برای مقاومت در برابر شرایط حدی آبوهوا، از جمله راهحلهای مبتنی بر طبیعت شده است.
برخی شهرها مفهوم «پناهگاههای گرمایی» را وارد تجربه بازدیدکنندگان کردهاند؛ ابتکار «Refugiate en la cultura» مادرید به معنای «در فرهنگ پناه بگیر» موزهها را به عنوان پناهگاههای دارای تهویه مطبوع در دوره موجهای گرما معرفی میکند.
مسئولانهتر کردن گردشگری
گزارش بر ضرورت آن تاکید میکند که مقاصد گردشگری مطمئن شوند شیوههای گردشگری آنها به نفع جوامع محلی تمام میشود.
در این گزارش توصیه شده است مدیریت رشد گردشگری با پراکندن جریان بازدیدکنندگان به مناطق آماده، سرمایهگذاری در زیرساختهای مشترک و ادغام گردشگری در برنامههای توسعه منطقهای گستردهتر، میان منافع و فشارها توازن برقرار کند.
این روند احتمالا به آن معناست که مقاصد بیشتری طرحهای اعطای گواهی به کسبوکارهای محلی، گردشگری مبتنی بر جامعه محلی و مشوقهایی برای هزینهکرد فراتر از زنجیرههای بزرگ را ترویج خواهند کرد.
علاوه بر این، احتمال دارد مقاصد بیشتری مالیات گردشگری، سقف تعداد بازدیدکنندگان، سامانههای ورود زمانبندیشده و ترویج «شهرهای درجهدو» و سفر در فصل کمگردشگر را برای توزیع جمعیت به اجرا بگذارند.