ناتاشا کرامپتون، مسئول ارشد هوشمصنوعی در مایکروسافت به یورونیوز از مراکز داده، شکاف دیجیتال و تعریف خود از حاکمیت هوشمصنوعی میگوید.
شکاف دیجیتالی در پذیرش هوش مصنوعی میان شمال جهانی و جنوب جهانی در حال بیشتر شدن است، مسئول ارشد هوش مصنوعی مسئولانه مایکروسافت در گفتوگو با یورونیوز نکست گفت.
آگهی
آگهی
ناتاشا کرمپتون، که پیشتر عضو هیئت مشورتی عالی سازمان ملل در حوزه هوش مصنوعی بوده است، هشدار داد: «نباید اجازه دهیم شکاف دیجیتالی به شکافی حتی بزرگتر در عرصه هوش مصنوعی تبدیل شود».
او که در حاشیه نشست «هوش مصنوعی برای خیر» سازمان ملل در ژنو در هفته گذشته سخن میگفت، چشمانداز خود را برای پر کردن این شکاف تشریح کرد.
در ماههای اخیر درخواستها برای «حاکمیت هوش مصنوعی» به محور گفتوگو در کنفرانسهای فناوری تبدیل شده است؛ بهویژه پس از آنکه دولت ترامپ یک ماه پیش شرکت آنتروپیک را مجبور کرد شهروندان غیرآمریکایی را از استفاده از قدرتمندترین مدلهای هوش مصنوعیاش، میتوس و فیبل، کنار بگذارد. این ممنوعیت از آن زمان تا حدی لغو شده است.
با این حال از نظر کرمپتون، حاکمیت هوش مصنوعی صرفا به معنای «راهحلهای محلی در تقابل با فناوریهای ارائهشده در سطح جهانی» نیست.
او گفت: «موضوع این است که تاثیرات محلی، فرهنگها، ارزشها و هنجارهای محلی در این سامانهها در اولویت قرار بگیرند، در حالی که هر جا ممکن است از فناوریهای جهانی نیز بهره گرفته شود».
برای پر کردن شکاف دیجیتالی، او به ابتکارهای چندزبانهای مانند پروژه لینگوا در اروپا اشاره کرد؛ پروژهای که بعدا با همکاری بنیاد گیتس به آفریقا نیز گسترش یافته است. لینگوا آفریقا تلاشی مشترک میان آزمایشگاه هوش مصنوعی برای خیر مایکروسافت، بنیاد گیتس، Google.org و مرکز زبانهای آفریقایی ماساخانه است.
هدف این پروژه گردآوری دادههای مربوط به زبانهای محلی است تا مدلهای پایه هوش مصنوعی بتوانند عبارات اصطلاحی و ظرایف فرهنگی را درک کنند و به این ترتیب، جوامع از خودمختاری و مهارتهای فنی لازم برای کنترل آیندههای مبتنی بر هوش مصنوعی خود برخوردار شوند.
کرمپتون همچنین بر اهمیت ارتباط با بخش خصوصی و دولت برای تضمین توسعه هوش مصنوعی ایمنتر که در دسترس همه قرار گیرد تاکید کرد. سازمان ملل اوایل ژوئیه نخستین گفتوگوی جهانی درباره حکمرانی هوش مصنوعی را برگزار کرد؛ ابتکاری که هدف آن این است که حکمرانی بازتابدهنده اولویتهای همه کشورها باشد و منافع هوش مصنوعی میان همه به اشتراک گذاشته شود.
او با اشاره به سازوکارهای جدید سازمان ملل، از جمله گفتوگو درباره هوش مصنوعی و این هیئت، گفت: «یکی از نکتههای بسیار مهم در سال آینده این است که در طول سال پیش رو واقعا پیوند میان این سازوکارهای مختلف را جا بیندازیم».
او افزود: «ایجاد این اتصال میان اجزای مختلف این زیرساخت و درک نقش منحصر بهفرد هر بازیگر، تا بتوانیم سریعتر پیش برویم بدون آنکه کارهای تکراری و زائد انجام دهیم، به نظر من یکی از اهداف اصلی سال پیش رو است».
یکی از نمونههای مهم این نوع همپیوندی «نشان دیجیتال» است؛ طرحی مشترک میان مایکروسافت، کمیته بینالمللی صلیب سرخ (ICRC) و اتحادیه بینالمللی مخابرات، یکی از آژانسهای سازمان ملل.
هدف از این نشان آن است که به عنوان سپری حقوقی عمل کند و از بیمارستانها و امدادگران در برابر حملات سایبری حفاظت کند؛ در شرایطی که ابزارهای ارتباطی، پلتفرمهای لجستیکی، سیستمهای مراقبت از بیماران و زیرساختهای رایانش ابری و مراکز داده هر روز بیشتر هدف حمله قرار میگیرند.
مایکروسافت از دولتها میخواهد در سیاستگذاریهای خود از این نشان حمایت کنند، از سازمانهای بشردوستانه و پزشکی میخواهد در شکلدهی به شیوه اجرای آن متناسب با واقعیتهای عملیاتی مشارکت کنند و از دیگر شرکتهای فناوری میخواهد به ساخت آن در ابزارها و جریانهای کاری مدافعانی که هماکنون از آنها استفاده میکنند کمک کنند.
«همسایه خوبی بودن»
در پاسخ به نارضایتی فزاینده افکار عمومی از ردپای زیستمحیطی و اقتصادی زیرساختهای هوش مصنوعی، کرمپتون تاکید کرد که مایکروسافت در حال حرکت به سوی رویکردی «اول جامعه» است.
او گفت: «ما میخواهیم همسایههای خوبی باشیم. میخواهیم هنگام ساخت این زیرساختها اعضای خوب و مسئول جامعه باشیم و به همین دلیل، پیش از بسیاری از شرکتهای دیگر گامهایی برداشتهایم تا مجموعهای از تعهدات با اولویت جامعه ارائه کنیم».
مایکروسافت به جای درخواست معافیتهای مالیاتی سنتی برای ساخت مراکز عظیم داده، به طور فعال در حال کار برای گسترش پایههای مالیاتی محلی است تا خدمات عمومی مانند مدارس و زیرساختها تامین مالی شوند.
کرمپتون همچنین گفت این شرکت مصرف منابع را به دقت مدیریت میکند تا تقاضای بالای محاسباتی آن باعث افزایش تعرفه برق خانوارهای محلی یا کاهش ذخایر آب منطقهای نشود و برای این منظور از فناوریهای پیشرفتهای مانند سامانههای خنکسازی با مدار بسته استفاده میکند.
اروپا چه چیز را درست انجام میدهد؟
در مورد اروپا، او به تلاشهای دفتر اروپایی هوش مصنوعی برای ارتباط گرفتن با همتایان خارجی، از جمله موسسات ایمنی و آزمون هوش مصنوعی در ایالات متحده، بریتانیا و کانادا اشاره کرد.
او تاکید کرد چنین هماهنگی فرامرزیای با توجه به سرعت تحول علم آزمون و ارزیابی هوش مصنوعی ضروری است.
او همچنین از نهادهای تنظیمگر در همه جا خواست با فروتنی عمل کنند و یادآور شد مقرراتی که چند سال پیش بر پایه بهترین اطلاعات موجود نوشته شدهاند ممکن است نیازمند سازگار شدن باشند، هر چه خود فناوری و درک خطرات آن تغییر میکند.
به گفته او، کاهش فاصله میان انتظارات جامعه، وضعیت واقعی فناوری و جایگاه مقررات باید به اولویتی مشترک تبدیل شود.
او گفت: «به نظر من این نوع ارتباطگیری بینالمللی که میبینم دفتر هوش مصنوعی اروپا واقعا روی آن سرمایهگذاری میکند، کار بسیار مهمی است، چون در حالی که دانش مربوط به آزمون هوش مصنوعی به سرعت بالغ میشود، داشتن این سیگنال بینالمللی و آمادگی برای پختهتر کردن رویکردها بر اساس اطلاعات و تکنیکهای جدید اهمیت زیادی دارد».
او همچنین خواستار انعطافپذیری نهادهای تنظیمگر شد و یادآور شد مقرراتی که چند سال قبل بر اساس بهترین اطلاعات موجود تدوین شدهاند ممکن است لازم باشد همراه با تغییر فناوری و درک خطرات آن دگرگون شوند.
او گفت: «باید رژیمهای تنظیمگری همگام و همراه با این تغییرات تطبیق پیدا کنند و در حالت آرمانی، فاصلهای را که گاهی میان انتظارات جامعه از تنظیمگران، سطح واقعی فناوری و جایگاه فعلی مقررات میبینیم کاهش دهند».