دهانه های همیشه در سایه کره ماه مدت هاست توجه دانشمندان را جلب کرده است. آیا سامانه جدید لیزری میتواند به فضاپیماهای آینده برای ناوبری ایمن تر روی ماه کمک کند؟
بر اساس یک پژوهش تازه (منبع به زبان انگلیسی)، گروهی از دانشمندان پیشنهاد کردهاند در تاریکترین دهانههای ماه لیزرهایی فوقالعاده پایدار ساخته شود تا به فضاپیماهای آینده برای ناوبری و ثبت دقیقتر زمان کمک کنند.
آگهی
آگهی
پژوهشگران آزمایشگاه پیشرانش جت ناسا و موسسه ملی استاندارد و فناوری در ایالات متحده در این مقاله داوریشده پیشنهاد کردهاند یک دستگاه کوچک سیلیکونی را در یکی از دهانههای همواره در سایه ماه قرار دهند تا نور لیزر پایدار شود.
پس از پایدار شدن، این لیزر میتواند به عنوان سیگنال زمانسنجی و ناوبری برای ماموریتهای آینده قمری بهکار گرفته شود.
دانشمندان میگویند این سامانه میتواند به فرود ایمن فضاپیماها کمک کند، پایهای برای سامانهای شبیه جیپیاس روی ماه باشد و ارتباط میان ماهوارهها را بهبود دهد.
چرا تاریکترین دهانههای ماه؟
دهانههای همواره در سایه مدتهاست توجه دانشمندان را به خود جلب کردهاند، زیرا ممکن است در آنها یخ آب و دیگر منابع مورد نیاز ماموریتهای آینده قمری وجود داشته باشد.
اما مطالعه آنها دشوار است، چون تقریبا هیچ نور خورشیدی دریافت نمیکنند و همین کار فرود، جابهجایی و مشاهده مستقیم را دشوار میکند.
در این پژوهش پیشنهاد شده یک دستگاه کوچک سیلیکونی که «حفره نوری» نام دارد، به درون یکی از این دهانهها فرود آورده شود تا با کنترل نوری که از آن عبور میکند، یک لیزر پایدار شود.
کار این دستگاه بازتاباندن نور میان دو آینه است. برای اینکه پرتو لیزر پایدار بماند، فاصله میان این آینهها باید تقریبا کاملا ثابت بماند.
پژوهشگران میگویند سرمای عمیق داخل این دهانهها به تحقق این شرایط کمک میکند.
از آنجا که سیلیکون در چنین دماهای پایینی تقریبا منبسط یا منقبض نمیشود، سیگنال لیزر میتواند بسیار پایدارتر از روی زمین بماند.
پژوهشگران همچنین معتقدند شبکهای از این لیزرها میتواند برای آشکارسازی تغییرات بسیار کوچک فاصله میان اجسام روی ماه بهکار رود و احتمالا راههای تازهای برای مطالعه گرانش و فضا و زمان بگشاید.
این تیم میگوید این فناوری میتواند ابتدا در مدارهای پایین زمین آزمایش شود و سپس طی چند سال آینده روی سطح ماه بهکار گرفته شود.