یک تولیدکننده ایتالیایی سلاح، شرکت «لئوناردو اوکراین» را برای دفاع آینده راهاندازی کرده؛ توسعه پهپاد، دادههای میدانی برای هوش مصنوعی و آزمون سامانه پدافند هوایی «میکل آنژ» بخشی از این همکاری راهبردی برای نوآوری نظامی و فناوری اروپا است.
لئوناردو یک شرکت جدید در کییف تاسیس کرده است با هدف ورود به خط مقدم جنگ پهپادی که امروز اوکراین است و بهرهبرداری از مزایای مورد انتظار برای تولید و دفاع اروپا.
تولیدکننده ایتالیایی سلاح در ماههای گذشته شرکت Leonardo Ukraine را که به طور کامل در مالکیت این گروه است، تاسیس کرده است؛ به نوشته روزنامه میلانوفینانزا. (منبع به زبان ایتالیایی)
مدیرعامل همین شرکت، لورنتسو ماریانی، در ماه ژوئیه و در نمایشگاه هوافضای فارنبرو در بریتانیا توضیح داده بود که اوکراین در طول این درگیری «تجربه عملیاتی بیهمتایی به دست آورده است» و بنابراین باید «شکلهایی از همکاری با صنعت اوکراین در حوزه پهپادها» را نیز پیشبینی کرد.
الیو کالکانیو، پژوهشگر ارشد حوزه دفاع و فضا در موسسه امور بینالمللی (IAI)، در گفتوگو با یورونیوز توضیح میدهد: «در اوکراین تخصص بسیار گستردهای در آن دسته از سامانههایی شکل گرفته که در اروپا در نگاه اول ساده به نظر میرسند، اما بدیهی است که نه طراحی آنها ساده است و نه تولیدشان در مقیاس گسترده.»
او میگوید این تخصص «ارزش بسیار بزرگی برای صنعت اروپا و همچنین برای وزارتخانههای دفاعی دارد که میکوشند در حوزه تدارکات و برنامهریزی حتی در بازههای میانمدت و بلندمدت، برنامهریزی منسجمتری داشته باشند».
اهداف لئوناردو در اوکراین چیست؛ از جمله آزمایش میکلآنژ دوم
این شرکت جدید از ماه مه گذشته در فهرست شرکتهای اوکراین ثبت شده است؛ با هدف اعلامشده انجام پژوهش و توسعه علمی و مهندسی در حوزه سامانههای اپتیکی و ناوبری. نام آن در گزارش ششماهه پایان ژوئن گروه لئوناردو با سرمایهای اندکی کمتر از ۱۰۰ هزار یورو ثبت شده است، روزنامه ایل فاتو کویدیانو گزارش داده است. (منبع به زبان ایتالیایی)
فراتر از دانش فنی به دستآمده در کییف، مدتها است که معلوم شده این تولیدکننده ایتالیایی که زیر کنترل وزارت اقتصاد قرار دارد میخواهد سامانه جدید دفاع هوایی یکپارچه خود، یعنی میکلآنژ دوم را که مکمل باتریهای پاتریوت آمریکایی یا سامپتی اروپایی است، در عمل آزمایش کند؛ سامانهای که برای آن در ده سال آینده گردش مالی حدود ۲۰ میلیارد یورو پیشبینی میشود.
«آزمایشگاه اوکراین» برای جنگ آینده
جنگی که پس از یورش روسیه آغاز شد، در عرض چهار سال اوکراین را به یک آزمایشگاه عظیم نظامی تبدیل کرده است؛ جایی که جنگ سنگری تقریبا شبیه جنگهای اوایل قرن بیستم در ابتدا، به دنبالهای از عملیات دفاع و حمله تبدیل شده که تا حد زیادی بر سامانههای بدون سرنشین تکیه دارد.
تا جایی که صنعت محلی نه تنها توانسته است پهپادها را با هزینههای نسبتا پایین تولید کند، بلکه آنها را به محصولاتی پیشرفته بدل کرده است که به تدریج در میدان نبرد آزمایش شده و بر اساس نتایج به دستآمده بهبود یافتهاند.
کالکانیو میگوید: «در سالهای اخیر، از منظر کشورهایی در صلح مانند کشور ما، یا فرانسه، آلمان و بریتانیا، توانایی اوکراینیها در ایجاد جریان مداوم اطلاعات میان خط مقدم، یعنی کسانی که میجنگند و کسانی که در مورد پهپادها آنها را هر روز به کار میگیرند، و مهندسان شرکتهای مختلف، بسیار آشکار و چشمگیر بوده است.»
از جمله نوآوریهای انجامشده میتوان به سامانههای ناوبری بدون استفاده از جیپیاس، مقاومت در برابر اختلالات الکترونیکی و شناسایی خودکار اهداف اشاره کرد.
در حمایت از این تلاشهای دفاعی، دولت کییف یک قطب دولتی نوآوری به نام Brave1 ایجاد کرده است که حدود ۲۵۰۰ شرکت فعال در زمینه پهپاد، جنگ الکترونیک و هوش مصنوعی را در خود گرد آورده است.
این قطب تولیدی همچنین از Brave1 Dataroom بهره میبرد که با همکاری شرکت آمریکایی پالانتیر طراحی شده و دادههای تصویری و حرارتی گردآوریشده در شرایط واقعی را در اختیار میگذارد که برای آموزش الگوریتمهایی مفید است که قادرند تهدیدهای هوایی را شناسایی و رهگیری کنند.
آلمان، با برخی از شرکتهای خود، و اتحادیه اروپا که در چارچوب برنامه تسلیح مجدد قاره و کمکهای نظامی به کییف، همکاری با صنعت اوکراین را چه در سطح کشورهای عضو و چه از طریق صندوقهای اروپایی گسترش دادهاند، مدتها است که این مزیت راهبردی را درک کردهاند.
به نوشته ایل فاتو کویدیانو، بروکسل تا ۶۰ میلیارد یورو برای همکاری با بخش دفاعی کییف در دسترس قرار داده است. در همین حال، اوکراین مناقصههایی برای تولید پهپادهای تهاجمی دوربرد، هواپیماهای تجسسی مبتنی بر فیبر نوری و یک خودروی بدون سرنشین برای حمل کالا منتشر کرده است.
اهمیت دادههای میدان نبرد
اگر آزمایش سلاحهای جدید اغلب از شبیهسازها به میدانهای جنگ منتقل شده است، در عصر هوش مصنوعی این روند اهمیتی دوچندان یافته است. گردآوری دادههای آنی، مانند دیگر حوزهها، منبع واقعی برای پالایش طراحی سامانههای دفاعی و تولید سامانههایی کارآمدتر به شمار میرود.
دیدار بهار امسال میان وزیر دفاع ایتالیا، گویدو کروستتو، و همتای او میخایلو فدوروف، مغز متفکر جنگ ترکیبی جدید کییف که بعدها از سوی رئیسجمهور اوکراین، زلنسکی، برکنار شد، ظاهرا در همین راستا انجام شد.
در همین چارچوب، مجوز بریتانیا که در جریان سفر اخیر نخستوزیر اندی برنهام به کییف اعلام شد (منبع به زبان ایتالیایی) نیز قرار میگیرد؛ مجوزی برای تولید موشک کروز استورم شادو-اسکالپ با برد ۲۵۰ تا ۵۰۰ کیلومتر در اوکراین، موشکی که کنترل آن در دست بریتانیا، فرانسه و ایتالیا است و ایتالیا تاکید میکند که با این پروژه موافقت نکرده است.
تولید این موشکها بر عهده شرکت MBDA است؛ شرکتی که ۳۷٫۵ درصد سهام آن در اختیار بیایای سیستمز، ۳۷٫۵ درصد در اختیار ایرباس و ۲۵ درصد در اختیار لئوناردو است. همانند پهپادها، استفاده از موشکها در یک محیط واقعی نیز برای تولیدکنندگان مزیتی به شمار میرود.
کالکانیو، پژوهشگر موسسه امور بینالمللی، در ادامه میگوید: «کاملا؛ برای این که، مثلا، واکنش سامانههای دفاع هوایی روسیه را بفهمیم؛ این که چند مورد از این موشکها میتوانند عبور کنند و در چه شرایطی و در کدام مناطق. بنابراین اینها بدون تردید همه اطلاعاتی مفید برای کسانی است که امروز و در آینده این سامانهها را طراحی میکنند.»