یک مطالعه نشان میدهد تقریبا نیمی از کشاورزان جهان هر سال با آفتکشها مسموم میشوند و همزمان مصرف جهانی این مواد همچنان در حال افزایش است.
بر اساس یک مطالعه جدید هر سال بین ۴۰۲ تا ۴۳۳ میلیون مورد مسمومیت حاد با آفتکشها در میان کشاورزان و کارگران کشاورزی در سراسر جهان رخ میدهد.
آگهی
آگهی
مسمومیت انسان با آفتکشها مدتهاست یک معضل جدی بهداشت عمومی به شمار میرود. با وجود تلاشهای جهانی برای کاهش مصرف آفتکشها، سلامت میلیونها نفر همچنان تحت تاثیر قرار میگیرد؛ براساس مطالعه تازهای که در نشریه Frontiers in Public Health. (منبع به زبان انگلیسی) منتشر شده است.
با توجه به اینکه جمعیت کشاورزان جهان حدود ۹۳۴ میلیون نفر برآورد میشود، پژوهشگران میگویند هر سال حدود ۴۶ درصد از کشاورزان دچار این مسمومیتها میشوند.
آنها هشدار میدهند که با وجود دو دهه تلاش بینالمللی برای رسیدگی به پیامدهای زیانبار استفاده از آفتکشها، مصرف سالانه جهانی این مواد از ۱۹۹۰ تاکنون دو برابر شده و در سال ۲۰۲۳ به ۳٫۸ میلیون تن رسیده است.
سوزان هافمنز از شبکه اقدام علیه آفتکشها (PAN) در آلمان، نهادی که این گزارش را سفارش داده است، گفت: «دیگر نمیتوانیم بپذیریم کسانی که در مزارع کار میکنند و غذای ما را تولید میکنند در معرض آفتکشهای زیانآور قرار بگیرند و بیمار شوند.»
شدیدترین آسیبها متوجه کشورهای جنوب آسیاست و پس از آن جنوب شرق آسیا و شرق آفریقا قرار دارند؛ بورکینافاسو بالاترین نرخ ملی را ثبت کرده و تقریبا ۸۴ درصد از کشاورزان این کشور هر سال دچار مسمومیت میشوند.
اروپا تنها منطقه بزرگ جهان است که از ۱۹۹۰ تاکنون با کاهش مصرف آفتکشها روبهرو بوده است و نویسندگان این کاهش را به مقررات سختگیرانه نسبت میدهند.
این اقدامات تعداد تقریبی جانباختگان سالانه را بسیار پایین نگه داشته است، به طوری که از تنها ۲ مرگ در اروپای غربی تا ۶۰ مرگ در اروپای شرقی متغیر است، اما بار قابل توجه مسمومیتهای غیرمرگبار میان کشاورزان و کارگران همچنان پابرجاست.
جنوب اروپا آسیبدیدهترین زیرمنطقه است و نرخ مسمومیت در آن ۳۲ درصد و شمار موارد برآوردی بیش از یک و نیم میلیون در سال است. در اروپای غربی و شرقی این نرخ حدود ۶ درصد برآورد شده است.
با این حال پژوهشگران یادآور میشوند دادههای مربوط به اروپای شرقی بسیار محدود است، زیرا در حال حاضر تنها مجارستان نماینده این منطقه در مطالعه بوده و این موضوع نشان میدهد ابعاد واقعی بار منطقهای ممکن است همچنان به طور کامل پایش نشده باشد.
ضرورت پر کردن خلأهای دادهای
نویسندگان خواستار اقدامهای فوری در سطح بینالمللی، ملی و پژوهشی شدهاند از جمله ایجاد نظامهای پایش بهتر، آموزشهای بهبود یافته برای متخصصانی که با این مواد کار میکنند و اجرای هدف سازمان ملل برای کنار گذاشتن آفتکشهای بسیار خطرناک تا سال ۲۰۳۵.
آنها هشدار میدهند که چنین اقدامهایی به دلیل کمبود داده در دسترس با مانع روبهرو است و همین موضوع مقایسه برآوردها میان کشورها و الگوهای مصرف آفتکش را دشوار میکند.
شیلا ویلیس در پان در بریتانیا گفت: «گزارشدهی کمتر از حد واقعی همچنان گسترده است و علت آن دسترسی محدود به خدمات درمانی و نبود آموزش بالینی یا نظامهایی برای شناسایی یا ثبت مسمومیت با آفتکشها است.»
او افزود بر اساس دادههای جدید باید از کشاورزان حمایت شود تا به گزینههای ایمنتر دسترسی پیدا کنند و سلامت خود و خانوادههایشان را محافظت کنند.