طی سالهای اخیر تعداد قابل توجهی از مراجعان مشاوره روابط، اعتیاد به پورن را بهعنوان یکی از عوامل اصلی مشکلات و حتی فروپاشی روابط خود مطرح کردهاند. این موضوع پرسشهای مهمی را مطرح میکند: تماشای پورن تا چه اندازه رایج و طبیعی است و چه زمانی این رفتار به یک اعتیاد مشکلساز تبدیل میشود؟
سکس و رابطه جنسی برای بسیاری از مردان و زنان اهمیت زیادی دارد. انگیزه فیزیولوژیک قوی است و با احساس دوستداشتهشدن، ارزشمندی و مطلوب بودن گره خورده است. بسیاری از افراد با نیاز جنسی بالا، در مقطعی با احساس مشکل «کافی نبودن سکس» دستوپنجه نرم میکنند.
آگهی
آگهی
در ۱۵ سال اخیر، حجم پورن موجود و سهولت دسترسی به آن از طریق اینترنت بهصورت تصاعدی افزایش یافته است. اکنون تخمین زده میشود که از هر ۸ جستوجوی آنلاین، یکی مربوط به سایتهای پورن است.
از یک خیالپردازی ساده تا تهدیدی برای زندگی مشترک
برای بسیاری، وعده ارضای جنسی آسان و بدون تعهد، بهویژه وقتی تصاویر، ویدئوها و چتها در هر ساعت از شبانهروز در دسترس هستند، مقاومتناپذیر به نظر میرسد.
تماشای گاهبهگاه پورن معمولا تاثیر منفی جدی بر روابط ندارد. اما بسیاری از کاربران با تعجب متوجه میشوند که این رفتار چقدر سریع میتواند از یک سرگرمی یا خیالپردازی گاهبهگاه به عادت مشکلسازی تبدیل شود که جنبههای مختلف زندگی واقعی را تحت تأثیر قرار دهد.
بر اساس آمارهای آکادمی وکلای امور خانواده در آمریکا، در ۵۶ درصد از پروندههای طلاق، یکی از طرفین دارای وابستگی وسواسی یا اعتیاد به وبسایتهای پورنوگرافی بوده است.
اگرچه زنان نیز از این محتواها استفاده میکنند، اما ساختار مغزی و رفتاری مردان بهگونهای است که بیشتر در معرض خطر وابستگی سنگین به آن قرار میگیرند.
پیامدهای جسمی و روانی؛ پدیده اختلال عملکرد در جوانان
مطالعات نشان میدهد که تماشای منظم پورن بهتنهایی رضایت جنسی را کاهش میدهد. خیالپردازی و خودارضایی با پورن باعث میشود فرد بهجای یافتن رضایت در صمیمیت با دیگری، خود را ارضا کند.
با گذشت زمان، سکس واقعی کسلکننده به نظر میرسد و برخی مردان حتی دچار مشکلات نعوظ یا تاخیر در ارگاسم میشوند و بدون خیالپردازی درباره صحنههای پورن نمیتوانند عملکرد داشته باشند.
پدیده نگرانکننده دیگر، اختلال عملکرد جنسی ناشی از اعتیاد به پورن در مردان جوان بیست و سیساله است.
تحقیقات مرتبط نشان میدهد این افراد اغلب با کمبود نعوظ خودبهخودی، مشکل برانگیختگی با شریک واقعی، کاهش حساسیت آلت و تاخیر در انزال یا ناتوانی در رسیدن به ارگاسم هنگام سکس با شریک واقعی مواجه میشوند.
بیشتر این مردان جوان این مشکلات را با یکدیگر در میان نمیگذارند، زیرا اعتراف به اختلال نعوظ بهویژه در دهه ۲۰ زندگی بسیار دشوار است.
تماشای پورن چگونه بر شریک زندگی تاثیر میگذارد؟
دو علامت بسیار رایج وجود دارد که شریک زندگی اغلب قبل از دانستن علت واقعی متوجه آنها میشود. اول کاهش میل جنسی به او است. زیرا بخش زیادی از توجه و انرژی جنسی شما صرف تصاویر فانتزی روی صفحه میشود.
دوم، وقتی سکس دارید، او احساس میکند بیشتر شبیه یک شیء جنسی است تا معشوق یا حتی یک انسان.
او ممکن است تحت فشار قرار گیرد تا اعمالی را انجام دهد که با آن راحت نیست. در نتیجه اگر با این انتظارات موافقت کند ممکن است احساس ناراحتی و گاهی آسیب کند، و اگر نه بگوید احساس بیگانگی و خشم کند.
علاوه بر این، چون همه ارگاسمها باعث ترشح اکسیتوسین میشوند، ارگاسمهای شما هنگام فعالیت پورن منجر به پیوند با تصاویر صفحه میشود نه با او. این باعث میشود او اغلب فاصله عاطفی و احساس کلی عدم نزدیکی را حس کند.
برخی شرکا نیز درباره بدن، ظاهر یا عملکرد جنسیشان مورد انتقاد قرار میگیرند، چون شبیه تصاویر صفحه نیستند و این میتواند بهشدت بر عزتنفسشان تاثیر بگذارد و علاقه آنها به سکس و عشقورزی را کاهش دهد.
چون استفاده از پورن معمولا با سطوح بالایی از پنهانکاری و عدم صداقت همراه است، شریک زندگی ممکن است بهطور ظریف احساس کند که همه چیز آنطور که به نظر میرسد نیست، حتی اگر نتواند انگشت روی آن بگذارد.
آیا من اعتیاد به پورن دارم؟
برای ارزیابی میزان وابستگی، کارشناسان ۱۰ سوال کلیدی را مطرح میکنند:
۱. آیا در مقاومت در برابر تکانههای تماشای پورن شکست میخورم؟
۲. آیا بیشتر از آنچه قصد داشتم پورن تماشا میکنم؟
۳. وقتی سعی میکنم استفاده از پورن را کنترل یا متوقف کنم، در نهایت شکست میخورم؟
۴. آیا زمان نامتناسبی را صرف تماشای پورن، خودارضایی، سکس یا بهبودی از آنها میکنم؟
۵. آیا با خیالپردازی یا افکار جنسیشده مشغول هستم؟
۶. آیا تماشای پورن زمان قابل توجهی از خانه، کار، خانواده یا تعهدات اجتماعیام میگیرد؟
۷. آیا با وجود پی بردن به پیامدها، به استفاده از پورن ادامه میدهم؟
۸. آیا با گذشت زمان به پورن مکررتر یا شدیدتر نیاز دارم تا همان نتیجه را بگیرم؟
۹. آیا عمدا موقعیتهای اجتماعی، کاری یا خانوادگی را محدود میکنم تا زمان برای تماشای پورن باز بماند؟
۱۰. اگر نتوانم پورن تماشا کنم، احساس پریشانی، بیقراری و تحریکپذیری دارم؟
تعداد پاسخهای مثبت شما درجه اعتیادتان را تعیین میکند.
به کانال تلگرام یورونیوز فارسی بپیوندید
دکتر کوین اسکینر طیفی را شناسایی کرده که به شما کمک میکند میزان جدی بودن استفاده و اعتیادتان به پورن را مشخص کنید.
این طیف از سطح ۱ (تماشای تصادفی سالی یکیدو بار)، سطح ۴ (تماشای چند بار در ماه و افزایش خیالپردازی و بروز علائم بیقراری) تا سطح ۷ (تماشای اجباری روزانه با محتوای افراطی و آسیب شدید به زندگی) را شامل میشود. از سطح ۴ به بالا نیاز به کمک حرفهای جدی است.
بسیاری از افراد گاهبهگاه پورن تماشا میکنند. محققان میگویند پورن زمانی نگرانکنندهتر میشود که پنهانکارانه، اجباری و رو به افزایش باشد یا بر عزتنفس، صمیمیت یا اعتماد رابطه تاثیر بگذارد.
پورن ممکن است اعتیادآور تلقی شود وقتی فرد احساس کند نمیتواند متوقف شود، از آن برای مقابله عاطفی استفاده کند، به شدت فزاینده نیاز داشته باشد یا با وجود پیامدهای منفی ادامه دهد.
محققان میگویند ترک پورن نیازمند تصمیم آگاهانه برای زندگی بهتر، صداقت، مسئولیتپذیری و اغلب کمک روانشناس است.
مراحل کلیدی شامل پذیرش مشکل، شناسایی ارزشها، مواجهه با ترسها، ایجاد محیط بدون پورن، مراقبت از سلامت جسمی و عاطفی و بازسازی صمیمیت جنسی واقعی است.