یک پژوهش جدید نشان میدهد عفونتهای تهاجمی قارچی خطری بزرگتر و شایعتر برای سلامت هستند و بیش از آنچه پیشتر تصور میشد شیوع دارند.
بر اساس یک مطالعه جدید، عفونتهای تهاجمی ناشی از کپک ممکن است خطری کمبرآوردشده و بالقوه مرگبار برای افرادی باشد که سیستم ایمنی ضعیفی دارند.
این یافتهها که این هفته منتشر شده (منبع به زبان انگلیسی) از سوی مرکز کنترل و پیشگیری از بیماریهای ایالات متحده (سیدیسی)، با هدف درک بهتر میزان شیوع بیماریهای ناشی از کپک، موسوم به بیماریهای تهاجمی کپکی، انجام شده است.
جرمی گلد از سیدیسی، نویسنده مسئول این مطالعه، گفت: «این تا حدی اولین بار است که برآوردی مثل این داریم.»
او افزود که درک ابعاد این مشکل حیاتی است، زیرا احتمالا در پی بلایای طبیعی مرتبط با تغییرات اقلیمی، مانند طوفانهای شدید و سیلها، افزایش خواهد یافت.
در حال حاضر هیچ برآورد تجمیعشده جهانی از میزان بروز و مرگومیر ناشی از بیماریهای قارچی وجود ندارد. مطالعهای در لانست در سال ۲۰۲۴ (منبع به زبان انگلیسی) بار بیماری جهانی را شامل ۶.۵ میلیون عفونت تهاجمی قارچی و ۳.۸ میلیون مرگ در هر سال برآورد کرده است. در سطح اروپا نیز هیچ سامانه ثبتی جامع وجود ندارد؛ عفونتهای تهاجمی قارچی مشمول گزارشدهی اجباری در سطح اتحادیه اروپا نیست و پایش آنها به مجموعهای پراکنده از برنامههای ملی متکی است.
گلد افزود در همین حال جمعیت سالمندانی که در برابر چنین بیماریهایی آسیبپذیرترند رو به افزایش است.
بیماریهای تهاجمی ناشی از کپک مجموعهای متنوع از عفونتهای نادر و تهدیدکننده زندگی هستند که توسط گونههای خاصی از کپک ایجاد میشوند و میتوانند به بافتهای بدن حمله کرده و به آن آسیب بزنند.
اغلب عفونتها از طریق استنشاق هاگهای کپک رخ میدهد، هرچند قارچ میتواند از راه بریدگیها، زخمها یا تجهیزات پزشکی آلوده نیز وارد بدن شود.
برای اکثر افراد، این هاگها مشکلی برای سلامت ایجاد نمیکنند، اما برای سالمندان، بیماران مبتلا به سرطان و دیگر افرادی که سیستم ایمنی تضعیفشدهای دارند میتواند تهدیدکننده جان باشد. درمان معمولا نیازمند دورههای طولانیمدت داروهای ضدقارچ است.
دادهها چه نشان میدهند
برای درک بهتر شیوع این موارد در سطح محلی، تیم پژوهشی با چهار بیمارستان در منطقه آتلانتا و درمانگاههای سرپایی وابسته به آنها همکاری کرد تا موارد احتمالی را در فاصله سالهای ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۴ شناسایی کند.
آنها در ابتدا نزدیک به هزار مورد احتمالی را شناسایی کردند، اما با کنار گذاشتن بیمارانی که نشانههایی از تماس با کپک داشتند اما معیارهای بیماری تهاجمی کپکی را نداشتند، این تعداد را به حدود ۴۵۰ مورد کاهش دادند.
این تیم دریافت که بیمارستانها میتوانند انتظار داشته باشند به ازای هر ۱۰۰ تخت بستری، سالانه بین سه تا پنج مورد از این عفونتها را ببینند؛ نرخها در بیمارستانهای بزرگ دانشگاهی که معمولا با بیماریهای پیچیدهتر سروکار دارند بالاتر است.
بیشتر بیماران مبتلا، سیستم ایمنی مختلشدهای داشتند یا در شماری از موارد بر اثر ابتلا قبلی به کووید ۱۹ تضعیف شده بودند.
گلد گفت قرار گرفتن در معرض کپک میتواند در بیمارستانها یا دیگر مراکز درمانی رخ دهد، اما این مطالعه تلاشی برای تعیین محل اولیه تماس هر بیمار انجام نداده است.
او افزود که این دادهها باید معیاری در اختیار مدیران بیمارستانها قرار دهد تا تشخیص دهند آیا تعداد موارد خودشان در محدوده مورد انتظار قرار دارد یا نشانهای از یک شیوع احتمالی است.