اندی اسپری: «الان دیگر معتادش شده ام»؛ وقتی دوران بهبودی از سرطان به ماراتن تبدیل میشود. این بازمانده سرطان به یورونیوز سلامت میگوید چرا هرگز دویدن را رها نکرد.
وقتی بیش از یک میلیون نفر نام خود را برای قرعهکشی ماراتن لندن ۲۰۲۶ ثبت کردند، اندی سپری جزو آنها نبود.
آگهی
آگهی
در همان مقطع، این اسکیتباز سابق نیمهحرفهای اهل تانبریج ولز در جنوب لندن بهتازگی با تشخیصی روبهرو شده بود که قرار بود تاثیر بزرگی بر زندگیاش بگذارد.
در سال ۲۰۲۴ او زیر تیغ جراحیای رفت که ابتدا تصور میشد آبسهای مرتبط با بیماری کرون او باشد. پزشکان از او خواستند امآرآی انجام دهد و در ابتدا به او اطمینان دادند که «جای نگرانی نیست».
اما این آبسه در واقع سرطان روده بزرگ در مرحله سوم و از نوعی نادر بود که در ناحیه باسن او قرار داشت.
دو سال بعد، اندی نخستین ماراتن زندگیاش را (منبع به زبان انگلیسی) در لندن در مدت سه ساعت و ۲۵ دقیقه به پایان رساند.
در فاصله تشخیص تا روز مسابقه، او تحت یک برنامه درمانی فشرده قرار گرفت که شامل عمل استوما، چند ماه شیمیدرمانی و پنج هفته پرتودرمانی بود.
حرکت یعنی بهبود
اما او هیچوقت دویدن را کنار نگذاشت.
او به یورونیوز سلامت گفت: «هر دو هفته یک بار شیمیدرمانی میشدم. چهارشنبهها درمان را میگرفتم، تا جمعه حال و روزم بههم میریخت، اما چند روز بعد اثر داروها کم میشد و دوباره میرفتم میدویدم.»
در آن مدت، اندی داستان خود را در شبکههای اجتماعی به اشتراک میگذاشت، از لحظات دشوار میگفت اما در مجموع خوشبین میماند.
او افزود: «در کل آدم بازی هستم. فکر میکنم این که خودت را نبندی و درها را به روی دیگران نبندی، بهترین راه است.» او میگوید بازخوردهای مثبت در فضای مجازی باعث شد بیش از پیش قدردان حمایت همسر، خانواده و دوستانش باشد.
سپس ۱۱ ماه پیش او تحت عمل جراحی بزرگی برای برداشتن تومور قرار گرفت؛ بخشی از روده بزرگ، راستروده و بافتهای اطرافش برداشته شد و پس از آن هم جراحی ترمیمی انجام شد.
در حالی که در ابتدا حتی نمیتوانست به نوک پاهایش دست بزند یا درست راه برود، ظرف سه تا چهار ماه دوباره کفشهای دویدنش را پوشید و برای دو نیمماراتن و ماراتن لندن تمرین کرد.
مدتی بعد از تشخیص اما پیش از جراحی، یکی از دوستانش او را با یک موسسه خیریه آشنا کرد که با تشویق به ورزش کردن، در هر مرحله از مسیر بیماری به جوانان مبتلا به سرطان کمک میکند.
فعالیت بدنی و ارتباط با دیگران
او همیشه آدم فعالی بود، اما ورزش کردن در کنار همسالانش از طریق ترکاستاک (منبع به زبان انگلیسی)، که در آغاز با تماسهای فیستایمی انجام میشد، راهی خوشایند و آسان برای ورود به روند بهبود بود.
از طریق همین خیریه بود که اندی توانست سهمیهای برای ماراتن لندن بگیرد و صفحهای در گوفاندمی راهاندازی کند که تا کنون بیش از ۴ هزار پوند (حدود ۴۷۰۰ یورو) جمعآوری کرده است.
اندی که نجار است میگوید میخواهد باورهای رایج درباره بیماری ای را به چالش بکشد که امروز افراد بیشتری را درگیر میکند.
او گفت: «هنوز هم درباره سرطان و مرگ انگ بزرگی وجود دارد، چون در گذشته اغلب حکم مرگ بود. اما دیگر نباید این طور باشد.»
با پیشرفت سریع پزشکی، چشمانداز درمان بیماران عوض شده است.
او افزود: «الان در روشهای درمان و داروها پیشرفتهای بسیار زیادی شده است. میزان بهبودی بیماران خیلی بالاتر رفته است.»
علائم هشداردهندهای که باید جدی گرفت
او با اشاره به این که سرطان روده در میان جوانان رو به افزایش است، از دیگران میخواهد اگر دچار علائمی مانند درد، خون در مدفوع یا تغییر در عادات روده شدند، حتما برای بررسی مراجعه کنند؛ هرچند این نشانهها لزوما به معنای سرطان نیست، اما تشخیص زودهنگام میتواند سرنوشتساز باشد.
برای اندی، غلبه بر سرطان حاصل ترکیبی بود از تابآوری روانی، شبکه حمایتی قوی، اعتماد به روند درمان و ذهنیتی که در طول سالها و با بهبود یافتن از مصدومیتهای شدید اسکیتبوردسواری، از جمله شکستگی جمجمه، شکل گرفته بود.
او یادآوری میکند که دوره بهبودی پس از جراحی میتواند تا ۱۸ ماه طول بکشد و هنوز هم به طور کامل تمام نشده است، اما میگوید: «پس از تمام کردن ماراتن احساس میکنم تقریبا به آنجا رسیدهام.»