باستانشناسان در یک چاه دستشویی قدیمی در پادربورن یک دفترچه یادداشت متعلق به قرون وسطی پیدا کرده اند. این یافته کمنظیر از چرم، چوب و موم می تواند اطلاعات تازه ای از زندگی روزمره در سدههای سیزدهم و چهاردهم بدهد.
این کاوشها در ارتباط با ساخت یک ساختمان اداری جدید در شهر پادربورن در ایالت نوردراینوستفالن انجام شد. باستانشناسان زیر نظر انجمن استانی وستفالن لیپه (LWL) در یکی از پنج چاه توالت قرون وسطایی که از زیر خاک خارج شده بود، این دفترچه یادداشت را کشف کردند.
آگهی
آگهی
باربارا روشوف پارزینگر، مسئول امور فرهنگی LWL، تاکید میکند که این یک کشف بیهمتا است و میگوید: «حتی اگر عجیب به نظر برسد، چاههای توالت برای باستانشناسان اغلب محلهای بسیار غنی برای کشف اشیا هستند.»
این شیء که حدود ۷۰۰ تا ۸۰۰ سال قدمت دارد، تنها ۱۰ در ۷.۵ سانتیمتر اندازه دارد. این دفترچه از لوحهای چوبی پوشیدهشده با موم ساخته شده که جلد چرمیای با طرح برجسته گل زنبق از آن محافظت میکند. در قرون وسطا با استفاده از یک قلم فلزی روی لایه موم یادداشتهایی حک میکردند که بعدا امکان پاککردن و نوشتن دوباره روی آن وجود داشت.
این دفترچه ده صفحه دارد که هشت صفحه آن از هر دو طرف نوشته شده است. به گفته باستانشناسان، متن به زبان لاتین نوشته شده و به نظر میرسد همه آن را یک نفر نوشته باشد.
در قرون وسطا در مرکز پادربورن بیشتر شهروندان ثروتمند و بازرگانان زندگی میکردند. در آن زمان بازرگانان از معدود اعضای جامعه قرون وسطایی بودند که توانایی خواندن و نوشتن داشتند.
احتمالا استفاده از ابریشم به عنوان دستمال توالت
نشانه دیگری از جایگاه اجتماعی استفادهکنندگان این چاه توالت، تکههای پارچه ابریشمی است که احتمال میرود به عنوان دستمال توالت استفاده میشده است.
بقای شگفتانگیز این دفترچه در تناقضی جالب، مدیون مکانی است که در آن دور انداخته شده است. محیط مرطوب، بدون هوا و تقریبا مهر و مومشده چاه توالت از تجزیه مواد آلی جلوگیری کرده است.
سوزانه برتسل، مرمتگر LWL، گزارش میدهد که این کشف در ابتدا چندان جلب توجه نمیکرد و میگوید: «این شیء در درون یک گلولای خیس محصور شده و در آغاز بهسختی قابل تشخیص بود و تنها هنگام پاکسازی در کارگاه مرمت ما در مونستر دیده شد.» او افزود: «این یافته چاه توالت حتی پس از گذشت چندین قرن در خاک، هنوز بهطور محسوسی بوی نامطبوع میداد.»
صفحات داخل دفترچه محکم به هم فشرده شده بود و همین باعث شد لایههای موم در برابر آلودگی و تغییر شکل محافظت شود. به گفته برتسل، لوحهای چوبی تاب برنداشتهاند و به همین دلیل نوشتهها هنوز بهخوبی خوانا هستند.
کارهای حفاظتی احتمالا تا یک سال زمان خواهد برد. در حال حاضر دانشمندان در حال بررسی مواد بهکاررفته در این شیء، از جمله موم، اجزای احتمالی صمغ، رنگدانهها و گونههای چوبی استفادهشده هستند. تا پایان این تحلیلها، اجزای آلی در آب مقطر نگهداری میشود.
پژوهشگران برنامه دارند پس از پایان تحلیلها، محتوای این یادداشتها را رمزگشایی کنند.