یک گروه باستانشناسی اسپانیایی-مصری در محوطه «سقاره» مقبرهای متعلق به اواخر دودمان پنجم مصر را کشف کردند که دو عبادتگاه و نقشبرجستههای رنگارنگی، با تصاویری از کشاورزی و آیینهای پیشکشی دارد.
این هیئت باستانشناسی به سرپرستی یک مصرشناس اسپانیایی به نام «خوسپ سرویو» موفق شدند در گورستان سقاره در جنوبغرب قاهره، مقبرهای «چشمگیر و زیبا» متعلق به اواخر «دودمان پنجم مصر در دوره پادشاهی کهن»، مربوط به سالهای ۲۴۹۴ تا ۲۳۴۵ پیش از میلاد را کشف کنند.
آگهی
آگهی
این کشف در جریان کاوشهای تابستان امسال و به سرپرستی دانشگاه خودگردان بارسلونا (UAB) و شورای عالی آثار باستانی مصر انجام شد.
این بنا شامل یک مصطبه (سکو) با دو عبادتگاه تدفینی است که یونمن (Yunmen)، یکی از مقامهای ارشد در دوران فرعون «جِدکارع ایسیسی» دستور ساخت آن را داده بود. او همچنین دستور داده بود پدرش «ایتی» که مقام پایینتری داشت در همین مکان دفن شود.
بنا بر اعلام وزارت گردشگری و آثار باستانی مصر، این مقبره دارای «دو عبادگاه تدفینی متعلق به دو مقام بلندپایه، یعنی یونمن و پدرش ایتی» است.
به گفته دانشگاه خودگردان بارسلونا، این مقبره به باستانشناسان امکان داده است شخصیتهایی را شناسایی کنند که از نظر تاریخی، اجتماعی و فرهنگی اهمیت بسیاری دارند. برای تیم باستانشناسی نیز این کشف به دلیل غنا و زیبایی این بنا، شگفتانگیز بوده است.
وزارت آثار باستانی مصر همچنین از وضعیت استثنایی حفظ صحنهها و نقشبرجستههای این مقبره خبر داد؛ تصاویری که «فعالیتهای کشاورزی و دستههای حامل پیشکش» را نشان میدهند و بسیاری از آنها «رنگهای اصلی خود را حفظ کرده بودند».
در میان تزئینات این مقبره، تصاویری از الاغها و حیوانات دیگر نیز دیده میشود. مقامهای مصری میگویند این کشف «دادههای جدید و ارزشمندی درباره معماری، هنر و زندگی اداری مصر باستان در اواخر سلسله پنجم مصر» در اختیار باستانشناسان قرار میدهد.
این «مصطبه» تنها از نظر تاریخی و علمی اهمیت ندارد، بلکه زیبایی آن نیز توجه باستانشناسان را جلب کرده است. به باور پژوهشگران، ساخت این مقبره دو نفره میتواند نشانهای از ارتقای جایگاه اجتماعی یونمن باشد؛ فرزند یک مقام محلی که توانست در دستگاه اداری مرکزی به مقامی بلندپایه برسد و در نهایت تصمیم گرفت آرامگاه خود را با پدرش سهیم شود.
این منطقه از زمان کاوشهای آگوست ماریِت در قرن نوزدهم شناخته شده است، اما هرگز بهطور عمیق مورد مطالعه و مستندسازی قرار نگرفته بود. هدف این پروژه، بازسازی جغرافیای سقاره و شناخت این گورستان بهعنوان فضایی زنده بود؛ جایی که مصریان باستان در آن پیشکش میآوردند و بهطور مستمر در ساخت بناهای تدفینی فعالیت میکردند.
هدف پژوهشگران این است که دریابند این گورستان از خیابانها و میدانها گرفته تا رفتوآمد مردم و برگزاری آیینهای تدفینی، چگونه سازماندهی و اداره میشده است.
بررسی نقشهها و بازسازی ساختار منطقه، تیم کاوش را به مصطبهای ناشناخته رساند و شواهدی از وجود دو مصطبه دیگر در نزدیکی آن نیز به دست آمد. باستانشناسان امیدوارند در فصلهای آینده آنها را نیز کاوش کنند.