اسکاتلند از آمریکا می‌خواهد پیش از جام جهانی ممنوعیت هگیس را بردارد

یکی از سرشناس‌ترین قصاب‌های اسکاتلند کارزاری را برای قانونی‌کردن هگیس در آمریکا، پیش از آغاز جام جهانی، راه انداخته است.

آگهی

آگهی

شرکت «سایمون هاوی بوتچرز» مستقر در پرث‌شر پشت این طومار با شعار «قانونی‌کردن دوباره هگیس» قرار دارد؛ یا به اختصار MHLA، برای خوانندگان آمریکایی که دلشان یک مخفف چهارحرفی ساده می‌خواهد که روی کلاه جا شود.

اول از همه... برای آنهایی که هنوز لذت امتحانش را نبرده‌اند، هگیس یک غذای نمکین و سنتی اسکاتلندی است که از دل، جگر و شش گوسفند، ریزشده همراه با پیاز، جو دوسر، ادویه و به طور سنتی درون معده خود حیوان تهیه و سرو می‌شود.

قبول، به نظر می‌رسد هر روده‌ای را به زحمت می‌اندازد. همان طور که در چاپ ۲۰۰۱ «لاروس گاسترونومیک» آمده، «توصیفش در نگاه اول چندان اشتهاآور نیست».

با این حال، و در این یکی به ما اعتماد کنید: واقعا خوشمزه است.

پس چرا در آمریکا غیرقانونی است، به‌ویژه وقتی نوشیدنی به‌اصطلاح رادیواکتیوی مثل مانتین دو (بخوانید: دیابتی با رنگ نئون در بطری) کاملا هم بی‌مشکل به حساب می‌آید؟

این ممنوعیت از سال ۱۹۷۹ به اجرا گذاشته شده، به دلیل مقررات فدرال مربوط به مصرف دل و جگر و سایر احشا؛ به طور مشخص شش گوسفند که تا ۱۵ درصد دستور سنتی هگیس را تشکیل می‌دهد. در نتیجه، تولیدکنندگان اسکاتلندی از آن زمان نتوانسته‌اند هگیس را به ایالات متحده صادر کنند، چون این محصول همچنان طبق مقررات وزارت کشاورزی آمریکا ممنوع است.

اما این وضعیت ممکن است در آستانه تغییر باشد، به‌ویژه حالا که اسکاتلند پس از شش دوره ناکامی در مرحله انتخابی، برای نخستین بار از سال ۱۹۹۸ راهی جام جهانی تابستان امسال می‌شود.

چهره اصلی کارزار شرکت «سایمون هاوی بوتچرز» گوردون اسمارت، مجری و روزنامه‌نگار اسکاتلندی خواهد بود و به هواداران فوتبالی که راهی آمریکا می‌شوند پرچم‌هایی داده می‌شود که روی آنها نوشته شده: «بدون هگیس، خبری از جشن نیست».

در یک پست تازه اینستاگرامی، شرکت «سایمون هاوی بوتچرز» نوشته است: «برای نخستین بار در یک نسل، ارتش تارتان، هواداران تیم ملی اسکاتلند، راهی صحنه جهانی می‌شوند. اما یک مشکل داریم؛ آن هم بزرگ... غذای ملی ما، هگیس، درست در زمانی که بیش از همیشه مهم است در آمریکا ممنوع است.»

این شرکت در ادامه می‌نویسد: «این فقط نادیده‌گرفتن سنت نیست، این مقررات از کنترل خارج شده است. اما سایمون هاوی به سرزمین فرصت‌ها یک فرصت واقعی پیشنهاد می‌کند. آنها پیشگام کارزار قانونی‌کردن دوباره هگیس هستند.»

سایمون هاوی در بیانیه‌ای دیگر گفت: «با توجه به این همه صمیمیت و پیوند دیرینه میان آمریکایی‌ها و اسکاتلندی‌ها، از ایالات متحده می‌خواهیم این خوراک لذیذ را بپذیرد و هگیس را دوباره قانونی کند.»

پس چه از دست قیمت‌های سرسام‌آور بلیت‌های جام جهانی عصبانی باشید که کل تورنمنت را به نمایشی نخبه‌گرایانه و مضحک تبدیل کرده است... چه فکر کنید بی‌طرفی سیاسی ادعایی فیفا با رفتارهای رئیسش، جیانی اینفانتینو، و تملق‌گویی‌اش نسبت به نخستین برنده جایزه صلح فیفا، دونالد ترامپ کاملا نابود شده است... چه هم‌نظر با فدراسیون فوتبال ایران باشید که اعلام کرده «نمی‌توان انتظار داشت با امیدواری به جام جهانی نگاه کند» و همچنان از این بابت نگران است که بیش از ۱۲۰ سازمان به طور مشترک یک «هشدار سفر» (منبع به زبان انگلیسی) صادر کرده‌اند؛ هشداری که به گفته آنها ناشی از «سرکوب خشن و سوءاستفاده‌آمیز مهاجرتی دولت ترامپ» است... این هم موضوع دیگری است که می‌شود از آن عصبانی شد.

یک غذای ملی مدت‌هاست ممنوع شده و آمریکایی‌ها از یک صادرات خوشمزه محروم مانده‌اند. فراتر از آن، وقتش رسیده بازگشت اسکاتلند به جام جهانی را با احترام به سنت‌های این کشور جشن بگیریم...

یا اگر بخواهیم بار دیگر دلِ پسرعموهای آمریکایی‌مان را به دست بیاوریم، به قول کریگ فرگوسن، کمدین اسکاتلندی-آمریکایی، هگیس فقط یک هات‌داگ است با یک روابط‌عمومی بد.

همین. حالا دیگر خیلی هم بد به نظر نمی‌رسد، نه؟

زمان معلوم می‌کند آیا آمریکایی‌ها معده‌اش را هم دارند یا نه.

جام جهانی از ۱۱ ژوئن آغاز می‌شود و تا ۱۹ ژوئیه ادامه دارد. این تورنمنت در سراسر ایالات متحده، کانادا و مکزیک برگزار خواهد شد.