درآمد واحد مراکز داده این سازنده تراشه ۱۱۷ درصد جهش کرد و به ۸۹ میلیارد دلار رسید، در حالی که برای فصل بعد درآمد ۱۰۸ میلیارد دلاری پیشبینی کرد؛ هر دو فراتر از انتظار وال استریت و بدون احتساب فروش به چین.
انویدیا روز چهارشنبه درآمد سهماهه ۹۶.۲ میلیارد دلاری (۸۲.۴ میلیارد یورو) گزارش کرد؛ رقمی که بهراحتی از انتظار ۹۲.۲ میلیارد دلاری (۷۹ میلیارد یورو) والاستریت فراتر رفت، در حالی که جنسن هوانگ، مدیرعامل شرکت، اعلام کرد هوش مصنوعی به نقطه عطف خود رسیده و پیشبینی کرد درآمد سهماهه آینده به ۱۰۸ میلیارد دلار (۹۲.۵ میلیارد یورو) برسد؛ رقمی که باز هم بالاتر از برآوردهاست.
آگهی
آگهی
هوانگ در بیانیهای گفت: «هوش مصنوعی به نقطه عطف خود رسیده است. در حال انجام کارهای مفید است. توکنهای آن ثمربخش و سودآورند. اکنون محاسبات همان درآمد است و تقاضا با سرعت در حال افزایش است.»
روزهایی که انویدیا نتایج فصلی خود را منتشر میکند، برای ارزشمندترین شرکت جهان اهمیتی فراتر از حد معمول دارند.
با ارزش بازار بیش از ۵ تریلیون دلار (۴.۳ تریلیون یورو)، ارزش این شرکت از تولید ناخالص داخلی ژاپن، چهارمین اقتصاد بزرگ جهان، بیشتر است.
سهام شرکت در معاملات پس از ساعت کاری، اندکی پس از انتشار گزارش، ۱.۸ درصد افت کرد. این سهم پیش از آن در پایان دادوستدهای عادی روز، ۱.۶ درصد پایینتر بسته شده بود.
با این حال، هر فصل یک الگوی عجیب تکرار میشود: انویدیا فراتر از انتظارات عمل میکند اما قیمت سهم باز هم کاهش مییابد. امسال پس از جهش نتایج فصل اول نیز همین اتفاق افتاد و سهام شرکت در روزهای بعدی نزدیک به ۵ درصد پایین آمد.
این الگو وضعیتی ایجاد کرده که در آن شرکت برای بالا بردن قیمت سهم باید بهطور چشمگیری از اجماع از پیش خوشبینانه بهتر عمل کند یا چشماندازی بسیار قویتر از انتظار ارائه دهد.
معضل تمرکز
نگرانی اصلی درباره انویدیا این نیست که آیا میتواند رشد کند، بلکه بیشتر این است که این رشد به نفع چه کسانی است.
این شرکت هنوز بخش عمده درآمد خود را از آمازون، گوگل و مایکروسافت بهدست میآورد؛ هر یک اکنون در حال طراحی تراشههای اختصاصی خود هستند تا وابستگیشان به شرکت را کاهش دهند. افشاگریهای تازه دقیقا نشان میدهد این وابستگی تا چه حد زیاد است.
از همین رو اظهارنظرهای جنسن هوانگ، مدیرعامل، درباره چشمانداز تقاضا تا سال ۲۰۲۷ وزن بیشتری از هر رقم منفردی دارد. این پرسش از ماه ژوئیه جدیتر شده، زمانی که بازارها بهدلیل تردید در اینکه سرمایهگذاریهای عظیم در هوش مصنوعی اصلا بازدهی متناسبی ایجاد خواهند کرد یا نه، عقبنشینی کردند.
پاسخ انویدیا این بوده که خود در تامین مالی توسعه زیرساختها مشارکت کند. تنها در همین ماه، این شرکت بههمراه شش مدیر دارایی والاستریت برای پروژههای مراکز داده، یک صندوق سرمایه ۵۰۰ میلیارد دلاری (۴۲۸ میلیارد یورویی) راه انداخته و جداگانه تا سقف ۱۰۵ میلیارد دلار (۹۰ میلیارد یورو) برای حمایت از احداث یک مرکز داده اوپنایآی در شهرستان پایک ایالت اوهایو تعهد کرده است؛ مرکزی با ظرفیت اولیه ۴.۲۵ گیگاوات و گزینه افزایش ۳.۷۵ گیگاواتی دیگر.
مسیر پیشرو
واشنگتن در آوریل ۲۰۲۵ فروش تراشه H20 ویژه بازار چین را ممنوع کرد، اما بعدا مسیر خود را تغییر داد و از آن زمان انویدیا مجوز ارسال تراشه پیشرفتهتر H200 به مشتریان چینی مورد تایید را دریافت کرده است.
گزارشهایی از تخصیصهای بزرگ برای بایتدنس و تنسنت منتشر شده، هرچند پکن شرکتهای داخلی را تشویق کرده خریدهای خود را محدود کنند و به گزینههای بومی اولویت بدهند.
رشد فعلی انویدیا عمدتا بهوسیله تراشههای بلکول این شرکت تغذیه میشود؛ نسل پردازندههایی که امروز بیشتر مراکز داده هوش مصنوعی را تامین میکنند. جانشین این نسل که با نام «ورا روبین» شناخته میشود، قرار است در نیمه دوم سال روانه بازار شود.
انویدیا سنتی دارد که در آن معماری تراشههای خود را به نام دانشمندان میگذارد و نسلهای پیشین شامل «آمپر» به نام فیزیکدان آندره-ماری آمپر، «هاپر» به نام دانشمند علوم رایانه گریس هاپر و تراشه فعلی «بلکول» به نام ریاضیدان دیوید بلکول است.
ورا روبین این الگو را ادامه میدهد. او اخترشناس آمریکایی بود که مشاهداتش درباره نحوه چرخش کهکشانها از نخستین و مهمترین شواهد وجود ماده تاریک را فراهم کرد؛ جرمی نامرئی که گمان میرود بخش بزرگی از جهان را تشکیل دهد. او در سال ۲۰۱۶ درگذشت و بهطور گسترده بهعنوان فردی شناخته میشود که در طول عمرش از دریافت جایزه نوبل محروم ماند.
این شرکت به انبوه سفارشهای معوقی اشاره کرده که بهگفته خودش در سالهای ۲۰۲۶ و ۲۰۲۷ حدود ۱ تریلیون دلار (۸۵۷ میلیارد یورو) ارزش دارد، هرچند این رقم بر پایه اظهارات شرکت است و نه افشای مالی مستقل و راستیآزماییشده.
هفتهای پر از محرکهای بازار
دادههای روز چهارشنبه هیچ نشانهای از کاسته شدن فشار تورمی نشان نداد.
شاخص مخارج مصرف شخصی، معیار ترجیحی فدرال رزرو، در ماه ژوئیه ۰.۲ درصد افزایش یافت؛ در حالی که انتظار میرفت ۰.۱ درصد بالا برود و بدین ترتیب نرخ سالانه را در سطح ۳.۷ درصد نگه داشت، نه اینکه همانطور که پیشبینی شده بود به ۳.۶ درصد کاهش یابد. قیمتهای هسته در طول سال روی ۳.۳ درصد ثابت ماند؛ سطحی بالاتر از هدف ۲ درصدی فدرال رزرو برای شصتوپنجمین ماه پیاپی.
کمیته بازار آزاد فدرال در ماه ژوئیه نرخهای بهره را در محدوده ۳.۵۰ تا ۳.۷۵ درصد ثابت نگه داشت و سه رئیس منطقهای فدرال رزرو از رای اکثریت فاصله گرفتند و خواستار افزایش ۰.۲۵ واحد درصدی شدند.
بازارها در حال حاضر احتمال افزایش نرخ در سپتامبر را حدود ۴۰ درصد برآورد میکنند.
اکنون نگاهها به جکسون هول معطوف شده است؛ جایی که کوین وارش، رئیس فدرال رزرو، صبح جمعه نخستین سخنرانی اصلی خود از زمان آغاز بهکار در ماه مه را ایراد خواهد کرد؛ نوزده روز پیش از تصمیم بعدی درباره نرخها. ایسابل شنابل از بانک مرکزی اروپا نیز عصر همان روز به یکی از پنلها میپیوندد.
بورسهای آمریکا روز چهارشنبه پس از آنکه دادهها نشان داد تورم ماه گذشته اندکی بالاتر از انتظار اقتصاددانان بوده، یک جلسه آرام و کمتحرک را پشت سر گذاشتند.
شاخص S&P 500 کمتر از ۰.۱ درصد عقب نشست و همچنان نزدیک به اوج تاریخیای قرار دارد که اوایل همین ماه ثبت کرده بود. شاخص میانگین صنعتی داوجونز ۰.۲ درصد افت کرد و شاخص ترکیبی نزدک ۰.۱ درصد پایین آمد.
بازدهی اوراق خزانه پس از انتشار دادههای تورمی کمی بالا رفت؛ امری که باعث شده معاملهگران همچنان عمدتا روی افزایش نرخ بهره وجوه فدرال پیش از پایان سال جاری حساب کنند. قیمت نفت پس از یک جلسه پرنوسان دیگر کاهش یافت.