وقتی موشکها خلیج را تهدید میکرد و مردم در خانه مانده بودند، رانندگان پیک در دوحه همچنان غذا و دارو میرساندند و بسیاری آنها را قهرمان میدانستند.
در روزهای نخست جنگ ایران، همزمان با تهدید خلیج فارس توسط موشکها و پهپادها، فضایی از نااطمینانی حاکم شد و زندگی روزمره مختل شد. در قطر، در حالی که بسیاری از مردم در خانه ماندند، برخی به کار خود ادامه دادند.
آگهی
آگهی
در میان آنها رانندگان شرکت محلی اسنونو بودند که در سراسر دوحه غذا، دارو و اقلام مورد نیاز را تحویل میدادند.
عبدالعزیز القحطانی، مدیرعامل اسنونو، میگوید: «روز نخست درگیری، شرایط بسیار سخت بود.»
القحطانی اضافه میکند: «ما مسئول کسبوکاری بودیم که به جامعه خدمت میکرد. برای همین دستورالعملها و اطلاعیههای دولتی را زیر نظر داشتیم تا مطمئن شویم همه چیز به خوبی پیش میرود.»
هرچه تعداد بیشتری از مردم در خانه میماندند، تقاضا برای ارسال سفارشها بیشتر میشد و شرکت ناچار بود خیلی سریع خود را وفق دهد.
در پشت صحنه تیمهای عملیاتی به صورت شبانهروزی کار میکردند؛ سفارشها را هماهنگ میکردند، تحویلها را پیگیری میکردند و به هشدارهای امنیتی پاسخ میدادند.
القحطانی میگوید: «چالش این بود که پیش از هر چیز ایمنی رانندگان را تامین کنیم و در عین حال جریان کار را روان نگه داریم و به جامعه کمک کنیم.»
به رانندگان اختیار داده شده بود که در خانه بمانند اما بسیاری از آنها با وجود خطرها تصمیم گرفتند همچنان در سراسر کشور کالاها را تحویل دهند.
محمد ریحان بات، یکی از رانندگان تحویلدهنده، میگوید: «ما موتورسواران و رانندگان هستیم و در چنین موقعیتهایی تمام جامعه برای رساندن غذا و دارو به ما تکیه میکند.»
چندین کافه و کسبوکار به فعالیت خود ادامه دادند اما با حضور کمتر مردم در خیابان، رانندگان تحویلدهنده به حلقهای حیاتی تبدیل شدند. برای کسانی که در جاده بودند، خطرها کاملا واقعی بود.
محمد سعد محمد ایوب، راننده تحویلدهنده اهل پاکستان، میگوید که از پشتیبانی قطر در دوران بحران احساس غرور میکند.
او میگوید: «خوشحال هستم که میتوانم به این جامعه خدمت کنم چون این جامعه چیزهای زیادی به من داده است.»
مارک کافی، رانندهای از غنا، اضافه میکند: «احساس غرور زیادی دارم چون نمیدانستم نقش ما تا این اندازه مهم است.»
برای بسیاری از مردم قطر این رویداد نگاهها به رانندگان تحویلدهنده را تغییر داد. زمانی که زندگی روزمره در معرض تهدید قرار گرفته بود آنها کمک کردند چرخ کشور از حرکت نایستد و مردم به آنچه نیاز دارند دست پیدا کنند.
القحطانی میگوید: «آنها قهرمانان ما هستند، آنها در آن روزها قهرمانان واقعی ما بودند. دیدیم که چگونه آن رانندگان شجاع برای حمایت از جامعه ما به خیابانها میرفتند و ما واقعا به آنها افتخار میکنیم.»