کار در چند کشور میتواند سازگاری، اعتمادبهنفس و هوش فرهنگی را افزایش دهد. در بازار واحد اروپا ۱۷ درصد کارجویان تجربه بینالمللی دارند و طعم دوری از خانه را چشیدهاند.
امکان کار در خارج از کشور به شکل جدی مسیرهای شغلی را شکل میدهد و کارکنان را به کسب مهارتهایی وامیدارد که شاید در داخل کشور فرصت تقویتشان را نداشته باشند. به لطف جایگاه اروپا بهعنوان یک بازار واحد، شمار کسانی که خارج از کشور کار کردهاند نسبتا زیاد است، اما کارگران در کجای اروپا بیشترین تجربه بینالمللی را دارند؟
پلتفرم استخدام Indeed «کارکنان دارای جابجایی بینالمللی» را کسانی تعریف میکند که دستکم یک سابقه کاری در کشوری غیر از کشور محل اقامت فعلی خود داشتهاند.
به گفته پلتفرم استخدام Indeed، تا اواخر ۲۰۲۵، ۱۶.۷ درصد از کارجویان در بازار واحد تجربه بینالمللی در رزومه خود داشتند. در مقایسه، تنها حدود ۵.۱ درصد از کارکنان در ایالات متحده دارای جابجایی بینالمللی بودند.
سنهـا پوری، تحلیلگر سیاستهای مهاجرت در شرکت Indeed، گفت: «سهم بالای کارکنان دارای جابجایی بینالمللی در اروپا هم بازتاب سیاستهای حامی جابجایی است و هم ارزشگذاری بر تجربه حرفهای فرامرزی».
دادههای Indeed هشت کشور اروپایی را پوشش میدهد که یکی از آنها دیگر بخشی از بازار واحد نیست و سهم تجربه کاری بینالمللی در میان آنها بهطور گسترده متفاوت است.
سوئیس و ایرلند: اقتصادهای نسبتا کوچکتر
سوئیس بیشترین سهمِ سابقه کار در خارج را دارد و بیش از نیمی از کارجویان (۵۱ درصد) تجربه کار در خارج را گزارش کردهاند. این رقم در ایرلند ۴۲ درصد است؛ یعنی بیش از دو نفر از هر پنج نفر. این دو کشور استثنا هستند.
پوری به یورونیوز بیزنس گفت: «اقتصادهای نسبتا کوچکتر (از نظر تعداد افراد حاضر در نیروی کار) مانند سوئیس و ایرلند ممکن است سهم نامتناسب بالایی از کارکنانِ دارای جابجایی بینالمللی داشته باشند، زیرا حتی ورودهای اندک درصد بزرگتری از کل نیروی کار آنها را تشکیل میدهد».
آلمان در جایگاه سوم است و یکچهارم کارجویان آن سابقه کار در خارج دارند. این سهم همچنین از یکپنجم کارجویان در اسپانیا و بریتانیا بیشتر است.
در هلند و فرانسه، سابقه کار خارجی از میانگین بازار واحد بالاتر است.
نزدیکی جغرافیایی و اندازه اقتصادها
سنهـا پوری تاکید کرد که چندین عامل به تفاوت سطح کارکنان دارای جابجایی بینالمللی در سراسر اروپا دامن میزند.
او گفت: «نزدیکی جغرافیایی نقش مهمی در جابهجایی درون بازار واحد دارد. کشورهایی که نزدیک چند بازار کار بزرگ قرار دارند، معمولا جابهجایی فرامرزی بیشتری را تجربه میکنند و جابهجایی درون بازار واحد را تسهیل میکنند».
برای مثال، کارکنان دارای جابجایی بینالمللی در سوئیس میتوانند بهراحتی از یکی از کشورهای همسایه متعدد آن باشند، مانند اتریش، فرانسه، آلمان، ایتالیا و لیختناشتاین.
پوری توضیح داد که برخی کشورهای اروپایی نیز بیش از دیگران مهاجران بینقارهای جذب میکنند، یا به دلیل تعداد بیشتر شرکتهای چندملیتی یا دانشجویان بینالمللی بیشتر.
او با اشاره به سوئیس و ایرلند افزود: «در نهایت، و شاید یکی از بزرگترین عوامل، تعداد واقعی کارکنان در اقتصاد است».
کارجویان اروپایی به آن سوی مرزها نگاه میکنند
دادههای Indeed نشان میدهد کارجویان در بازار واحد اروپا بیش از گذشته بهدنبال فرصتهای خارج از کشورهای خود هستند؛ هم در داخل بلوک و هم فراتر از آن. این علاقه به دو دسته تقسیم میشود.
علاقه درون بازار واحد به جستوجوی شغلی توسط کارجویان یک کشور عضو برای نقشها در کشور عضو دیگری اشاره دارد.
علاقه خروجی جستوجوهای کارجویان در کشورهای عضو برای مشاغل در کشورهای غیرعضو را نشان میدهد.
این دو سهم تا میانه ۲۰۲۴ تقریبا برابر بودند و عمدتا بین ۲ تا ۴ درصد نوسان داشتند. اما از دسامبر ۲۰۲۴، علاقه خروجی شروع به افزایش کرد و تا اکتبر ۲۰۲۵ به اوج ۷.۲ درصد رسید. علاقه درون بازار واحد در سطح ۵.۴ درصد باقی مانده است.
ایالات متحده و بریتانیا مهمترین مقصدهای خارج از بازار واحد اروپا برای جستوجوهای شغلی خروجی هستند. در سال ۲۰۲۵، به ترتیب ۴۰.۵ درصد و ۳۰.۴ درصد از این جستوجوها را به خود اختصاص دادند و آلمان مهمترین کشور مبدا برای هر دو مقصد بود.
بریتانیا پس از برگزیت در پایان سال ۲۰۲۰ از بازار واحد خارج شد.