باستانشناسان در نزدیکی مسکو گنجینهای از سکههای نقره پیدا کردهاند که میتواند اطلاعات تازهای درباره نحوه ضرب سکه و استفاده از پول در قرن پانزدهم میلادی ارائه دهد.
باستانشناسان در روسیه یک گنجینه قرون وسطایی شامل ۲۶۰۰ سکه نقره را کشف کردند که بیش از ۳۵۰ سکه از آن نوعی هستند که پیش از این هرگز مشاهده نشده بودند. احتمال دارد این گنجینه را یک اشرافزاده دفن کرده باشد که بعدها بر اثر شیوع طاعون جان خود را از دست داده است.
آگهی
آگهی
بر اساس بیانیهای که مؤسسه باستانشناسی آکادمی علوم روسیه منتشر کرده است، این سکهها درون یک کوزه سفالی نفیس پیدا شدند.
این کوزه درون گودالی در منطقهای که امروزه مرکز تاریخی کولومنا محسوب میشود، دفن شده بود؛ شهری که در حدود ۱۱۴ کیلومتری جنوبشرقی مسکو قرار دارد. کولومنا در قرنهای چهاردهم و پانزدهم میلادی، دومین شهر مهم منطقه به شمار میرفت.
یورونیوز فارسی را در ایکس دنبال کنید
بیشتر این سکههای نقره از نوع واحد پولی «دِنگا» هستند که دوکنشین بزرگ مسکو در اواخر قرن چهاردهم میلادی ضرب آن را آغاز کرد.
ارزش هر دنگا نصف کوپک بود و هر ۱۰۰ کوپک برابر با یک روبل محسوب میشد.
بر اساس اعلام مؤسسه باستانشناسی روسیه، بیشتر سکههای کشفشده در کولومنا و در دوران حکومت واسیلی یکم، که از ۱۳۸۹ تا ۱۴۲۵ میلادی فرمانروایی کرد، و واسیلی دوم، که از ۱۴۲۵ تا ۱۴۶۲ بر سر کار بود، ضرب شدهاند. هر دو فرمانروا عنوان «دوک بزرگ مسکو» را داشتند، زیرا در آن زمان مسکو و مناطق پیرامون آن بخشی از یک شاهزادهنشین مستقل به شمار میرفتند.
بر اساس این بیانیه، یکی از جالبترین انواع سکههای کشفشده، یک دنگای بسیار کمیاب است که تصویر پرندهای در حال پرواز بر روی آن دیده میشود. این سکه در سالهای پایانی حکومت واسیلی اول ضرب شده است.
مالک سکهها احتمالا از طاعون مرده است
بیش از ۳۵۰ سکه از میان سکههای کشفشده، از گونههایی هستند که تاکنون ناشناخته بودهاند و در ضرابخانه کولومنا ضرب شدهاند و کارشناسان اکنون در حال مطالعه و شناسایی دقیق این سکهها هستند.
به گفته مؤسسه باستانشناسی روسیه، کسی که این گنجینه را در کولومنا دفن کرده، احتمالا از افراد بلندپایه جامعه یا شاید یک مقام ارشد حکومتی یا تاجری بسیار ثروتمند و موفق بوده است.
اگرچه دلیل دفن این گنجینه مشخص نیست، اما کارشناسان معتقدند تاریخ ضرب سکهها میتواند سرنخ مهمی ارائه دهد.
بر اساس این بیانیه، جدیدترین سکههای این مجموعه در نیمه دوم دهه ۱۴۲۰ میلادی ضرب شدهاند. این موضوع نشان میدهد که صاحب گنجینه ممکن است قربانی همهگیری طاعونی شده باشد که از سال ۱۴۲۴ تا ۱۴۲۷ میلادی در شاهزادهنشینهای روسیه شیوع پیدا کرد.