اگر از بیرون به یک ناو هواپیمابر آمریکایی نگاه کنیم، آنچه میبینیم ابعاد غولآسا، باند بزرگ پرواز و صف بلند هواپیماهای جنگی روی عرشه آن است. این ناوها در واقع، شهرهایی کوچک و شناورند که معمولا رآکتورهای هستهای در قلب آنها کار میکنند و همه ساکنانش در هر لحظه برای نبرد آماده هستند.
طول این شهرهای فولادین ۱۰۰ هزارتنی، حدود ۳۳۳ متر و عرض بدنه آنها بیش از ۴۰ متر است؛ عرض عرشه پرواز نیز تا ۷۸ متر گسترش یافته است.
آگهی
آگهی
فرودگاه آنها ظرفیت پذیرش حدود ۸۰ هواپیمای جنگی را دارند و هواپیماها با کمک سامانههای پرتاب هواپیما (که در کلاس جدید جرالد فورد با نیروی الکترومغناطیسی کار میکنند) میتوانند ظرف چند ثانیه از روی عرشه ناو بلند شوند.
این ناوها ترکیبی از پادگان، فرودگاه و مرکز فرماندهی هستند؛ یک پایگاه نظامی متحرک در وسط اقیانوس که میتوانند برای ماهها بدون دسترسی به خشکی کار کنند.
ناوهای هواپیمابر کلاس نیمیتز و جرالد آر. فورد ( Nimitz - Gerald R. Ford) بزرگترین کشتیهای جنگی جهان محسوب میشوند و هر کدام برای تقریبا ۵۰ سال عمر مفید و تنها یکبار سوختگیری در میانۀ عمر طراحی شدهاند.
عرشه ناو نیمیتز آنقدر بزرگ است که بیش از سه زمین فوتبال روی آن جا میشود. این ناو که با دو راکتور هستهای کار میکند، به تمام فناوریهای پیشرفته مجهز شده است؛ از نیروی محرکه گرفته تا خنکسازی راکتور و تولید برق. با کمک این راکتورها، این ناو هواپیمابر میتواند برای مدت ۶ تا ۹ ماه بدون بازگشت به بندر در دریا بماند.
ناوهای هواپیمابر، ستون قدرت دریایی آمریکا هستند و هیچ نیروی دریایی دیگری این سطح از قابلیتهای رزمی را ارائه نمیدهد. به همین دلیل همانطور که در وبسایت نیروی دریایی آمریکا نوشته شده است «در مواقع بحرانی، اولین سوالی که رهبران میپرسند این است: "ناوها کجا هستند؟"».
زندگی در یک ناو هواپیمابر آمریکایی
شمار پرسنل نظامی و غیرنظامی حاضر روی یک ناو هواپیمابر حدود ۵۰۰۰ نفر زن و مرد است و بسته به ماموریت ناو، این تعداد میتواند کمتر یا زیادتر شود. این جمعیت، در فضای داخلی ناوها که دستکم ۲۰ طبقه است، جای گرفتهاند.
در درون این شهر فولادی عظیم، همه امکانات لازم برای زندگی مهیاست؛ از بیمارستانهایی مجهز با دستکم ۲۰ پزشک و بیش از ۵۰ تخت گرفته (با بخشهای تخصصی، آزمایشگاهی، جراحی، دندانپزشکی، پشتیبانی سلامت روان یا پیشگیری از همهگیری بیماریها) تا چندین سالن غذاخوری، فروشگاه، کافی شاپ، آرایشگاه، سالنهای ورزشی، فضاهای مذهبی، کتابخانه و امکانات تفریحی.
ناوها ۲۴ ساعته فعال هستند و پرسنل نیز بطور شبانهروزی مشغول به کارند. در این ناوها روزانه بطور معمول بیش از ۱۵ هزار وعده غذا سرو میشود و به همین دلیل آشپزخانه به تنهایی یک واحد عملیاتی بزگ است.
در یک ناو هواپیمابر، افرادی از همه نوع تخصص دیده میشوند:
- خدمه کشتی شامل مهندسان، تکنسینهای برق و موتور، متخصصان رآکتور هستهای، متخصصان مخابرات، ناوبری، تدارکات، امنیت، فناوری اطلاعات و غیره هستند.
متخصصان بال هوایی (Carrier Air Wing) نیز شامل خلبانان، گروه ضربت، کارکنان عرشه پرواز و شبکهای از تکنسینها، متخصصان سوخت و تسلیحات، کنترلکنندگان پرواز و تعمیرکاران هستند که تحقق ماموریتهای جنگی را ممکن میکنند.
تنها در عرشه پرواز، حدود ۳۰ شغل مختلف وجود دارد و پرسنل در هر بخش، با رنگهای متفاوت لباس فرم، از هم متمایز میشوند.
زندگی شخصی روی ناوهای جنگی
فضای داخلی ناوهای هواپیمابر مانند یک هزارتوی چندطبقه است و جمعیت زیاد باعث شده که فضاهای شخصی معمولا محدود باشد.
زندگی روی ناو، به معنای زندگی در یک محیط نظامی بسیار قانونمند است و ساعت کار، محل حضور، استفاده از تجهیزات، لباس، ورود و خروج، دسترسی به مناطق مختلف کشتی و رفتار حرفهای همگی تابع مقررات هستند.
حتی رفتوآمد روی عرشه پرواز را نمیتوان آزادانه انجام داد؛ زیرا عرشه پرواز یک محیط عملیاتی بسیار خطرناک است و افراد برای ورود به مناطق مختلف، باید آموزش و مجوز مناسب داشته باشند.
با این وجود در ساعات استراحت، خدمه میتوانند از امکانات تفریحی، ورزشی و اجتماعی استفاده کنند یا با خانوادههای خود تماس بگیرند.
البته دسترسیهای اینترنتی شخصی نیز میتواند محدود، مدیریتشده و وابسته به شرایط ماموریت باشد؛ زیرا ارتباطات نظامی همواره در اولویت هستند و استفاده شخصی از سامانههای ارتباطی تابع مقررات امنیتی است.
ورزش و تفریح در عرشه ناو هواپیمابر
در ناوهای جنگی، برنامههای تفریحی برای حفظ روحیه پرسنل از اهمیت بالایی برخوردار است و خدمهای که ماهها در محیطی فشرده و پرتنش زندگی میکنند، به راهی برای جدا کردن ذهن خود از کار نیاز دارند.
به همین دلیل با وجود محدودیت فضا، همیشه امکانات لازم برای فعالیتهای ورزشی پرسنل وجود دارد و حتی مسابقات ورزشی برگزار میشود. بطور مثال در ناو آبراهام لینکلن، تعداد ۹ سالن ورزشی برای فعالیتهایی از پینگپنگ و بیلیارد گرفته تا بسکتبال، دوچرخه سواری، مسابقات دو و سالنهای بدنسازی، حتی ماهیگیری وجود دارد.
در این ناوها در کنار بازیهای ویدیویی، بازیهای رومیزی، تلویزیون و رایانه، برنامههایی همچون مسابقات ورزشی، برنامه کشف استعدادها، نمایش فیلم و اجرای کنسرت زنده نیز برگزار میشود. پیک نیک، شنا و آفتاب گرفتن نیز از تفریحات پرسنل در زمان حضور در آبهای گرمسیری است.
آموزش و تمرین
یکی از ویژگیهای مهم زندگی نظامی روی کشتی، آموزش دائمی است. خدمه باید علاوه بر وظایف تخصصی خود، برای شرایط اضطراری کشتی آماده باشند.
آتشسوزی، ورود آب، آسیب به تجهیزات، حوادث هوایی یا هستهای یا شیمیایی، جراحت و تخلیه اضطراری از جمله سناریوهایی هستند که همواره برای آنها باید آمادگی لازم وجود داشته باشد؛ به همین دلیل تمرینهای کنترل خسارت و آمادگی عملیاتی بخشی از زندگی روزمره روی ناوهای آمریکا هستند.
ناو هواپیمابر یک محیط بسیار متراکم است و یک آتشسوزی یا حادثه جدی در چنین فضایی میتواند خیلی سریع به یک بحران بزرگ تبدیل شود.
برگزاری جلسات توجیهی روزانه و تبادل نظر درباره هرگونه اطلاعات مهم نیز بخش ثابت برنامههاست.
یورونیوز فارسی را در ایکس دنبال کنید
درنهایت اینکه در عرشه ناوهای هواپیمابر، نوعی همزیستی میان روزمرگی و آمادگی جنگی وجود دارد. یعنی با وجود جنگندهها، رآکتورهای هستهای و هزاران پرسنلی که در ناو هستند، بخش بزرگی از زندگی روزانه کاملا عادی است و در حالی که گروهی در سالنهای ورزشی مشغول بدنسازی هستند، ممکن است چند طبقه آنطرفتر، یک تیم مشغول آمادهسازی یک جنگنده برای پرواز باشند.