گرینپیس میگوید شهرسازی بیرویه و تغییرات اقلیمی سواحل اسپانیا را به مرز بحران رسانده و خواستار کنار گذاشتن مدلهای فعلی احیای سواحل و استفاده از راهکارهای مبتنی بر طبیعت است.
گرینپیس در گزارش (منبع به زبان اسپانیایی) «Destrucción a toda costa 2026» اعلام میکند نوار ساحلی اسپانیا بهدلیل اثر ترکیبی شهرسازی فشرده و پیامدهای هرچه شدیدتر تغییرات اقلیمی دچار «آسیبپذیری بیسابقه» شدهاست. این سازمان ۱۹۴ نقطه بحرانی در سراسر ساحل اسپانیا شناسایی کرده که میزان تخریب در آنها بهویژه نگرانکننده است.
آگهی
آگهی
این مطالعه نشان میدهد بیش از یکصد ساحل به بازسازی مصنوعی نیاز پیدا کردهاند و تنها در سال ۲۰۲۶ حدود ۲۴۶ میلیون یورو هزینه شدهاست؛ مداخلههایی که گرینپیس آنها را «وصلهای هرچه پرهزینهتر و کمدوامتر» توصیف میکند. بهگفته گرینپیس ۷۰ درصد این سرمایهگذاری در منطقه خودمختار والنسیا و نزدیک به ۲۰ درصد در آندلس انجام شدهاست.
این سازمان مردمنهاد میگوید توالی هشت توفان با نام مشخص در زمستان گذشته «امتحان نهایی» برای مدل کنونی مدیریت نوار ساحلی بودهاست و بهباور آن این مدل «رفوزه شدهاست». بهعنوان نمونه به خانههای آبگرفته در والنسیا، فروریختن پیادهروهای ساحلی در خیخون و سنسباستین، ریزش صخرهها در تنریف و شمار زیادی ساحل اشاره میکند که از شن «کاملا برهنه» شدهاند.
در میان مناطقی که بیش از همه در معرض تهدید هستند، گرینپیس دلتای رود ابرو را برجسته میکند و آن را «آسیبپذیرترین نقطه شبهجزیره ایبری» مینامد؛ در کنار آن به سواحل دونیانا، لامانگا در دریای کوچک، لارستینگا در آلبوفرا، ساحل کامپسوتو و نوار ساحلی ماسپالوماس نیز اشاره میکند.
این گزارش همچنین هشدار میدهد از دست رفتن سواحل اشتغال گردشگری را تهدید میکند و خواستار بازسازی زیستبومهای ساحلی، توقف ساختوساز در مناطق سیلگیر، برنامهریزی برای جابهجایی زیرساختهای در معرض خطر و طراحی شیوه مدیریت نوار ساحلی بر اساس معیارهای علمی و راهحلهای مبتنی بر طبیعت است.